Yoga: Πώς να αναπνέεις όταν θέλεις να ηρεμείς

8 Μαΐου 2015

Πώς μας προέκυψε η Yoga;

Πληροφορίες από το macrobioticliving.gr και την Κα. Μαριάννα Χρυσικάκου
Siromani of Yoga GMCKS Pranic Healing Practitioner

Αποτέλεσμα εικόνας για Xρυσικάκου Mαριάννα


«..όταν η αναπνοή είναι ακανόνιστη, ο νους βρίσκεται σε αστάθεια , αλλά όταν η αναπνοή είναι ήρεμη, ο νους σταθεροποιείται»
Hatha Yoga Pradipika

Στη σημερινή εποχή μας οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς αξιοποιούν μόνο ένα μικρό μέρος της πνευμονικής τους δραστηριότητας όταν αναπνέουν. Αναπνέουν ρηχά, από το στόμα, μόλις και επεκτείνουν το θωρακικό τους κλωβό, κρατώντας τους ώμους κυρτούς, δημιουργώντας επίπονες εντάσεις στην άνω μοίρα της πλάτης και τον αυχένα και στερώντας τελικά το σώμα από το πολύτιμο καύσιμο του: το οξυγόνο. Γι’ αυτό και όλοι γύρω μας σήμερα παραπονιούνται πως κουράζονται πολύ γρήγορα, υποφέρουν από έλλειψη ζωτικότητας και αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, χωρίς να έχουν ουσιαστική κατανόηση των πραγματικών λόγων. 

Αν θέλαμε να κάνουμε ένα γενικό διαχωρισμό της αναπνοής, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τρία βασικά είδη:

  • η υψηλή θωρακική αναπνοή αποτελεί την πιο ρηχή και ατελή αναπνοή, κατά τη διάρκεια της οποίας οι ώμοι και οι κλείδες υψώνονται, ενώ η κοιλιακή χώρα συστέλλεται στην εισπνοή. Μέγιστη προσπάθεια επιτελείται, ελάχιστη επάρκεια οξυγόνου δυστυχώς επιτυγχάνεται.
  • η μέση πλευρική αναπνοή πραγματοποιείται με τη διεύρυνση του θωρακικού κλωβού, ενώ οι πλευρικοί μύες συστέλλονται και αποτελεί το δεύτερο τύπο ατελούς αναπνοής.
  • η βαθιά διαφραγματική αναπνοή, αποτελεί τον ιδανικό τρόπο αναπνοής, καθώς εμπλουτίζει με νέο οξυγόνο το κατώτερο και μεγαλύτερο μέρος των πνευμόνων, όπου συνήθως ο παλαιός αέρας λιμνάζει. Η αναπνοή γίνεται βαθιά και αργή και καθώς εισπνέουμε, το διάφραγμα κινείται προς το κάτω μαλάσσοντας τα εσωτερικά κοιλιακά όργανα, ενώ καθώς εκπνέουμε το διάφραγμα κινείται προς το πάνω, μαλάσσοντας την καρδιά. 
    Μια πλήρης γιόγκικη αναπνοή συνδυάζει και τους τρείς τύπους αναπνοής, ξεκινώντας από τη βαθιά διαφραγματική και συνεχίζοντας την εισπνοή μέσω της μέσης πλευρικής και τέλος της υψηλής θωρακικής. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως η εισπνοή είναι το πλέον ουσιώδες στάδιο της αναπνοής, ενώ στην πραγματικότητα το κλειδί βρίσκεται στην εκπνοή μια και μια πλήρης εκπνοή εξασφαλίζει την πλήρη έξοδο του στάσιμου αέρα, προκειμένου να εισέλθει νέος, ανανεωμένος αέρας στους πνεύμονες μέσω της εισπνοής. Επιπλέον, η ρινική αναπνοή εξασφαλίζει το φιλτράρισμα του αέρα που εισέρχεται στα ρουθούνια, ενώ από πρανικής πλευράς διεγείρει το οσφρητικό κέντρο που βρίσκεται πίσω από τα ρουθούνια, μεταφέροντας αυξημένα ποσά prana στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο. Στην επιστήμη της pranayama, η θεμελιώδης αρχή βασίζεται στην αλληλοσύνδεση του νου και της ζωτικής ενέργειας prana. Γι’ αυτό και ο έλεγχος της πρανα, μέσω της αναπνοής, συνεπάγεται και τον έλεγχο του νου. Οι γιόγκικες ασκήσεις της αναπνοής- ή pranayama- αποτελούν τεχνικές ελέγχου της ζωτικής ενέργειας prana και κατά συνέπεια τεχνικές ελέγχου της νοητικής και συναισθηματικής μας κατάστασης. 
     
    Φέροντας λοιπόν υπό συνειδητό έλεγχο τη διαδικασία της αναπνοής, όχι μόνο βοηθάμε το σώμα να χαλαρώσει βαθιά, αυξάνοντας σημαντικά τα αποθέματα της ζωτικής ενέργειας prana, αλλά βοηθάμε τον εαυτό μας να αισθάνεται καθημερινά ήρεμος, χαλαρός και αισιόδοξος, έτοιμος να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ζωής με αγάπη, εμπιστοσύνη και θετικότητα. Σε μία συνεδρία yoga, οι πρακτικές της pranayama προετοιμάζουν τον ασκούμενο για τη διαδικασία της τελικής χαλάρωσης και το διαλογισμό. 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ