Λ.Πετρούνιας: Ο θάνατος του πατέρα του που τον πείσμωσε και το μεγάλο φαβορί για μετάλλιο

31 Οκτωβρίου 2015
Mε δύο χρυσά μετάλλια να προηγούνται της ολυμπιάδας του Ρίο, ένα σε παγκόσμιο επίπεδο και ένα άλλο σε Ευρωπαϊκό, δεν είναι να απορεί κανείς με την απίστευτη απόδοσή του στα προκριματικά για τον τελικό στους κρίκους. Μόλις στα 26 του χρόνια ο Λευτέρης Πετρούνιας κατάφερε να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το Μάιο και τώρα το μόνο που λείπει πλέον από την πλούσια συλλογή του είναι η κατάκτηση του μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επιβεβαίωσε άλλωστε ότι είναι το φαβορί για το χρυσό, εκτελώντας υποδειγματικά το πρόγραμμά του, με βαθμό δυσκολίας 6.8. 
 
 
Για να φτάσει όμως μέχρι εδώ όμως τίποτα δεν ήταν εύκολο. Όλα ξεκίνησαν από το γυμναστήριο του Πανιώνιου εκεί όπου σε ηλικία περίπου πέντε ετών μπήκε για πρώτη φορά για να μπορέσει να κατευνάσει τη... ζωηράδα του. Από την πρώτη στιγμή έδειξε σε όλους ότι το είχε και τα επόμενα περίπου δέκα χρόνια της ζωής του θα τον βρουν μέσα στα γυμναστήρια. Παρόλα αυτά, η μεγάλη του αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο: "Με την ενόργανη ασχολήθηκα σε ηλικία πέντε χρονών. Μου άρεσε και το ποδόσφαιρο και ακόμα μου αρέσει. Οι γονείς μου γνώριζαν τι εστί ενόργανη γυμναστική και ευτυχώς με πήγαν εκεί. Έτσι, σε ηλικία πέντε ετών, επειδή είχα μπόλικη ενέργεια και με παρότρυνση της δασκάλας επειδή σκαρφάλωνα παντού, με πήγαν εκεί" δηλώνει σε συνέντευξή του στο sport24.

 
Ποτέ δεν έκρυψε την αδυναμία του για τους κρίκους και από τα πρώτα του βήματα έδειξε να τραβά τα μετάλλια σαν μαγνήτης:"Ήταν αστραπιαία η σχέση μου με τους κρίκους. Από τις λίγες αναμνήσεις που έχω σε αυτή την ηλικία θυμάμαι τον εαυτό μου να μπαίνει στο γυμναστήριο και το βλέμμα μου να σταματά πάνω στους κρίκους και να με πιάνει ρίγος. Ήθελα φυσικά να ανέβω πάνω και να κάνω κρίκους. Έτσι ξεκίνησε αυτή η "σχέση που κρατάει ακόμα" αναφέρει στην ίδια συνέντευξη ενώ παραδέχεται ότι πρότυπό του ήταν ο Δημοσθένης Ταμπάκος.
 

 Πριν κλείσει τα δέκα του χρόνια κατέκτησε επτά μετάλλια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Παμπαίδων. Στα 15 του όμως πήρε μια απόφαση που ξάφνιασε πολλούς. Πριν πάει για μία ακόμα προπόνηση ανακοίνωσε στους γονείς του πως δεν θέλει να συνεχίσει τη γυμναστική και έτσι από τη μία μέρα στην άλλη βρέθηκε μακριά από τα γυμναστήρια: "Είχα κάποια προβλήματα με τους αγκώνες μου καθώς μεγάλωνα και υπήρχαν κάποιες διαμάχες με τους προπονητές που δούλευα τότε. Αυτά τα δύο σε συνδυασμό με την εφηβεία και το γεγονός ότι ήθελα να περάσω καλά με οδήγησαν στην απόφαση να φύγω από τη γυμναστική και να κάνω όλα αυτά που ήθελα" παραδέχεται στην ίδια συνέντευξη. Και έκανε όντως τα πάντα: Παρκούρ, βόλτες, διακοπές με τους φίλους και ό,τι άλλο μπορεί να κάνει ένα παιδί σε εκείνη την ηλικία. Έκανα τις ατασθαλείες μου. Νομίζω ότι σε αυτά τα τρία χρόνια ξέδωσα και επέστρεψα γεμάτος ενέργεια για να συνεχίσω και να κάνω όσα έχω πετύχει μέχρι σήμερα".
 
 
Σιγά σιγά αρχίζει να καλύπτει το χαμένο έδαφος και να έρχονται οι διακρίσεις, σαν να ήταν πάντα γραφτό να επιστρέψει στα γυμναστήρια και στους κρίκους. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2010 κατέλαβε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής στη Γάνδη, ενώ δύο μήνες περίπου αργότερα, στις 20 Νοεμβρίου, κατέκτησε την έκτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Γκλασκώβη.
 
 
Την επόμενη χρονιά κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής στο Κότμπους στις 12 Μαρτίου. Στη συνέχεια ήρθε η τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στις 9 Απριλίου. Μετά το καλοκαίρι, ήρθαν οι πρωτιές σε τρία συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα Ενόργανης Γυμναστικής. Αρχικά πήρε την πρώτη θέση στη Γάνδη στις 4 Σεπτεμβρίου, στη συνέχεια στο Μάριμπορ τερμάτισε πάλι πρώτος στις 24 Σεπτεμβρίου και έκλεισε τη χρονιά με την πρώτη θέση στην Οστράβα στις 3 Δεκεμβρίου.
 
 
 
Τα επόμενα δύο χρόνια τον βρίσκουν στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης ωστόσο του λείπει το μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση. Ήθελε πολύ να προκριθεί στους Ολυμπιακους Αγώνες του Λονδίνου το 2012, όμως το σύστημα πρόκρισης ωστόσο δεν άφηνε πολλά περιθώρια αφού η εθνική στο παγκόσμιο τερμάτισε στην 25η θέση, μία παρακάτω από την 24η που θα μας επέτρεπε να στείλουμε ολόκληρη ομάδα στο Παγκόσμιο της επόμενης περιόδου. Έτσι, ο Λευτέρης Πετρούνιας έμεινε εκτός της τριάδας: "Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου είναι μια πονεμένη ιστορία. Θεωρώ πως ήταν μια καλή ευκαιρία χαμένη. Έτσι, όπως έγιναν τα πράγμα πείσμωσα περισσότερο και τα αποτελέσματα φαίνονται. Θα είμαι στο Ρίο και έχω μπροστά μου αρκετά χρόνια αρκεί να είμαι καλά". δήλωνε τότε στο sport24. 


Η συνέχεια όμως ήταν απλά μαγευτική: κατέκτησε πρωτιές σε Παγκόσμια Κύπελλα και Challenge Cups το 2014. Ανάλογη ήταν η εικόνα και την επόμενη περίοδο. Κατέλαβε και πάλι την πέμπτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στις 20 Μαΐου, αλλά αυτή τη χρονιά αναδείχθηκε τέσσερις φορές πρώτος σε Παγκόσμια Κύπελλα και Challenge Cups σε Λα Ρος, Γάνδη, Λιουμπλιάνα, Όσιγιεκ.
 
 
Το 2014 ξεκίνησε με μια δεύτερη θέση στο Challenge Cup του Κότμπους και μια τρίτη θέση στο Challenge Cup του Όσιγεκ. Στις 24 Ιουνίου, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες. Στις 25 Μαΐου, πήρε την πέμπτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στην Σόφια της Βουλγαρίας. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Νανίγκ της Κίνας κατέλαβε την έκτη θέση.
 
 
Οι επιδόσεις του είναι τόσο κορυφαίες που στις αρχές του 2015 και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο, η αρμόδια επιτροπή της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας έδωσε το όνομα του Λευτέρη Πετρούνια σε μία άσκηση στους κρίκους. Η άσκηση αυτή αξιολογήθηκε με βαθμό δυσκολίας Ε, δηλαδή 0,50 βαθμούς. Ο Λευτέρης Πετρούνιας εκτέλεσε τη συγκεκριμένη άσκηση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Το 2015 άλλωστε είναι η χρονιά του σε αγωνιστικό επίπεδο και φρόντισε να το δείξει στην πρώτη του μεγάλη διοργάνωση. Ποια ήταν αυτή; Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το οποίο φιλοξενήθηκε στο Μονπελιέ. Στον προκριματικό με 15,575 βαθμούς κατέκτησε την πρώτη θέση και στον τελικό μαζεύοντας μόλις 25 βαθμούς λιγότερους ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. 

  
 
Η ώρα για το χρυσό πλησίαζε και ήρθε στους πρώτους ευρωπαϊκούς αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στο Μπακού. Στις 20 Ιουνίου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους. 

Ο θάνατος του πατέρα του και το χρυσό 

Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, η ζωή του Λευτέρη Πετρούνια άλλαξε στις 7 Σεπτεμβρίου του 2015. Τότε έχασε τον αγαπημένο του πατέρα και δήλωσε πως από εδώ και πέρα ότι και να κάνει στην καριέρα του θα το αφιερώνει σε εκείνον. Το πρώτο μετάλλιο και φυσικά χρυσό ήρθε μερικές ημέρες αργότερα. Για την ακρίβεια στις 27 Σεπτεμβρίου κατέκτησε το χρυσό στο Γκράν Πρι του Σομπατέλι με 16.200 βαθμούς που αποτελεί και την κορυφαία επίδοση της καριέρας του. 
 
 
 
Αν και δεν θέλει να προκαλεί με τη προσωπική του ζωή, δεν είναι πια μυστικό ότι είναι ζευγάρι με την επίσης αθλήτρια Βάσω Μιλλούση. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Real, είναι μαζί δύο χρόνια και συγκατοικούν. 
 
millousi-petrounias
 
millousi-petrounias2

 

 

 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ