Γιατί οι έντιμοι άνθρωποι συνήθως "την πατάνε"

27 Σεπτεμβρίου 2015
Aναστασία, αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Καλησπερα σας... θα ηθελα να κανω μια ερωτηση και θα ηθελα οσο το δυνατον γινεται μια σαφη απαντηση

Ειμαι ενας ανθρωπος που δεν μου αρεσει το ψεμα αν θα πω θα ειναι μονο για να μην κανω χειροτερα καποιες καταστασειςδεν μαρτυρω μυστικα αλλωνφτανω μεχρι και σε σημειο να μην θυμαμαι τι μου ειχαν πειστηριζω οποιον εχει την αναγκη μουειμαι αντικειμενικη μεχρι αηδιας. Δεν εθελοτυφλω ουτε και για τους πιο δικους μου ανθρωπους και πανω απ ολα ειμαι δικαιη

Δεν κανω διαφημηση του εαυτου μουαλλωστε εχω πολλες ιδιοτροποιες και παραξενιες σαν ανθρωπος και το μεγαλυτερο μου ελλατωμα ειναι οτι ειμαι νευρικη και εγωιστρια η ερωτηση μου λοιπον ειναι η εξηςπως γινεται να αναζητουν ολοι την παρεα μου να με συμβουλευονται σχεδον για τα παντα να μου λενε αδιακοπα τον πονο τους και οταν ερθει η ωρα να τους πω την γνωμη μου επειδη μερικες φορες τυχαινει να μην ακουν αυτο που θελουν απο εμενα να αλλαζουν να με αποφευγουν και εν καιρο να μαθαινω τις λαμογιες που εχουν κανει η πει πισω απο την πλατη μου

Να σας πω επισης πως δεν μιλαω για απλους γνωστους μιλαω για φιλους κολητους συγγενειςπλεον δεν εχω επαφες με κανεναν τους και η επιλογη ειναι καθαρα δικη μου μετα απο αρκετες ευκαιριες που τους ειχα δωσεικαι το γελοιο της υποθεσεως ειναι πως αυτοι οι ιδιοι ανθρωποι αναζητουν παλι την φιλια μουπλεον δεν εχω φιλους μονο γνωστους ισα για να περναω καλα

Μερικες φορες μου λειπουν αλλα μολις σκεφτω αυτα που μου εχουν κανει θυμωνω και αλλαζω 360 μοιρεςεπισης οταν τους ρωτησα γιατι ολα αυταγιατι φερθηκαν ετσι απαντηση δεν πηρα και η δικαιολογιες τους ηταν πολυ φτωχες και φτηνες για τα δικα μου δεδομεναπως δεχεσαι ξανα στην ζωη σου αυτους τους ανθρωπους και γιατι να φερονται ολοι οι ανθρωποι σχεδον ετσι στη δικη μου ζωηποιος φταιει. ΕΓΩ αν ναι θελω καποιος να μου πει ΦΤΑΙΣ κοριτσι μου εχω βαρεθει πλεον να ειμαι παντα εγω αυτη που δινει απαντησεις για ολους και για ολα...Κουραστηκα

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος ομαδικός θεραπευτής Δημήτρης Κατσαρός 

Αγαπητή αναγνώστρια:
 
Η αφήγησή σας βγάζει μεγάλο θυμό. Πιστεύω πως ο θυμός αυτός έχει να κάνει με το γεγονός πως αναγνωρίζετε μέσα απ' την εμπειρία σας ότι η ανάληψη μιας ευθύνης για ο,τιδήποτε είναι ένα ρίσκο απέναντι στην ηθική σας ακεραιότητα. (βλ.: "Δε μπορώ το ψέμα. Αν θα το πω είναι για να μη κάνω χειρότερα κάποιες καταστάσεις"). Όταν λοιπόν οι άλλοι σας λένε τα προβλήματά τους, σας ρωτάνε "τί να κάνω" κι εσείς τους λέτε κάτι που θα λέγατε στον ίδιο σας τον εαυτό, δηλαδή "να πάρουν τα ρίσκα τους", στην πραγματικότητα δεν τους συμβουλεύετε αυτό που θα ήθελαν: Δηλαδή κάτι που να μη τους θέτει σε τέτοιο κίνδυνο. Στην πραγματικότητα έχετε δίκιο πως δε γίνεται να είναι κανείς ηθικός πάντα χωρίς να πει αλήθειες "που πονάνε", ή χωρίς να ρισκάρει την ίδια την ηθική του.
 
Όμως πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι προτιμάμε τις έτοιμες λύσεις, τις ακίνδυνες καταστάσεις και το χάιδεμα των αφτιών μας. Αυτό δεν σας βαρύνει προσωπικά. Είναι μια κατάσταση απ' την οποία πάσχουμε όλοι και η μοναξιά που έχετε επιβάλει στον εαυτό σας μπορεί να σας ρίξει στον ίδιο κίνδυνο. Μη φοβάστε το φόβο των συνανθρώπων σας, όπως ακριβώς δε φοβάστε να τους πείτε την αλήθεια που βλέπετε. Δεχτείτε ότι δεν είναι όλοι τόσο τολμηροί όσο εσείς για να πράξουν σύμφωνα με την πραγματικότητα. Έτσι θα κουράζεστε λιγότερο και θα διακρίνετε περισσότερο "ποιός φταίει". Άλλωστε πολλές φορές τυχαίνει να ακούτε ένα πρόβλημα για το οποίο δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα εσείς. Δεν είναι αυτό μια ακραία θέση ανημποριάς την οποία "σας επιβάλλει" ο άλλος ακούσια; Προτιμήστε να εκφράσετε το πως νιώθετε σ'αυτές τις περιπτώσεις. Μείνετε περισσότερο στη θέση αδυναμίας του άλλου, και θα δείτε ότι τις περισσότερες φορές αυτό είναι αρκετό γι'αυτόν ώστε να βρει μόνος του μια λύση που μπορεί να εφαρμόσει ο ίδιος.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ