Άγχος: Πώς και γιατί χτυπά τις νέες ηλικίες

2 Δεκεμβρίου 2015
Mυρτώ, αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά 

Κατά καιρούς βιώνω ένα κύμα άγχους, φόβου που κρατά δευτερόλεπτα και αν πάρω 12 βαθιές αναπνοές περνάει. Διαρκεί 56 δευτερόλεπτα με ζάλη εφίδρωση ανησυχία σύγχυση ακούω τους παλμούς κλπ... Πριν λίγο καιρό είχα και κρίση πανικού τον Aπρίλιο και πήγα σε ψυχολόγο 4-5 φορές με τον οποίο βρήκαμε την πηγή αγχους μου και μου πε οτι θα υποχωρήσουν τα συμπτώματα με το καιρο για αρκετό διάστημα απο τότε δεν είχα κάποια εκδήλωση άγχους και τώρα κάθε φορά που θα αγχωθώ λίγο ή θα σκεφτώ ότι μπορεί να με πιάσει με πιάνει αυτο το κύμα άγχους. Θα πρέπει να ξαναπάω σε ψυχολόγο ή να το αντιμετωπίζω όπως τώρα το άγχος μου είναι ότι πρόκειται να δώσω κατατακτήριες για ιατρική σε 2 χρόνια και τώρα προσπαθώ να τελειώσω την σχολή μου.

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Κατερίνα Δημητρίου 

Κατερίνα Δημητρίου

Μοιράζεστε με εμάς ότι αυτή την χρονική περίοδο έχετε συμπτώματα άγχους παρόλο που είχατε κάνει θεραπεία και τα αντιμετωπίσατε με επιτυχία στο παρελθόν και αναρωτιέστε εάν θα πρέπει να δείτε ξανά έναν ψυχολόγο. Είναι πολύ πιθανόν ότι αυτή την φορά δεν είναι το ίδιο, αφού έχετε ήδη εντοπίσει την πηγή του άγχους σας και γνωρίζετε πως θα διαχειριστείτε την εκδήλωσή του ώστε να μετριάσετε τα συμπτώματά σας. Οι κατατακτήριες στην ιατρική είναι πράγματι μια πηγή άγχους. Ωστόσο, το καλύτερο θα ήταν να επισκεφτείτε τον ψυχολόγο σας που έχει την πλήρη εικόνα της κατάστασης και να έχετε έτσι μια έγκυρη άποψη.

Θα ήθελα όμως να σας επισημάνω ότι σήμερα όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι και ιδιαίτερα φοιτητές – από έρευνες που μας έρχονται από την Αμερική- βιώνουν έντονο άγχος, νοιώθουν αβοήθητοι μπροστά στις δυσκολίες και αντιδρούν υπερβολικά στην κριτική που τους γίνεται για την δουλειά τους.

Διαβάζοντας αυτές τις έρευνες βρήκα πολλά κοινά στοιχεία με εμάς στην Ελλάδα: ανεργία, πολιτική και οικονομική αστάθεια, τρομοκρατία είναι οι συνιστώσες του νέου κοινωνικού μας πλαισίου. Στην πραγματικότητα καλούμαστε να ζήσουμε σ’ένα κόσμο γεμάτο αστάθεια και στην Ελλάδα καλούμαστε να γίνουμε «σταθεροί» μέσα στο χάος. Μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει να βάζουμε στόχους για περισσότερα χρήματα, καλύτερες σπουδές, έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, μια συγκεκριμένη συνθήκη μέσα στην οποία θα ζούσαμε ως ζευγάρια π.χ. ανεξάρτητοι, θα δουλεύουμε και οι δύο ή όχι… Τώρα; Τι θα πει πλέον «μεγαλώνω και είμαι υπεύθυνος για μένα»; Είμαι «ανεξάρτητος»; «δεν στηρίζομαι οικονομικά στους γονείς μου ή στον άντρα μου»; Εάν συνεχίσουμε με τα παλιά μας δεδομένα θα βιώσουμε πολύ άγχος και θλίψη για το ανέφικτο, τίποτα δεν θα είναι αρκετό, η ίδια μας η ταυτότητα απειλείται. Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί επιστήμονες δεν είναι ίσως και οι ίδιοι αρκετά έτοιμοι γι’αυτό, είναι μια διαδικασία διαπραγμάτευσης και καλής θέλησης πια:

ΝΑΙ. ΕΞΑΡΤΩΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, ΝΑΙ, Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ  ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ. Θα πρότεινα λοιπόν να το διαπραγματευτείτε τόσο μέσα σας όσο και να δείτε πως αλλάζουν οι σχέσεις μας, κάτω από τις  συγκεκριμένες συνθήκες, σήμερα,  τι θα λέγατε ότι είναι ποιότητα ζωής και ποιότητα σχέσεων και πως αυτό συνδυάζεται με επιβίωση. Δεν υπάρχουν μισές λύσεις, υπάρχουν διαπραγματεύσεις και οι διαπραγματεύσεις έχουν ρίσκο και, ως ένα σημείο, άγχος. Όχι όμως και φόβο, κατάθλιψη ή μεγάλο άγχος και το θετικό, έχουν περισσότερη ελευθερία, αυτογνωσία και ποιότητα. 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ