Στεναχώρια: Πότε πρέπει να πάμε σε ψυχολόγο;

18 Μαΐου 2015
Kατερίνα, αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Αναγνώστριά μας  


Καλησπερα σας ηθελα να πω κι εγω το προβλημα μου μηπως και εχω μια απαντηση και τι μπορω να κανω για αυτο. Εχω φοβιες καθημερινες και εχω μια θλιψη συνεχως χωρις λογο σπανια γελαω η μονη χαρα ειναι το προσωπακι του παιδιου μου και το χαμογελο του. Δεν θελω τον συζυγο μου πολλες φορες και προτιμω να ειμαι μονηΦοβαμαι οτι καποιος θα με καταγγειλει οτι θα παω φυλακη οτι θα πεθανω χωρις ολα αυτα να εχουν μια βαση απλα το πιστευω και φοβαμαι. Φοβαμαι οτι θα πεθανω και θα αφησω μονο του το παιδι μου. Φοβαμαι να περασω ωραια γιατι μετα απο αυτο σιγουρα θα περασω κατι δυσκολο η κατι κακο θα με βρει. Φοβαμαι οτι μπορει να παθει κατι το παιδι μου τρεμω οταν ειναι μακρια μουμε αποτελεσμα να γινομαι υπερπροστατευτικη.
Εχω μια απλη ιωση και αμεσως ψαχνω στο ιντερνετ τα συμπτωματα του καρκινου γιατι ειμαι σιγουρη οτι αυτο εχω. Ειναι δυσκολο αυτο που βιωνω και με κουραζει δεν μπορω να χαρω την ζωη το καταλαβαινω. Ειμαι πολλα χρονια που σκεφτομαι ετσι και οταν με πιανουν εντονες κρισεις κλεινομαι στον εαυτο μου κλαιω και θελω να παω σπιτι μου στο πατρικο μου.Παλαιοτερα ημουν καλα αλλα μετα τον θανατο της μητερας μου πριν απο 5 χρονια ολα αλλαξαν μεσα μου αναθεωρησα την ζωη ειδα οτι ειμαστε ενα τιποτα και αλλαξα πολυ. Τι ειναι αυτο και τι μπορω να κανω για αυτο.  Σας ευχαριστω πολυ που με ακουσατε. 

Αγαπητή αναγνώστρια στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Άννα Κανδαράκη. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Άννα Κανδαράκη

Αγαπητή αναγνώστρια γεια σου, 

Η σωματική και η ψυχική μας υγεία είναι εξίσου σημαντικές, ενωόμως δε διστάζουμε όταν πονάμε κάπου να ζητήσουμε βοήθεια αποτο αντίστοιχο γιατρό, όταν πονάει η ψυχή μας κλεινόμαστε στον εαυτό μας, νιώθουμε ενοχές και δεν κάνουμε κάτι γι αυτό. 

Μας μιλάς για μια καθημερινότητα πολύ δύσκολή χωρίς επιθυμίες, μ ένα διάχυτο φόβο, σε ο,τι και αν κάνεις. Εαν το ακούμε σωστά υπάρχει μια γενικευμένη ανησυχία , φόβος για τη ζωή, τη δική σου και των ανθρώπων που αγαπάς, ακόμα και φόβος να ζήσεις το οτιδήποτε καλό γιατί θα έρθει μετά σαν "τιμωρία" κάτι άσχημο για να ξεπληρώσεις ο,τι καλό έζησες.
 Οι δυσκολίες που περιγράφεις ,στον τομέα της ψυχοπαθολογίαςέχουν κοινά σημεία με τα συμπτώματα της Γενικευμένης Διαταραχής Άγχους,  Η Γενικευμένη Διαταραχή Άγχους χαρακτηρίζεται αποανησυχία, γόφο και άγχος κυρίως για την υγεία του ατόμου ή οποιουδήποτε κοντινού προσώπου, χωρίς κάποια συγκεκριμένη αιτία.  Υπάρχει πολλές φορές η αίσθηση οτι αν δε σκεφτούμε και αν δε "φοβηθούμε"¨για το πιο άσχημο που μπορεί να συμβεί είναι σαν να το προκαλούμε να συμβεί. Αποτέλεσμα σ αυτό είναι να βασανίζουμε το μυαλό μας να σκεφτεί το χειρότερο δυνατό σενάριοαπο το φόβο μας μήπως και συμβεί. Μια διαδικασία βασανιστική και ατέρμονη. 

Συγχρόνως μας περιγράφεις ένα πένθος που δεν έχεις δουλέψει και σε κρατάει απο να μπορέσεις να επενδύσεις και πάλι στη ζωή. Έχεις παραμελήσει τη ψυχική σου υγεία, και καθημερινά έχεις βουλιάξει σε άσχημα συναισθήματα που σε εμποδίζουν να δεις ο,τι καλό υπάρχει γύρω σου, όπως είναι το παιδί σου και η οικογένεια σου. 

Έχεις να επιλέξεις και να αποφασίσεις για σένα, εαν θέλεις να συνεχίσεις να φοβάσαι να ζήσεις, περνώντας ώρες μπροστά απο το διαδίκτυο κοιτώντας συμπτώματα,  ή να αλλάξεις τον τρόπο που ζεις ζητώντας πραγματική βοήθεια από ένα ειδικό ψυχικής υγείας, ψυχίατρο ή ψυχολόγο, προκειμένου να αρχίσεις να χαίρεσαι τη ζωή σου γεμίζοντας την επιθυμίες και όχι φόβους. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ