Προβλήματα σχέσεων: Πότε πρέπει να πάμε σε ψυχολόγο;

8 Ιουνίου 2015

Πολλά ζευγάρια, όταν η σχέση τους έχει κουραστεί ή αντιμετωπίζει δυσκολίες, έχουν την τάση να απομακρύνονται και να αποξενώνονται ο ένας από τον άλλο, χάνοντας λίγο λίγο τον μεταξύ τους σύνδεσμο. Αισθάνονται μόνοι, συσσωρεύουν παράπονα που συχνά δεν καταφέρνουν να εκφράσουν και νιώθουν ότι ο σύντροφος τους δεν τους καταλαβαίνει και δεν ενδιαφέρεται για τους ίδιους και για τη σχέση.

Γράφει η ψυχολόγος Λουίζα Βογιατζή

Σαν αποτέλεσμα αυτής της αποξένωσης γίνονται επιθετικοί ή αμυντικοί, κλείνονται στο καβούκι τους ή πιέζουν και γκρινιάζουν, συνήθως χωρίς κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Στήνουν μεταξύ τους έναν αρνητικό "χορό του ζευγαριού" όπου ο ένας ακολουθεί και ενισχύει τον άλλο στην δημιουργία ανασφάλειας, εκνευρισμού, απογοήτευσης και απόστασης.

Σ΄αυτή την φάση σαν ύστατη προσπάθεια σωτηρίας της σχέσης του το ζευγάρι απευθύνεται σε ένα "Σύμβουλο γάμου" ή αλλιώς "Θεραπευτή ζεύγους".

Ο Θεραπευτής ζεύγους EFT βοηθά το ζευγάρι να αναγνωρίσει και να κατανοήσει τον δικό του"αρνητικό χορό" και τον κάθε ένα από τους συντρόφους τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλει στην διατήρηση του χορού αυτού. Στην συνέχεια τους βοηθά να βρούν τους δικούς τους τρόπους συναισθηματικής επανασύνδεσης ώστε να ξανααισθανθούν ασφάλεια, οικειότητα και τρυφερότητα ο ένας για τον άλλο και να ξαναορίσουν τη σχέση τους.

Η διεργασία αυτή είναι ένα ταξίδι:

-από την αποξένωση στην συναισθηματική συμμετοχή

-από την αμυντική και αυτοπροστατευτική στάση στο άνοιγμα προς τον άλλο

-από την παθητική και ανήμπορη στάση και συμπεριφορά στην αίσθηση ότι είναι κανείς ικανός να συνδημιουργεί ενεργά το χορό της σχέσης του

-από την απελπισμένη κριτική και επίρριψη ευθυνών στον άλλο στην ανάληψη ευθύνης για το πώς και ο ίδιος δυσκολεύει το πλησίασμα του άλλου

-από την εστίαση στα "στραβά" του συντρόφου στην αναγνώριση των δικών του φόβων, αναγκών και επιθυμιών

-πάνω απ' όλα όμως, από το "μόνος" στο "μαζί"

Γιατί και για ποιον

Η σχέση ενός ζευγαριού χρειάζεται βοήθεια, επαγγελματική ή μη, όταν:

  • ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι κριτικάρουν και κατηγορούν συνεχώς τον άλλο
  • έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο σύντροφο ή τη σχέση
  • η σχέση έχει γίνει μονόπλευρη, δηλ. ο ένας πάντα παίρνει αποφάσεις, καθορίζει την οικονομική, κοινωνική, σεξουαλική δραστηριότητα του ζευγαριού και ο άλλος δυσφορεί
  • ο ένας ή και οι δύο αισθάνονται ότι ο σύντροφος τους δεν τους καταλαβαίνει
  • τα παράπονα και η απογοήτευση δεν εκφράζονται πια
  • ο ένας ή και οι δύο αισθάνονται ότι δεν παίρνουν πια στήριξη μέσα στη σχέση τους
  • δεν υπάρχουν πια κοινά ενδιαφέροντα
  • δεν είναι πια κοινοί οι στόχοι και τα όνειρα για το μέλλον
  • ο ένας ή και οι δύο δεν ικανοποιούνται πια σεξουαλικά στη σχέση του
  • αντιμετωπίζουν (ή ανησυχούν ότι έχουν) πρόβλημα υπογονιμότητας
  • υπάρχει μια εξωσυζυγική σχέση
  • ο ένας ή και οι δύο αντιμετωπίζουν θέμα εξάρτησης (από αλκοόλ, ναρκωτικά, τζόγο, φαγητό κλπ.)
  • ο ένας ή και οι δύο αντιμετωπίζουν ψυχολογικά ή ψυχοσωματικά προβλήματα

Συνήθως συνυπάρχουν ταυτόχρονα περισσότερα από τα συμπτώματα αυτά. Τότε μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να επικοινωνήσει και να συζητήσει με τον άλλο. Συχνά όμως συναντάει την άρνηση του άλλου, κατηγορίες, αδιαφορία ή μεγαλύτερη απομάκρυνση. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να είναι βοηθητική ή παρέμβαση ενός Σύμβουλου γάμου- Θεραπευτή ζεύγους που να μπορεί να δώσει στο ζευγάρι την δυνατότητα να ξαναρχίσει να επικοινωνεί.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ