Πώς να αντιδράσετε αν το παιδί σας κλέψει

29 Μαΐου 2015

Ένα παιδί, το οποίο παραπέμφθηκε για συμβουλευτική υποστήριξη, έπαιρνε μικρά ποσά από τους γονείς του για να αγοράζει σνακ, διάφορα άλλα πράγματα από κάποιο κατάστημα και πράγματα που θα του χρησίμευαν στο σχολείο. Σιγά σιγά έφτασε στο σημείο να πάρει αρκετές χιλιάδες λίρες που βρήκε μέσα σε έναν φάκελο στο γραφείο του πατέρα του. Καθώς συνέχιζα να δουλεύω μαζί του, ήταν φανερό πως στην ηλικία των δέκα χρόνων δεν αντιλαμβανόταν πραγματικά τη διαφορά ανάμεσα στο να πάρει λίγα κέρματα και στο να πάρει αρκετές χιλιάδες λίρες. Στο δικό του μυαλό ήταν απλώς χρήματα και οι σχετικές τιμές δεν είχαν καμία σημασία. Η κλοπή αποκαλύφθηκε μόνο όταν έδωσε μερικές εκατοντάδες λίρες σε διάφορα παιδιά στο σχολείο του σε μια προσπάθεια να κερδίσει την εύνοιά τους και να αποκτήσει φίλους.

Κείμενο του ψυχοθεραπευτή Jamew Powel

Συχνά οι γονείς αντιδρούν στις συνεχιζόμενες κλοπές με όλο και σκληρότερες τιμωρίες και, κατόπιν, στρέφονται σε μέτρα που στοχεύουν στην εξάλειψη του πειρασμού, όπως να:

• Κλειδώνουν τις πόρτες.

• Κρύβουν τα πορτοφόλια και τις τσάντες τους.

• Θέτουν τα παιδιά υπό το καθεστώς μόνιμης παρακολούθησης.

Κάποιοι γονείς έχουν φτάσει στα άκρα, σε σημείο να βάζουν συναγερμούς στις πόρτες, ούτως ώστε να μην μπορεί το παιδί να βγει από το δωμάτιό του χωρίς να το καταλάβουν. Δυστυχώς, έτσι αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς όχι μόνο εδραιώνεται, αλλά και οι πράξεις των γονιών γίνονται αντιληπτές ως κάποιου είδους παιχνίδι πείσματος; στο οποίο ο ρόλος του παιδιού είναι να προσπαθήσει να ξεπεράσει τα φράγματα και τα εμπόδια που του βάζει ο γονιός. Έτσι, τα παιδιά μπορεί να γίνουν ειδικοί στο να εφευρίσκουν διάφορους τρόπους να εισβάλλουν στην κλειδωμένη κρεβατοκάμαρα των γονιών τους ή στο να βρίσκουν υποτιθέμενες μυστικές κρυψώνες.

Τότε, λοιπόν, τιπρέπει να κάνει ο γονιός αν η τιμωρία δεν έχει αποτέλεσμα και τα περιστατικά κλοπής όχι μόνο συνεχίζονται αλλά γίνονται διαρκώς χειρότερα; Η απάντηση μας φέρνει πάλι πίσω, στην αρχική, βασική επιθυμία των γονέων το παιδί τους να γίνει ένας τίμιος άνθρωπος όταν μεγαλώσει. Η ευθύνη του γονιού είναι να επικεντρωθεί στο να διδάξει την τιμιότητα και όχι στο να τιμωρήσει το κλέψιμο. Αυτά είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα και η σωστή αντίδραση του γονιού είναι καθοριστική.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα την πιο κοινή κλοπή που συμβαίνει μέσα σε ένα σπίτι, που είναι η κλοπή χρημάτων. Αντί να κρύβουν τα χρήματα οι γονείς, θα μπορούσαν να τα αφήνουν oc κάποιο εμφανές σημείο, όπως πάνω στο τραπέζι, και μετά να αναθέτουν στο παιδί την ευθύνη να παραμείνουν τα χρήματα ως έχουν. Μπορούν να πουν κάτι του τύπου: «Είναι δική σου ευθύνη να σιγουρέψεις ότι τα λεφτά θα μείνουν εκεί που βρίσκονται. Ας τα μετρήσουμε μαζί. Αν χαθεί μέρος των χρημάτων, άσχετα από το πόσα λείπουν ή ποιος τα πήρε, θα πρέπει να κάνεις αυτές τις δουλειές»

Τότε ο γονιός μπορεί να καθορίσει μια λογική σειρά δράστηριοτήτων που θα περιλαμβάνει κάτι θετικό για το νοικοκυριό, π χ , να καθαρίσει την τουαλέτα ή το μπάνιο, να καθαρίσει τα τζάμια κτλ. Η πράξη αυτή δεν περιλαμβάνει το ξύλο ή τη στέρηση κάποιου πράγματος από to παιδί, αλλά δίνει έμφαση στην ib( α τ ου να κάνει κάτι που θα ωφελήσει ολόκληρη την οικογένεια. Σε  αυτήν την περίπτωση το διδάσκετε και προάγετε την έννοια της υπι υθυνότητας. αντί να προσπαθήσετε να ξεριζώσετε την κλεψιά με την τιμωρία

Είναι απαραίτητο να είστε ακριβείς και να δώσετε στο παιδί να καταλαβει άτι ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με το χρήματα, ακόμα κι αν τα πάρει κάποιος άλλος, το ιδιο το παιδί θα είναι υπόλογο. Έτσι αυτό θα του διδάξει την ιδέα ότι πρέπει να έχει κάποιος αποκλειστικά την ευθύνη για κάτι. Το παιδί μπορεί να αισθάνεται περήφανο που του εμπιστεύτηκαν οι γονείς του τη φύλαξη των χρημάτων.

Τότε οι γονείς μπορούν να υποκινήσουν μια ωφέλιμη μορφή γενίκευσης καθιστώντας το παιδί υπεύθυνο για την τσάντα της μητέρας και το πορτοφόλι του πατέρα, όταν αυτά βρίσκονται εκτεθειμένα. Σιγά σιγά οι γονείς μπορούν να αναθέτουν στο παιδί τη φροντίδα και την παρακολούθηση όλο και περισσότερων πραγμάτων, έως ότου εξαφανιστούν τελείως οι κλοπές. Αυτή η τεχνική έχει πολύ μεγάλη ισχύ και δίνει μεγάλη εξουσία τόσο στους γονείς όσο και στα παιδιά.

Mπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο Oικογενειακή Ψυχολογία. Ευχαριστούμε ις εκδόσεις Μεταίχμιο για την ευγενική παραχώρηση του υλικού. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Τζορτζ Έλιοτ
Η Σκέψη της ημέρας
13:13 Τζορτζ Έλιοτ