Σχέσεις: Γιατί όλο και περισσότεροι μένουν ανύπαντροι;

22 Ιουνίου 2015

H έρευνα αφορά ανύπαντρους άντρες και ανύπαντρες γυναίκες ηλικίας 35 έως 40 χρόνων, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Αναφέρεται δηλαδή σε ανθρώπους που κατά τεκμήριο βρίσκονται στην ακμή της επαγγελματικής τους δραστηριότητας και σε καλή οικονομική κατάσταση, θεωρούνται δηλαδή επιτυχημένοι από τον κοινωνικό τους περίγυρο. Θα περίμενε κανείς ότι ειδικά αυτή η ομάδα του πληθυσμού θα είχε περισσότερες ευκαιρίες σύναψης σχέσεων και δημιουργίας οικογένειας, σε σχέση με άλλες ομάδες πληθυσμού που βρίσκονται σε δυσμενέστερη κοινωνικοοικονομική θέση.

 

Γράφει ο 

 

Ζήσης Παπαθανασίου Επ. Καθηγητής Γυναικολογίας - Σεξολόγος και 

 

Διευθυντής του  Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου

 

 

 


Η γενική εικόνα από τα αποτελέσματα της έρευνας είναι ότι οι ανύπαντρες γυναίκες και οι ανύπαντροι άντρες ηλικίας 35-40 χρόνων, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, όσον αφορά τη δυνατότητά τους να δημιουργούν ικανοποιητικές μακροχρόνιες σχέσεις. Περισσότεροι από τους μισούς άντρες και τα δύο τρίτα αυτών των γυναικών ουσιαστικά ζουν μόνοι.

Μάλιστα, ένα σημαντικό ποσοστό δεν έχει καν τη δυνατότητα να δημιουργεί οποιαδήποτε σχέση, ακόμα και περιστασιακή. Οι γυναίκες αυτής της ηλικίας πλησιάζουν στα τελευταία χρόνια της αναπαραγωγικής τους ζωής. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σε πολλές από αυτές την επιτακτική ανάγκη να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά, καταφεύγοντας ακόμη και σε λύσεις που δείχνουν πανικό και απελπισία. Ίσως γι αυτό το λόγο επιθυμούν οι σχέσεις τους να έχουν προοπτική γάμου, παρά το γεγονός ότι στην πλειονότητά τους δηλώνουν ότι δεν είναι ικανοποιημένες από τις σχέσεις αυτές. Επιπλέον, είναι πιθανό να αναγκάζονται να συντηρούν κακές σχέσεις για να μη χα0εί αυτή η προοπτική.

Από την άλλη πλευρά, οι άντρες φαίνεται να είναι καθηλωμένοι σε μια μάλλον εφηβική συμπεριφορά. Ενώ δηλώνουν περισσότερο ευχαριστημένοι από τις σχέσεις τους, οι περισσότεροι καταφεύγουν εύκολα σε παράλληλες περιπέτειες και ουσιαστικά δηλώνουν ότι τουλάχιστον προς το παρόν δεν είναι διατεθειμένοι να παντρευτούν.

Ένα πρώτο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τα στοιχεία που δίνει η έρευνα είναι ότι οι γυναίκες αυτής της ομάδας του πληθυσμού έχουν πρακτικά λίγες πιθανότητες να ικανοποιήσουν την προσδοκία τους να παντρευτούν, ιδιαίτερα αν απευθύνονται σε άνδρες της αντίστοιχης ομάδας, οι οποίοι εμφανίζονται γενικά ανέτοιμοι να εντάξουν στην προοπτική της ζωής τους το γάμο και τη δημιουργία οικογένειας. Μια κατηγορία γυναικών, από την οποία θα αναμενόταν ένα καλό επίπεδο ζωής, εμφανίζεται δυσαρεστημένη από την προσωπική της ζωή, να μη μπορεί να πραγματοποιήσει βασικές της επιθυμίες που αφορούν τη δημιουργία οικογένειας και να υποχρεώνεται σε συμβιβασμούς προκειμένου να κρατήσει ανοιχτό το δρόμο προς το γάμο και την οικογένεια.

Ακόμη περισσότερο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι γι αυτή την κατηγορία των γυναικών φαίνεται πως τελικά δεν υπάρχει αντίστοιχη ομάδα ανδρών, προς την οποία θα μπορούσε να απευθυνθεί για τη δικαίωση της προσδοκίας γάμου.

Η κατάσταση αυτή γεννά μερικά εύλογα ερωτήματα:

1. Ποιοι είναι οι λόγοι που δημιουργούν το πρόβλημα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πέρα απο την προσωπική δυσκολία, υπάρχει ένα γενικότερο ζήτημα σχέσεων και επικοινωνίας ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες του γενικού πληθυσμού που απαιτεί διεξοδική διερεύνηση και αποτελεσματικές απαντήσεις.

2. Ποιες είναι οι γενικότερες επιπτώσεις αυτής της κατάστασης. Τι θα συμβεί στο μέλλον, δεδομένου ότι στις επόμενες γενιές αναμένεται να αυξηθεί το ποσοστό των μορφωμένων ανθρώπων, οι οποίοι πιθανότατα θα ζουν κάτω από πιεστικότερες συνθήκες ζωής και εργασίας.

3. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση. Ασφαλώς υπάρχει η προσωπική δυνατότητα για ατομική αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι όμως εντελώς απαραίτητη η ανάληψη κοινωνικών πρωτοβουλιών, δεδομένου ότι οι επιπτώσεις δημιουργούν γενικότερες παρενέργειες στην κοινωνία (υπογεννητικότητα, δημογραφικό πρόβλημα, γήρανση του πληθυσμού κλπ).

Τέλος, είναι απαραίτητο να υπογραμμιστεί η ανάγκη της διεξοδικότερης επιστημονικής διερεύνησης του προβλήματος και της ανάληψης πρωτοβουλιών για έναν ευρύ κοινωνικό διάλογο που θα οδηγήσει στη διατύπωση αποτελεσματικών λύσεων.

Ό φόβος της δέσμευσης στην εποχή μας είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στις σχέσεις των ζευγαριών, λένε οι ψυχολόγοι.

Οι σχέσεις που δημιουργούνται με μεγάλη ευκολία διαλύονται εξίσου εύκολα, αφού κανείς δεν είναι διατεθειμένος να δεσμευτεί. Μετά από 20 χρόνια ενεργού ερωτικής ζωής, με εμπειρίες όχι πάντα θετικές, δε μπορείς παρά να είσαι διατακτικός και επιλεκτικός. Φοβισμένος. Άλλωστε ξέρεις ότι όλα έχουν μια μορφή προσωρινή. Γιατί να αναγκαστείς να κάνεις παραχωρήσεις για κάτι που σύμφωνα με το νόμο των πιθανοτήτων δεν έχει και μεγάλες ελπίδες επιβίωσης; Άλλωστε, οι περισσότερες γυναίκες που έχουν μόνιμη σχέση δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένες από αυτήν, αλλά παρ’ όλα αυτά τη διατηρούν γιατί έχει προοπτική το γάμο. Και δεν είναι ικανοποιημένες γιατί είναι ιδιαίτερα απαιτητικές από τις σχέσεις τους. Αναζητούν το ιδανικό... Και αυτές οι γυναίκες με το ισχυρό προφίλ και με μια πλούσια εμπειρία ζωής μπορεί να επιζητούν το ιδανικό, αλλά την ίδια στιγμή ξέρουν πολύ καλά ότι το πριγκιπόπουλο του παραμυθιού δεν υπάρχει. Κι ανυπάρχει, ίσως και να μην προλαβαίνουν να το βρουν ■ 

Ελληνικό Σεξολογικό Ινστιτούτο Ανοιχτή Γραμμή Δωρεάν Ενημέρωσης: 210.7233102

Ε-mail: info@sexmedic.gr




ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ