Σκουριές. Η μαρτυρία 15χρονης που οδηγήθηκε στο τμήμα!

13 Μαρτίου 2013

Πόλεμος είναι αυτό που έζησα, είναι αυτό που λέμε χούντα.


Κατάργηση κάθε έννοιας νομικού πολιτισμού, “απαγωγές” κατοίκων από αστυνομικούς λήψεις δειγμάτων DNA. Πρωτοφανείς προσαγωγές, πολύωρες ανακρίσεις κατοίκων της περιοχής της Ιερισσού που αντιδρούν στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές. Κάποιοι μιλούν για τρομοκρατία ενάντια στους πολίτες, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται θυμίζουν σκοτεινές εποχές. Παιδιά στην εφηβεία, που ποτέ δεν είχαν έρθει αντιμέτωπα με τη δικαιοσύνη, που ο μόνος λόγος της επίσκεψής τους στο αστυνομικό τμήμα ήταν για να βγάλουν την πρώτη αστυνομική τους ταυτότητα, βρίσκονται απέναντι σε ανακριτές.




Η Κωνσταντίνα είναι 15 ετών.Μαθήτρια του Αριστοτελείου Γυμνασίου-Λυκείου Χαλκιδικής. Βρισκόταν στο σχολείο όταν δέχτηκε ένα τηλεφώνημα…


Την ώρα του δεύτερου του μεγάλου διαλείμματος, του μεγάλου, ξαφνικά χτύπησε το κινητό μου, ήταν άγνωστος ο αριθμός που με καλούσε. Το σήκωσα. Μου είπαν ότι καλούν από την αντιτρομοκρατική της Θεσσαλονίκης. Μου είπαν ότι πρέπει να παραβρεθώ στο αστυνομικό τμήμα Πολυγύρου στις 6 το απόγευμα, της ίδιας ημέρας. Είμαι 15 ετών τους είπα τι θέλετε από μένα; Γιατί να δώσω κατάθεση; Μόλις άκουσε ότι είμαι 15 ετών, ο αστυνομικός που με κάλεσε μου είπε ότι θέλει να μιλήσει με κάποιον ανώτερό του, αφού είμαι τόσο μικρή και θα με ξανακαλέσει. Πιστεύω ότι ήξερε ότι είμαι 15. Πιστεύω ότι αυτά που κάνουν είναι κόλπα. Αλλά… να έχουμε να λέμε. Με ξαναπήρε μετά από λίγη ώρα. «Δεν έχει σημασία που είσαι 15» μου είπε. «Πρέπει να παραβρεθείς στο τμήμα όπως, όλοι οι υπόλοιποι και να ενημερώσεις τους γονείς σου». Τρόμαξα, πήγα στο γραφείο του διευθυντή. Οι καθηγητές έγινα έξαλλοι, τα παιδιά όταν διαδόθηκε το γεγονός αντέδρασαν, δεν ήθελαν να μπουν στις τάξεις. Πήρα τηλέφωνο τη μητέρα μου και της το είπα. Τρόμαξε και εκείνη. Πήρε τηλέφωνο τον δικηγόρο να δει τι θα κάνει. Εκείνος μας συμβούλευσε να παραβρεθώ, έκανε όμως ένα εξώδικο, διαμαρτυρόμενος γιατί κάλεσαν εμένα και όχι τους γονείς μου στο τηλέφωνο.  


Πήγα στο αστυνομικό τμήμα, οι υπεύθυνοι εκεί, δε δέχονταν το εξώδικο του πατέρα μου, έλεγαν ότι δεν πήραν αυτοί τηλέφωνο ότι πήραν από την αντιτρομοκρατική. Ο δικηγόρος μας αρχικά είπε ότι δεν αφήνω να μπει η κοπέλα μέσα, θεωρώντας ότι μπορεί να είναι φάρσα. Μας ζήτησαν να παρεβρεθώ τότε την επόμενη μέρα στις 7 το απόγευμα. Δεν ξέρω με ποια αφορμή έγινε αυτό. Μου είπαν βέβαια ότι με θέλουν σαν μάρτυρα… μου είπαν ότι δεν κατηγορούνε. Αλλά γιατί; Είχα πάει σε πορείες ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Αλλά όλο το σχολείο έχει πάει, τι θα γίνει, θα περάσει όλο το σχολείο από το τμήμα;


Την επόμενη μέρα κατέβηκα πάλι στον Πολύγυρο. Μπήκα στο αστυνομικό τμήμα και δεν μου επέτρεψαν ούτε να πάρω τη μητέρα μου ούτε τον πατέρα μου ούτε κάποιο δικηγόρο. Έπρεπε να πάω μόνη μου, μου είπαν. Με ανέκριναν 5 άτομα και μου έκαναν συνεχώς ερωτήσεις. Με ρωτούσαν που ήμουνα εκείνο το βράδυ που έγινε το σκηνικό στις σκουριές που ήμουνα τις προηγούμενες μέρες, με ποιους μίλησα, με ποιους βγήκα για καφέ, ποιοι ήταν στο μέρος που ήμουν για καφέ και ποια είναι ή άποψή μου για την επίθεση στις Σκουριές. Μία ώρα με κράτησαν εκεί. Ήταν πολύ περίεργο ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν είχα ξαναζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Στο τμήμα είχα πάει μόνο για να βγάλω την ταυτότητά μου μαζί με τους γονείς μου. Να μου κάνουν ανάκριση 5 άτομα;  Φοβόμουν γιατί είχα ακούσει πολλά, ακούγονται πολλά εδώ, τον τελευταίο καιρό. Λεγόταν ότι η ανάκριση μπορεί να γινόταν ακόμα και από 12 άνδρες, χτυπούσαν τα γραφεία, φώναζαν… φοβόμουν πολύ. Σκεφτόμουν, τώρα εγώ, τι θα αντιμετωπίσω;


Και οι γονείς μου ένιωσαν άσχημα. Δεν ήξεραν τι γίνεται, έβλεπαν και εμένα που είχα πολύ άσχημη ψυχολογία, φοβόντουσαν και αυτοί. Δεν ήξεραν και αυτοί τι θα αντιμετωπίσω. Δημιουργήθηκε άσχημο κλίμα στο σπίτι. Τρομοκρατηθήκαμε, για  δυο βράδια δε μπορούσαμε να κοιμηθούμε από άγχος, από φόβο, από υπερένταση. Ήταν περίεργο πολύ αυτό που έζησα. Και για μένα και για τους γονείς μου και για τον μικρότερο αδερφό μου. Άσχημη κατάσταση.  


Νομίζω ότι είναι απαράδεκτα και με όλα αυτά που ζήσαμε τον τελευταίο καιρό. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει κάτι να γίνει, δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, να τρομοκρατούν έτσι τον κόσμο, είναι απαράδεκτο όλο αυτό. Με το DNA εντάξει... ας πάει στα κομμάτια αλλά εδώ εξαφανίζονται άνθρωποι, τους κρατάνε από τις 8:00 το πρωί μέχρι το βράδυ, δεν γνωρίζει κανείς που είναι και το μυαλό μας πάει αλλού, νομίζουμε ότι κάτι έπαθαν τους αναζητούμε στα νοσοκομεία. Την προηγούμενη βδομάδα ψάχναμε 4 παιδιά, λίγο μεγαλύτερους, ήταν 19 ετών. Είχαν πάει βόλτα στη Θεσσαλονίκη, τους πήρανε στο τμήμα και εμείς ψάχναμε να τους βρούμε στα νοσοκομεία!


 Δεν υπάρχει δημοκρατία και όλα πιστεύω ότι ξεκινάνε από τον κ. Δέδια, τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Αυτός δεν προστατεύει, εγώ  τουλάχιστον, προστασία δε βλέπω. Θα ακούσατε τι τραβήξαμε την προηγούμενη Πέμπτη με τα ΜΑΤ που ήρθαν στο χωριό. Αυτό δεν είναι προστασία και το κράτος πρέπει να κάνει κάτι τέτοιο γι’ αυτό. Δεν γίνεται να τρομοκρατούν έτσι ούτε μεγάλους ούτε μικρά παιδιά. Αν είχα μπροστά μου κάποιον υπεύθυνο  θα ήθελα να του πω ό,τι πέρασα εγώ και οι συμμαθητές μου στο σχολείο, τις τελευταίες μέρες, αν έχει παιδιά να μην το περάσουν τα παιδιά του. Αυτό θα έλεγα και δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να συζητήσω κάτι άλλο μαζί του.

Θα αλλάξουν τα πράγματα στην Ελλάδα.  Αλλά για να αλλάξουν πρέπει να φύγουν οι παλιοί από τις θέσεις τους. Πρέπει να γίνει μια ριζική αλλαγή. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κοιτάνε τους γύρω τους, δεν κοιτάνε το κράτος, κοιτάνε το συμφέρον τους και αυτό είναι που θα μας καταστρέψει σαν χώρα. Και τώρα φτάσαμε στο απροχώρητο όπου σε μικρό χρονικό διάστημα πρέπει να σώσουμε την Ελλάδα. Αν υπήρχαν από την αρχή σοβαρά άτομα σ’ αυτές τις θέσεις, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη Ελλάδα σε όλους τους τομείς. 


Πόλεμος είναι αυτό που έζησα. Σαν πόλεμο το περιγράφω, είναι αυτό που λέμε χούντα. Δεν τελείωσε το ‘73  η χούντα, όπως  λέει το σύνθημα. Δεν κυκλοφορούμε ελεύθερα στο χωριό. Στο κέντρο υπάρχουν αστυνομικοί και κάνουν περιπολίες. Τι είμαστε τρομοκράτες; 

Κωνσταντίνα



Ο κύριος Αλέξανδρος Αδαμίδης είναι ένας εκ των δικηγόρων που εκπροσωπούν το συντονιστικό των κατοίκων, των περιοχών που βρίσκονται στα μεταλλεία χρυσού της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής. Τα περιστατικά που μας περιγράφει σοκάρουν. Όπως ο ίδιος αναφέρει οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τους κατοίκους που αντιτίθενται στη λειτουργία των μεταλλείων σκοπεύουν να απευθυνθούν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Και βέβαια, να διεκδικήσουν ηθική και υλική αποζημίωση για όσα συνέβησαν.



"Αυτό που συμβαίνει στην Χαλκιδική έχει ξεπεράσει κάθε λογικό όριο. Μιλάμε  για μια διαρκή παρουσία αστυνομικών και ανδρών της κρατικής ασφάλειας στην περιοχή και όχι μόνο στην Χαλκιδική όλη η ευρύτερη περιοχή αστυνομοκρατείται.. Η τρομοκρατική επίθεση που έγινε στις Σκουριές , ήταν ένα περιστατικό που δημιούργησε χαώδη κατάσταση,  περίπου 140 άτομα που προσήχθησαν".


Μοναδικό κριτήριο της επιλογής, της «απαγωγής» και εκτός εισαγωγικών ήταν ότι αντιτίθενται στην λειτουργία των μεταλλείων. Πηγαίνανε στα χωριά και παίρνανε τους ανθρώπους από τα καφενεία και από τα σπίτια τους για να δώσουν κατάθεση μαρτυρίας. Αυτό που τονιζόταν στην προσαγωγή, ήταν ότι δεν υπήρχε κάποια κατηγορία εναντίον των προσαχθέντων και δεν υπήρχε πρόθεση να παρίσταται συνήγορος. Τους κρατούσαν για ώρες, μιλάμε για πάνω από 5 ή 6 10 ώρες, τους έκαναν διάφορες ερωτήσεις για άσχετα θέματα. Το αποκορύφωμα της όλης διαδικασίας ήταν η κλίση ανήλικων μαθητών απευθείας και μάλιστα κατά τη διάρκεια που βρίσκονταν στο σχολείο. Φυσικά, έπρεπε οι γονείς να κληθούν και να ειδοποιήσουν τα παιδιά τους. Αυτό που συνέβη ήταν πέρα από κάθε διάταξη του συντάγματος και της ευρωπαϊκής σύμβασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Δεν μπορεί να καλείται κάποιος μέσω τηλεφώνου να καταθέσει όταν είναι ανήλικος. Όπως είναι αντισυνταγματικό, να παίρνουν και δείγμα DNA αυτό είναι πέρα από κάθε όριο! Αυτή η τακτική επιτρέπεται μόνο όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής. Εδώ, μαζεύουν κόσμο τυχαία και προσπαθούν να πάρουν από αυτούς DNA μήπως και ταυτοποιήσουν κάποιον. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το Συνταγματικό Δίκαιο και έχουμε θέσει πλέον, αυτό το ζήτημα στον εισαγγελέα, του Αρείου Πάγου. Και βέβαια, θα ζητήσουμε και εγγράφως να καταστραφεί όλο το γενετικό υλικό που έχουν μαζέψει και σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε να δημιουργηθεί μια τράπεζα DNA".



Αυτές οι περιπτώσεις είναι αντισυνταγματικές, πρωτόγνωρες κοινωνικά και σε κάθε περίπτωση είναι καταδικαστέες. Θα σας περιγράψω ένα περιστατικό...

"Ήταν ένα ζευγάρι στην Ουρανούπολη. Στις 7:00 το πρωί πήγαν οι άντρες της ασφάλειας στο σπίτι και πήραν τον πατέρα. Έπειτα οδήγησαν στο τμήμα και τη μητέρα. Κράτησαν αυτούς τους δυο ανθρώπους από το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ, καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για μια οικογένεια με μικρά παιδιά; Και όχι μόνο αυτό. Έξω από το τμήμα είχε μαζευτεί κόσμος. Βρέθηκε και μια φίλη της γυναίκας που προαναφέραμε, μέσα στο πλήθος. Ξέρετε τι έγινε; Κάλεσαν και τη φίλη της για κατάθεση! Για να καταλάβετε πόσο πρόχειρη, εξωνομική, αντικοινωνική, αντισυνταγματική είναι η διαδικασία που τηρείται. Ετοιμάζουμε μια έκθεση για το ευρωπαϊκό δικαστήριο η οποία απαρτίζεται από κατοίκους που είχαν δώσει κατάθεση από κάθε ηλικία, κάθε κοινωνικό στρώμα, κάθε πολιτικής πεποίθησης και βέβαια θα απεικονίζει την ανεξέλεγκτη καταχρηστική διαδικασία που προκαλεί την αντίδραση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων".


Αλέξανδρος Αδαμίδης 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ