Ο φόβος ότι γερνάμε: Πώς να αισθανθείς καλά με τον εαυτό σου

14 Ιουλίου 2015

Γράφει η Μυρσίνη Κωστοπούλου ψυχολόγος ψυχοθεραπεύτρια 

Το πέρασμα του χρόνου εγείρει μια ψυχολογία περισυλλογής και ανασυγκρότησης απέναντι στη ζωή, όπως και μια σειρά σημαντικών εσωτερικών ερωτημάτων: Το αν και πόσο ευτυχισμένος νιώθει ο καθένας με τον εαυτό του, το πώς αφουγκράζεται το έμμεσο και το άμεσο παρελθόν του, το πώς θα επιθυμούσε να είναι το μέλλον του, το πόσο γκρίζο, λευκό ή μαύρο βλέπει το παρόν του - ένας χρωματισμός που έγκειται στη μοναδική αντίληψη του καθενός και όχι σε μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.

Η έννοια της αλλαγής ζωντανεύει, ενώ το πέρασμα του χρόνου συνάδει και με υπόγειες αγωνίες για το πέρασμα της ηλικίας, το φάντασμα της απώλειας είναι πανταχού παρόν, αγωνία, ανασφάλεια, αίσθημα απειλής, μη δυνατότητα ελέγχου της ταχύτητας του χρόνου, φόβοι για το γήρας, για το θάνατο...

Το γήρας στο συλλογικό ασυνείδητο συνδέεται με την ανεξέλεγκτη απώλεια του εαυτού, της χαράς, των ικανοτήτων, φέρνει την άνοια, την αρρώστια, την κατάθλιψη. Σύμφωνα με τον δρα Philip Jeste, καθηγητή ψυχιατρικής και νευροεπιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια, η απαισιόδοξη αυτή πεποίθηση δυσκολεύει τον ενήλικα να κάνει επιτυχώς τη μετάβαση στην τρίτη ηλικία.

Μια διαδικασία επιτυχούς γήρανσης αποτελείται απο παράγοντες όπως είναι το υψηλό επίπεδο νοητικών λειτουργιών. Είναι σημαντικό ο ενήλικας που αγγίζει το γήρας να κρατά το μυαλό του ενεργό με το διάβασμα, το γράψιμο, τις συζητήσεις, την επίλυση προβλημάτων. Αν ένα μεγάλης ηλικίας άτομο εμπλακεί ενεργά με το μυαλό του στην εκμάθηση νέων πραγμάτων, τότε έχει περισσότερες πιθανότητες να διανύσει το γήρας επιτυχώς σε σχέση με κάποιον που απέχει από την προσπάθεια. Η φυσική άσκηση όχι μόνο βελτιώνει τη διάθεση, αλλά ενισχύει και τις νοητικές λειτουργίες, όπως άλλωστε και η συστηματική κοινωνικοποίηση αλλά και η ενίσχυση του αισθήματος ικανοποίησης από τη ζωή. Η θετική αντίληψη της γήρανσης δεν συνδέεται αρνητικά με την ύπαρξη οργανικών ασθενειών. Ακόμα κι αν κάποιος πάσχει, π.χ., από διαβήτη ή απο καρδιακή νόσο μπορεί παρ’ όλα αυτά να διανύσει το γήρας επιτυχώς. Η προσαρμοστικότητα στις αλλαγές που σχετίζονται με τη γήρανση είναι ένα θετικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που βοηθά τη διαδικασία του χρόνου να βιώ- νεται πιο εύκολα. Η ψυχική ανθεκτικότητα είναι καθοριστική στην υγιή προσαρμογή στις οικουμενικές δυσκολίες που ενέχει το γήρας: Έκπτωση κινητικότητας, όρασης, ακοής, οικονομικό στρες από τη σύνταξη, απώλεια φίλων ή θάνατος συντρόφου. Η θετική προσαρμογή στις στρεσογόνες καταστάσεις μοιάζει να είναι και η επιτυχής λύση. Τελευταίες έρευνες αποκαλύπτουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται ακόμα και στην τρίτη ηλικία, όταν το περιβάλλον είναι βοηθητικό και πλαισιώνεται από ενδιαφέροντα ερεθίσματα. Αξίζει όμως να αντιληφθούμε και τις θετικές πτυχές της γήρανσης, η οποία σημαίνει και συνεχή παραγωγικότητα, εκμάθηση νέων πραγμάτων, συμβολή στην κοινωνία μέσω της σοφίας που μόνο τα άτομα της τρίτης ηλικίας μοναδικά κατέχουν, ενώ η αισιοδοξία αποτελεί κλειδί για τη μακροζωία. Στο χέρι του καθενός, λοιπόν, είναι ο χρωματισμός της ίδιας της υπόθεσης της ζωής.

 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ Κωστοπούλου Μιλώντας για εμάς και τα προβλήματά μας εκδόσεις Καστανιώτη

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ