Η ζωή του Ντράγκι ή αλλιώς "Σούπερ Μάριο" : Ο τεράστιος μισθός και η οικογένεια του

3 Ιουλίου 2015

Ποιος είναι ο κοντόσωμος Ιταλός αποφασισμένος να διασώσει το κοινό νόμισμα με την… Κεντροευρωπαϊκού τύπου ψυχραιμία που αποδείχτηκε περίτρανα όταν έκανε μόνο μια κίνηση για να καλύψει το πρόσωπό του στην επίθεση με κομφετί και χαρτιά που δέχτηκε από ακτιβίστρια στις 15 Απριλίου κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στην έδρα της ΕΚΤ; Είναι εκείνος που χρειάστηκε να κάνει μόνο μια μικρή διακοπή για να καλύψει το πρόσωπό του από την επίθεση και να συνεχίσει τη συνέντευξη τύπου.  

   Άνθρωπος των αγορών, διακεκριμένο τραπεζικό στέλεχος με θητεία σε διεθνείς οργανισμούς και θιασώτης της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ο 68χρονος Μάριο Ντράγκι είναι ο άνθρωπος που συνδυάζει τα ασυνδύαστα. Προερχόμενος από χώρα του«ελαφρόμυαλου» Ευρωπαϊκού νότου βρίσκεται στη θέση - κλειδί της προεδρίας της ΕΚΤ που θα ταίριαζε σε προφίλ εκπροσώπου του «φρόνιμου» βορρά

΄Ισως γι’ αυτό να μην είναι και ο πλέον αγαπημένος ένοικος του πολυτελούς γραφείου της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη τουλάχιστον στον γερμανικό λαό. Η δημοφιλία του στις γερμανικές δημοσκοπήσεις είναι ιδιαίτερη χαμηλή. Σε κάποια μέσα εμφανίζεται ως ένα τυπικός εκπρόσωπος της χώρας του που δωρίζει τις αποταμιεύσεις των συνετών Γερμανών στους γνωστούς αργόσχολους της Νότιας Ευρώπης.

   Ο άνθρωπος που την Παρασκευή 17 Απριλίου, συνάντησε τον Γιάνη Βαρουφάκη υπό την σκιά των σκληρών κατηγοριών που απηύθυνε ο κ. Βαρουφάκης για τον ρόλο που  έπαιξε η ΕΚΤ τόσο στο προεκλογικό σκηνικό στην Ελλάδα όσο και μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης αφήνοντας αιχμές για μεροληπτική συμπεριφορά εκ μέρους της ΕΚΤ με στόχο να επιτείνει το πρόβλημα ρευστότητας της Ελλάδας, είναι εκείνος ο οποίος η Bild εμφάνισε με ένα πρωσικό κράνος στο κεφάλι θέλοντας να υποδηλώσει ότι τον θεωρούσε τον πιο Πρώσο από όλους τους Ιταλούς. 

΄Αλλα μέσα, πάλι, αναφέρουν ότι καλό θα είναι η Ευρώπη να χτίσει ένα άγαλμα στον πρόεδρο της ΕΚΤ. Γιατί; Απλούστατα διότι το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης μένει ακόμα ζωντανό. Για τον Μάριο Ντράγκι που ανέλαβε τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την 1η Νοεμβρίου του 2011, αντικαθιστώντας τον Ζαν-Κλωντ Τρισέ, ενώ στο παρελθόν διετέλεσε Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας από τον Ιανουάριο του 2006 έως τον Οκτώβριο του 2011, η προαναφερθείσα διάσωση του κοινού νομίσματος περνάει μέσα από την ενοποίηση της Ευρωζώνης σε πολιτικό, οικονομικό και τραπεζικό επίπεδο.

   O 68χρονος Ιταλός με τους εκλεπτυσμένους τρόπους και το διακριτικό προφίλ είναι ο άνθρωπος που το περιοδικό TIME συμπεριέλαβε στη λίστα για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012. Εκτός από ένα εντυπωσιακό βιογραφικό, ο «Σούπερ-Μάριο» (παρατσούκλι που τον ακολουθεί από την θητεία του ως γενικός διευθυντής του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών το 1991-2001), λέγεται ότι διαθέτει πολιτικό ένστικτο (εξ ου και η εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από τους Ευρωπαίους ηγέτες), ενώ στους οικονομικούς κύκλους έχει τη φήμη ανθρώπου καθ’ όλα πραγματιστή. Για όλα αυτά αμείβεται με το αστρονομικό ποσό των 31.778 ευρώ το μήνα ή 374.000 το χρόνοαν προτιμάτε αποτελώντας ίσως τον πιο ακριβοπληρωμένο αξιωματούχο της ΕΕ. 

Οι απολαβές του ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες της προέδρου της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας (Fed), Τζάνετ Γέλεν, καθώς και του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν (που λαμβάνει κατά 27% χαμηλότερο μισθό).

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης, έλαβε διδακτορικό στα Οικονομικά από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (M.I.T.), και ακολούθως διετέλεσε καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας από το 1981 μέχρι το 1991.

  Πριν αναλάβει το τιμόνι της Τράπεζας της Ιταλίας, υπήρξε αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman SachsInternational (2002-2005). Μετά ήρθε η θέση του γενικού διευθυντή στο ιταλικό υπουργείο Οικονομικών, του προέδρου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής,μέλους των αντιπροσώπων των G8, και προέδρου του OECD Working Party. Διορίστηκε πρόεδρος της Ιταλικής Επιτροπής Ιδιωτικοποιήσεων το 1993, και, κατά την περίοδο 1984 έως 1990, εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας.

    Κατά τη θητεία του στο Υπουργείο Οικονομικών, προέδρευσε της επιτροπής που αναθεώρησε την ιταλική εταιρική και οικονομική νομοθεσία και συνέταξε το νόμο που διέπει τις ιταλικές χρηματοπιστωτικές αγορές. Στο παρελθόν υπήρξε μέλος αρκετών τραπεζών και οργανισμών (Eni, IRI, BNL και IMI).

 

Τον ελεύθερό του χρόνο, ο Ιταλός οικονομολόγος και τραπεζιτικός με έδρα τη Ρώμη όπου ζει μαζί με τη γυναίκα του, Μαρία Σερενέλα, και τα δυο τους παιδιά, γράφει και επιμελείται δημοσιεύσεις σε θέματα μακροοικονομικής και χρηματοοικονομικών, ενώ του αρέσει πολύ να πηγαίνει μαζί με τη σύζυγό του για ψώνια χωρίς τη συνοδεία ανδρών ασφαλείας όπου και χαρίζει στους αυτόπτες μάρτυρες τρυφερά στιγμιότυπα με τη συμβία του. 

Ο φωτογραφικός φακός τον έχει καταγράψει σε  χαλαρές στιγμές, χωρίς τη γραβάτα του προέδρου της ΕΚΤ, με πουλόβερ και κοτλέ παντελόνι να κουβαλά στα χέρια του σκυλοτροφή καθ’ οδόν προς το σπίτι. Ένα καλά χτισμένο προφίλ θα μπορούσε να πει κανείς. ΄Η ίσως η εξαίρεση ενός Ευρωπαϊου του Νότου που ζει και εργάζεται με Κεντροευρωπαϊκή νοοτροπία. Οι εξαιρέσεις, εξάλλου, δεν φτιάχνουν τους κανόνες;

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ