Οι "Αχαρνής" του Αριστοφάνη - Αξίζει να το δείτε

13 Ιουλίου 2015
Την ίδια στιγμή που οι Έλληνες πολιτικοί έδιναν την μάχη τους στην Ευρώπη και η Ελλαδα ηταν καθηλωμένη στους τηλεοπτικούς δεκτές, ο Αριστοφανης του Γιαννη Κακλεα στην Επίδαυρο, έδινε την δική του απαντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Ευρώπη, η Ελλαδα και όλος ο κόσμος. 
Ήταν μια παρασταση που την παρακολουθούσες ευχάριστα, με κορυφαία στιγμή την παρουσία του Άρη Σερβετάλη στη σκηνή στο ρολο του Ευρυπίδη και την ανταπόκριση του κοινού οταν ακουςτηκαν οι στίχοι του μεγάλου μας ποιητή Ταςου Λειβαδιτη απο το στόμα του Δικαιοπολη ( Β. Χαραλαμπόπουλος) αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ποσο η ποίηση στις δύσκολες στιγμές ενώνει τους ανθρωπους. 
Το θεατρο κατάμεστο, κάτι που με κλειστές τράπεζες σου προκαλεί μεγάλη και θετική έκπληξη με την έννοια οτι οι Έλληνες ξέρουν να αντιστέκονται στην εθνική κατάθλιψη των καιρών. 
Η πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιαννη Κακλέα, ηταν ευρηματική και επίκαιρη. Επηρεασμένη οπως και η περσινή παρασταση Βάτραχοι, απο σύγχρονα στοιχεία καθώς και κόμικς που ειναι και η αρχική του καταγωγή. 
Τέλος ο Βασιλης Χαραλαμπόπουλος σε απόλυτη αρμονία είχε ενσωματώσει τον ρολο και σε έπειθε χωρις υπερβολές πως ηταν ο ίδιος ο Δικαιοπολης ( οταν η πολιτική διαφθορά κυριαρχη, ο Δικαιοπολης, αναλαμβάνει πρωτοβουλία για Ειρηνη, Δικαιοσύνη και Αξιοκρατία. )
Μια ενδιαφέρουσα ανάσα. Αναζητήστε να τη δείτε όπου βρεθεί κοντά σας κατα την καλοκαιρινή της περιοδεία. 
 
Άννα Δρούζα
 
Σας παραθέτω το ποίημα του Τάσου Λειβαδιτη
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος 

 

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :
Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ