Εκρήξεις οργής στο παιδί: Τι είναι, πώς αντιμετωπίζονται

5 Μαΐου 2015
Aργυρώ, 34 ετών ρωτά
Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Έχουμε ένα κοριτσάκι 23 μηνών. Κάποιες φορές έχει ξεσπασματα με μεγάλη ένταση. Δεν ξέρει τι θέλει, κλαίει, θυμώνη, πετάει πράγματα, χαστουκίζει ή το πρόσωπο της ή όποιου είναι κοντά της. Το παιδί μεγαλώνει με πάρα πολλή αγάπη από τους γονείς, το παππού, τη γιαγιά και τη θεία - νονά. Λιγο μας προβληματίζει.Εμείς θεωρούμε ότι αυτά τα ξεσπάσματα τα έχει όταν τυχόν πεινάει ή είναι κουρασμένη. Αν έχετε κάτι να μας προτείνετε θα είμαστε ευγνώμονες. Ευχαριστούμε θερμά.

Αγαπητή αναγνώστρια στο ερώτημά σας απαντά η 
Βασιλική Παππά, MSc, PhD,
Συμβουλευτική ψυχολόγος,
Πρόεδρος & επιστημονικά υπεύθυνη
Πανελληνίου Συνδέσμου Σχολών Γονέων
 
Ο θυμός είναι ένα βασικό συναίσθημα, που εμφανίζεται από τη βρεφική ηλικία. Στο τέλος του πρώτου έτους τα βρέφη συχνά εμφανίζουν τις λεγόμενες “εκρήξεις οργής”, κατά τις οποίες ο θυμός εκφράζεται με επιθετική συμπεριφορά που είναι συνήθως αυτοκαταστροφικής φύσης: χτυπούν τον εαυτό τους, πέφτουν στο πάτωμα και χτυπούν χέρια και πόδια πάνω σε αυτό, κλαίνε, φωνάζουν. Αργότερα, από το δεύτερο έτος, η επιθετικότητα στρέφεται προς τους γονείς και από το τρίτο έτος και μετά πρός τα αδέλφια, ή προς συνομήλικα παιδιά. Συνεπώς, οι συγκεκριμένες συμπεριφορές που αναφέρετε εμπίπτουν απολύτως στη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και αποτελούν χαρακτηριστικές συμπεριφορές αυτής της ηλικίας. Σαφώς, η εκδήλωση αυτών των συμπεριφορών διαφοροποιείται από παιδί σε παιδί και βεβαίως εντείνεται –όπως πολύ σωστά έχετε παρατηρήσει- όταν το παιδί πεινάει, νυστάζει, είναι κουρασμένο ή αδιάθετο. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι συμπεριφορές αυτές είναι αναμενόμενες δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν. Είναι σημαντικό να προβληματιστείτε ως προς τα όρια που έχετε θέσει στο παιδί σας. Συνήθως, τα παιδιά που εκδηλώνουν υπέρμετρη επιθετικότητα είναι παιδιά που ζουν σε οικογένειες είτε με πολύ χαλαρά, είτε με πολύ άκαμπτα όρια...   
 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
SOFI***** ****
21:12 Πέμπτη 12/11/2015
Έχουμε ένα κοριτσάκι 34 μηνών Από το Σεπτέμβριο πηγαίνει σε Παιδικό Σταθμό Μέχρι τότε μεγάλωνε και μεγαλώνει με τους γονείς τη γιαγιά τον παππού και τη θείανονά με απέραντη αγάπη φροντίδα προστασία Τελευταία παρουσιάζει μια ιδιαίτερη προσκόλληση στη θείανονά η οποία είναι πολύ δοτική ζωντανός και ευχάριστος άνθρωπος και ο αποχωρισμός το απόγευμα γίνεται δύσκολα Όταν γυρνάω το μεσημέρι από το γραφείο το παιδί διαμαρτύρεται κλαίει και φωνάζει φύγε μαμά φύγε Θεωρούμε ότι λόγω του παιδικού σταθμού έχει μειωθεί ο χρόνος παιξίματος με τους γονείς μου και τη θείανονά γιατί έρχεται το παιδί κατά τις 2 μμ στο σπίτι ίσως η μικρή βλέπει ότι τώρα που ήρθαν οι γονείς οι δικοί μου θα φύγουν με τους οποίους βέβαια περνά καλά και θα χάσει το πολύ παιχνίδι Επίσης θέλει πολύ αγκαλιά Μήπως η άρνηση της ιδιαίτερα στη μητέρα έγκειται στα κάποια ΟΧΙ που τις λέω σε πράγματα που μπορεί να είναι επικίνδυνα για την σωματική της ακεραιότητα θέλουμε ως γονείς να τις βάλουμε κάποια όρια αλλά με ήρεμο τρόπο Φαίνεται όμως ότι η μικρή δεν δέχεται εύκολα τους περιορισμούς θέλει να τα δοκιμάζει όλα δεν έχει το αίσθημα του κινδύνου και δεν πείθεται και εύκολα ότι κάποιες αρνήσεις είναι για το καλό της Θα θέλαμε παρακαλώ πολύ τη συμβουλή σας πως να αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο το παιδί μας χωρίς να δημιουργηθούν φοβίες προς τους γονείς Ευχαριστούμε θερμά
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ