Εξομολόγηση:Είμαι λεσβία, οι γονείς μου ξέρουν

29 Μαΐου 2013


Η ταινία «Η ζωή της Αντέλ»- που ήρθε σαν -«από μηχανής θεός»- απάντηση στη συντηρητική μερίδα της γαλλικής κοινωνίας που ακόμα διαδηλώνει κατά των γάμων των ομοφυλοφίλων, η επιστολή ενός 17χρονου ομοφυλόφιλου στην Ιταλία, που ούτε λίγο ούτε πολύ ζητά από την κυβέρνηση να δει κατάματα το ρατσισμό που υφίσταται, ο Μάικλ Ντάγκλας, που από τις Κάννες και με αφορμή ότι υποδύεται έναν gay άνδρα, δηλώνει πως: «μια κοινωνία που βλέπει μόνο τους μισούς της πολίτες, αν μη τι άλλο δεν είναι πολιτισμένη», είναι μόνο ελάχιστες από τις κραυγές αγωνίας που η παγκόσμια gay κοινότητα εκφράζει προκειμένου να αναγνωρισθεί η διαφορετική σεξουαλικότητα.


Στην Ελλάδα, θυμόμαστε όλοι τους γάμους στην Τήλο, με τα ζευγάρια να χαίρουν την αναγνώριση του αείμνηστου Δήμαρχου του νησιού, να ολοκληρώνουν τον ερωτά τους με τις ευλογίες της πολιτείας, αλλά πρόσκαιρα και μόνο στα χαρτιά, τα οποία αποδείχθηκαν κάλπικα αφού όλες οι προσφυγές τους καταρρίφθηκαν.


Το boro.gr συνάντησε ένα ζευγάρι γυναικών. Διστακτικές στην αρχή. Κάποια στιγμή η Κ. θέλησε να μας μιλήσει. Δεν ήθελε να πει το όνομά της. Μοιράστηκε όμως μαζί μας, την καθημερινότητά της, τις δυσκολίες αλλά και τις ομορφιές της ζωής. Θυμήθηκε τον πρώτο έρωτά της, τα πρώτα σκιρτήματα, μας εκμυστηρεύτηκε τα συναισθήματα μιας ολόκληρης ζωής. Δεν έλειψαν οι φόβοι αλλά και οι αγωνίες. Κάποια στιγμή αναφερθήκαμε και στο ζήτημα της Χρυσής Αυγής.



 Συνέντευξη στο boro.gr


- Είστε καιρό ζευγάρι;

Γνωριζόμαστε 10 χρόνια, αλλά ζευγάρι είμαστε τα τελευταία έξι χρόνια.


- Έρωτας...

 Παντοτινός …

 

-Ο έρωτας που «κρύβεται» είναι πιο δυνατός;

 Όχι απαραίτητα. Εμείς τον κρύβουμε, σίγουρα από τον περίγυρό μας, δεν θέλουμε να προκαλούμε, γιατί ως πρόκληση θα το εκλάμβαναν οι περισσότεροι.


-Ποιοι ξέρουν για τη σχέση σας; Με ποιους μοιράζεστε τη ζωή σας;

Με λίγους και καλούς, αλλά και με όλους όσοι είναι ανοιχτοί να δουν ότι είμαστε ένα ζευγάρι ανθρώπων, με φυσιολογικές ανάγκες για αγάπη, για αποδοχή, όπως ακριβώς ισχύει για όλους. Κάνουμε ακριβώς ότι όλος ο κόσμος, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πληρώνουμε τα χαράτσια, μειώσαμε τα έξοδά μας, μας μείωσαν τους μισθούς, ανησυχούμε για το αύριο, ανησυχούμε για την έξαρση του φαινομένου Χρυσή Αυγή και τις απόψεις-δράσεις που έχει έναντι των ομοφυλοφίλων.

 

-Οι οικογένειές σας σας ξέρουν για τη σχέση σας; 

Η μία οικογένεια το ξέρει, μας έχει δεχθεί, περνάμε μαζί Σαββατοκύριακα, τρώμε όλοι μαζί, πηγαίνουμε εκδρομή όλοι μαζί, η μητέρα μου έχει την Δ. σαν δεύτερη κόρη της… η άλλη προτιμά να μην ξέρει…βοηθά και η απόσταση καθότι μένουν εκτός των τειχών, άρα δεν έχουν εικόνα. Εκτιμώ πάντως ότι και οι γονείς μου που ξέρουν, το έχουν δεχθεί όχι γιατί το καταλαβαίνουν, αλλά γιατί αγαπούν πολύ το παιδί τους και θέλουν μια καλή οικογενειακή ζωή. Είναι σπάνια αντίδραση για ελληνική οικογένεια και το εκτιμώ πολύ. Τους χρωστάω την ισορροπία μου, την ενηλικίωσή μου, το ότι «δεν έμπλεξα» πουθενά στα δύσκολα μου χρόνια, το ότι η οικογένειά μας έχει γίνει ο βατήρας για να εξελιχθώ και ως προσωπικότητα αλλά και ως επαγγελματίας.


-Πιστεύετε ότι η αναγνώριση από το γονέα είναι προϋπόθεση σταθερότητας;

Αποδοχή. Αυτή είναι η λέξη κλειδί για όλους τους ομοφυλόφιλους. Όταν ο γονιός αποδεχθεί τον γιο του, την κόρη του για ότι είναι, τότε μιλάμε για πολύ δυνατά θεμέλια στην ύπαρξη του. Και ξέρετε, η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή του που θα βάλεις το σκουλαρίκι σου. Αν δηλαδή θα το βάλεις στο αυτί ή στο φρύδι.


-Τι θα άλλαζες στη ζωή σου; 

Κουράστηκα να υποκρίνομαι ότι είμαι μία άλλη. Αυτή που ταιριάζει στα κουτάκια του νεοέλληνα. Στη δουλειά μου δεν έχουν ιδέα για μένα. Νομίζουν μάλιστα ότι αλλάζω τους άντρες σαν τα πουκάμισα. 


-Μιλάτε για την προσωπική σας ζωή;  

Τίποτα, μόνοι τους εικάζουν και πιστέψτε με έχουν τεράστια φαντασία. Αν μιλούσα πιστεύω ότι οι γυναίκες

 συνάδελφοι θα γίνονταν επιφυλακτικές απέναντί μου – όχι όλες, όμως. Οι άνδρες – όχι όλοι πάλι– θα φαντασιώνονταν ερωτικές σκηνές από πορνό, ίσως να «πετούσαν» στον αέρα του γραφείου και μερικά σεξιστικά σχόλια. Σίγουρα δεν θα μας καλούσαν σε Κυριακάτικο φαγητό με τα παιδιά τους...


-Γιατί τι φοβούνται;

Δεν είναι ότι φοβούνται, νομίζω ότι δεν μπορούν να το διαχειριστούν. Δεν ξέρουν πώς να το παρουσιάσουν στην οικογένεια, στους συγγενείς.


-Θέλετε να πάμε πίσω στα παιδικά και εφηβικά σας χρόνια; Πότε συνειδητοποιήσατε το σεξουαλικό σας προσανατολισμό;


Νομίζω από πολύ νωρίς, από το δημοτικό σχολείο, είχα καταλάβει ότι συμπαθώ περισσότερο τις φίλες μου, αλλά με έναν τρόπο πιο προστατευτικό, πιο ιδιαίτερο από τους φίλους μου. Θυμάμαι περνούσα με το ποδήλατο από το μπαλκόνι της συμμαθήτριάς μου της Τζένης, μην τυχόν και έβγαινε τυχαία και χαιρετιόμασταν. Μεγάλος έρωτας η Τζένη στο Δημοτικό. Ήταν και από το ίδιο χωρίο της μαμάς μου και έτσι μπορούσα να την βλέπω και τα καλοκαίρια. Της έγραφα στίχους από τραγούδια των Ολύμπιανς και τις τα άφηνα στην σχολική της τσάντα. Με τα αγόρια ήμουν περισσότερο ανταγωνιστική σε όλα: ποδόσφαιρο, μπάσκετ, ποδήλατο, αργότερα παπάκια  σε όλα… και τα κατάφερνα αρκετά καλά, τους νικούσα κι αυτά έφευγαν από την παρέα μου(γέλια). Το μόνο σίγουρο είναι πως τα παιδικά μου χρόνια τα αποζητώ γιατί πέρασα πολύ όμορφα, μέσα σε οικογενειακή θαλπωρή.


Τα δύσκολα ήρθαν αργότερα στην εφηβεία μου. Δημιουργήθηκαν μέτωπα με τον πατέρα και τον αδερφό μου, ήρθα σε σύγκρουση μαζί τους πολλές φορές, αφού έγιναν στα μάτια μου «ο εχθρός». Με ενοχλούσαν όλα όσα έκαναν από τα απλά καθημερνά.  Ο πατέρας μου «έστηνε» γλεντάκια κάθε μέρα στο σπίτι.  Δεν άκουγε ποτέ, όμως, το παράπονο της μητέρας για λίγη οικογενειακή ηρεμία και την ανάγκη της για ξεκούραση. Ένιωθα ότι δεν την σεβόταν, άρα δεν σεβόταν και εμένα κι έτσι ο προστατευτισμός έναντι της μητέρας μου φούντωνε όπως και ο θυμός μου. Οι εκρήξεις μου ήταν συχνά έντονες, με τους γονείς μου. Τα πιο δύσκολα όμως ήρθαν όταν άρχισα να έχω τις πρώτες σχέσεις, γύρω στα 17, με αγόρια μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά που όμως δεν ένιωθα τρυφερά. Δεν ένιωθα έρωτα ή ανάγκη να τους βλέπω κάθε μέρα.


-Τι σε πίεζε να κάνεις σχέσεις που δεν ήθελες;

Τώρα ακούγεται ίσως ανόητο, αλλά τότε ήταν ανάγκη. Έκανα σχέσεις μαζί τους , μόνο και μόνο γιατί έκαναν όλες μου οι συμμαθήτριες και ενώ ένιωθα ότι δεν ανήκω μαζί τους έμενα και επέμενα έχοντας ερωτικές σχέσεις που πιεζόμουν πολύ για να αντέξω. Ένιωθα τύψεις και αισθανόμουν σαν εξωγήινη ότι τους εξαπατώ αφού τους χρησιμοποιούσα μόνο για την εικόνα μου προς το σχολικό περιβάλλον και το σπίτι μου.


-Πότε έγιναν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα; Πότε έκανες την πρώτη σχέση με κορίτσι;

Πιο ξεκάθαρα έγιναν τα πράγματα όταν φοιτήτρια γαρ, στο 2ο έτος, στις εξετάσεις του πρώτου εξαμήνου, έκατσα δίπλα δίπλα με μια συμφοιτήτριά μου την οποία γνώριζα από το πρώτο έτος, αλλά πλέον ήταν ένα μεταμορφωμένο ασχημόπαπο σε κύκνο. Σοκ. Έπαθα σοκ. Κοιταχτήκαμε, χαμογελάσαμε, με βοήθησε, την βοήθησα, και τελειώνοντας της είπα να έρθει για καφέ μαζί την υπόλοιπη παρέα. Αυτός ο καφές επαναλήφθηκε μερικές φορές, μέχρι που μια μέρα τελειώνοντας το μάθημα, βγήκαμε στα σκαλιά, μ αγκάλιασε και με φίλησε στο λαιμό. Αυτό ήταν. Αυτή ήταν η στιγμή που ένιωσα τον έρωτα. Αυτή ήταν και η στιγμή που μπορώ πια μπορώ να διακρίνω τι νιώθω και τι θέλω, είναι μια μαγική στιγμή στη ζωή μου. Ο έρωτας αυτός νομίζω ότι κρατάει ακόμα(γέλια), αλλά στην πραγμάτωσή του κράτησε έξι μήνες. Μάλιστα εκείνο το στιγμιότυπο στα σκαλιά, το είδε ο καθηγητής του μαθήματος που είχε προηγηθεί… ήρθε κοντά μας και μας είπε: «επιτέλους και κάτι πολύ όμορφο». Ψηλώσαμε 20 πόντους τουλάχιστον, είχαμε πάρει το ΟΚ από έναν «μεγάλο» για ότι όμορφο νιώσαμε.


-Πώς εξελίχθηκε η σχέση αυτή; 

Ο πατέρας της κοπέλας το κατάλαβε και της επέβαλε να μην με ξαναδεί. «Δεν έχεις καμία δουλειά μ αυτή τη γυναίκα», της είχε πει. Είμασταν 19 χρονών. Τρόμαξε κι αυτός για το μέλλον του παιδιού του στην Ελλάδα. Νομίζω και πως και εκείνη τρόμαξε από αυτό που ένιωθε. Δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το δίλημμα.


-Οι γονείς σας το έμαθαν αμέσως;

Σχεδόν ναι, ωστόσο, θεώρησαν αρχικά ότι είναι μια μετεφηβική έξαρση που γρήγορα θα περνούσε. Αλλά… δεν ήταν έτσι τελικά. Αντέδρασαν δυο φορές σχεδόν υστερικά, θεωρώντας ότι δεν θα έχω καλή ζωή στην ελληνική κοινωνία, γιατί θα ζούσα στιγματισμένη ως η λεσβία της περιοχής. Τελικά επικράτησε το ότι αγαπούν το παιδί τους και το θέλουν κοντά τους.


-Οι γονείς έκαναν το αυτονόητο

Δεν είναι έτσι για όλους. Σε όποιον έχω πει την ιστορία με τους γονείς μου ή μας βλέπουν όλους μαζί οικογενειακώς, μου λένε: «μπράβο οι γονείς σου, πολύ προχωρημένοι»… κι όμως δεν θα έπρεπε να είναι η εξαίρεση. Γνωρίζω πολλούς άνδρες ομοφυλόφιλους που κάνουν διπλή ζωή εξαπατώντας τις συζυγούς τους και τις οικογένειές τους, όχι γιατί εγκληματικές φυσιογνωμίες, αλλά γιατί ποτέ δεν είχαν – τελικά – την στήριξη της οικογένειάς τους, έτσι ώστε να διεκδικήσουν με σθένος τη ζωή που θέλουν.


-Χρυσή Αυγή;

Ο λόγος για να φύγουμε από την Ελλάδα. Η συνεχόμενη άνοδός της, η ανυπαρξία μαζέματος του φαινομένου που θρέφεται από το ίδιο το σύστημα, αλλά και φυσικά το αδιάφορο κράτος έναντι στην αναγνώριση και στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, είναι ο μόνος λόγος για να φύγουμε.


-Έχει δημιουργηθεί φόβος;

Όταν αυτή η ομάδα που συνεχώς ανδρώνεται κατατάσσει τους ανάπηρους και τους ομοφυλόφιλους στα βαριά νοσήματα και τους θεωρεί ανεπιθύμητους στην χώρα και όλοι μα όλοι οι υπόλοιποι σφυρίζουν αδιάφορα, πώς να νιώσω. Σίγουρα όχι ασφαλείς. Στη γειτονιά που μένουμε έχουμε έναν Χρυσαυγίτη. Το λέει και το φωνάζει. Κάθε φορά που τον καλεί το κόμμα για να «τα σπάσουν» κάπου, βγάζει διάγγελμα για τα κατορθώματά τους. Μας ξέρει, μας βλέπει, χαζός δεν είναι. Προς το παρόν δεν μας έχει πει κάτι. Τον περιμένω όμως να κάνει τη... φιγούρα του.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ
Τα νέα της ημέρας
11:39 Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ