Miuccia Prada: Πως μια αριστερή φοιτήτρια "έσωσε" τη μόδα

18 Δεκεμβρίου 2015

Η Μαρία Μιούτσια Πράντα γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 10 Μαΐου 1948. Η μητέρα της Λουίζα ήταν κόρη του ιδρυτή της εταιρείας Μάριο Πράντα και ο πατέρας της Λουίτζι Μπιάνκι ασχολιόταν με τη ναυτιλία. Έχει δύο αδέρφια, την Μαρίνα και τον Αλμπέρτο. Αν και φέρει και τα δυο επώνυμα η σχεδιάστρια σύμφωνα με την βιογραφία της «υιοθετήθηκε» μαζί με τα αδέρφια της από την αδερφή της μητέρας της προκειμένου να συνεχιστεί το όνομα της οικογένειας

Το περιβάλλον που μεγάλωσε η Μιούτσια ήταν πολύ αυστηρό και παραδοσιακό, στα καθολικά πρόττπα. Η ίδια πολλά χρόνια αργότερα θα αναφερθεί πολύ συχνά στην ακαμψία αλλά και τους «τύπους» στους οποίους έδιναν πολύ μεγάλη σημασία οι γονείς της. Σαν νεαρή, έπρεπε να γυρίζει πολύ νωρίς στο σπίτι, το αργότερο στις 7 και ο μεσημεριανός ύπνος κατά την περίοδο των διακοπών ήταν «υποχρεωτικά» , όσο και το αυστηρό και άχαρο ντύσιμο. Η ίδια εξομολογείται πώς οι γονείς της δεν ανησυχούσαν για το αν διασκέδαζε αρκετά. Κάνει λόγο για έναν επίπεδο τρόπο ζωής χωρίς έντονα συναισθήματα. Δεν είχε πολλούς φίλους γιατί δεν είχε την ευκαιρία να μείνει έξω περισσότερες ώρες όπως τ αλλα παιδιά της ηλικίας της. Η μαμά της επέβαλλε πειθαρχεία «στρατιωτικού τύπου» σε αντίθεση με τον πατέρα της που ήταν μπον βιβέρ.


Η επιθυμία της να παρακολουθήσει καλλιτεχνικό λύκειο όπως ήταν αναμενόμενο δεν πραγματοποιήθηκε και βρέθηκε σε Κλασικό όπου τα κορίτσια φορούσαν υποχρεωτικά ποδιά και τα αγόρια πουλόβερ με γραββάτα. Πάντως ακόμα και σε ένα τέτοιο περιβάλλον η Μιούτσια κατάφερε να πετύχει κάτι το οποίο αργότερα έγινε το σήμα κατατεθέν της: να πηγαίνει ενάντια στο ρεύμα.


Όταν οι άλλες έφηβες αγωνίζονταν να τονίσουν την πρώιμη θηλυκότητά τους φορώντας νάιλον κάλτσες, εκείνη προτιμούσε τα κοντά, λευκά καλτσάκια. Η Μιούτσια ήταν πάντα καλή μαθήτρια. Η μετέπειτα επιθυμία της να φοιτήσει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μπρέρα ξανά-σκόνταψε στην άρνηση του οικογενειακού περιβάλλοντος της. Το μποέμ κλίμα ενός τέτοιου περιβάλλοντος δεν ήταν κατάλληλο για μια νεαρή από καλή οικογένεια.

Έτσι η Μιούτσια βρέθηκε να σπουδάζει μιμική στην σχολή του Ρiccolo Τeatro στο Μιλάνο αντιμετωπίζοντας τις σπουδές της αυτές ως ένα εργαλείο αυτοελέγχου μυαλού και σώματος καθώς η πειθαρχία και η δυνατότητα συγκέντρωσης της φάνηκαν χρήσιμες αργότερα. Την ίδια περίοδο φοιτούσε και στην σχολή πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου του Μιλάνου, μια επιλογή της που «ταίριαζε» με την δεκαετία που ζούσε, εκείνη του 70, όπου η πολιτικοποίηση βρισκόταν στο απόγειό της. Εξάλλου ήταν και μια σχολή η οποία δεν απαιτούσε υποχρεωτική παρουσία γεγονός που την βόλευε καθώς είχε πολλά να κάνει.


Την ίδια εποχή θα κάνει ένα ταξίδι στην Κίνα του Μάο που θα της αφήσει βαθιά χαραγμένο το σημάδι του: Στρατεύθηκε στην Αριστερά και ταυτόχρονα στις διεκδικήσεις του γυναικείου κινήματος.
Αυτό δεν επηρέασε καθόλου την αγάπη της για τη μόδα. Οι φίλοι της την θυμούνται να μοιράζει φέιγ βολάν με ζήλο ή να μιλάει στις κομματικές συγκεντρώσεις φορώντας ρούχα του Υβ Σεν Λοράν τον οποίο θεωρεί ως τον απόλυτο δάσκαλό της. Οι σύντροφοί της την αντιμετώπιζαν με καχυποψία αλλά η ίδια συχαινόταν την υποκρισία. Δεν έκρυψε ποτέ ότι αντιμετώπιζε ηθικά διλήμματα και εσωτερικές συγκρούσεις.


Η διπλωματική της εργασία είχε τίτλο ««Το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και το Σχολείο» και ήταν το ορόσημο της κορύφωσης της εσωτερικής της πάλης : Από τη μια ένα πτυχία πολιτικών επιστημών και επιθυμία προσφοράς στο κοινό καλό και από την άλλη η αγάπη για τα ρούχα και την αισθητική .
Στο τέλος όμως επικράτησε «η λογική» δηλαδή το ρεαλιστικό στοιχείο , η επιθυμία για δικό της εισόδημα και έτσι προτίμησε την «περπατημένη» που δεν ήταν ο δρόμος της οικογενειακής επιχείρησης.

«Εγώ, όπως φαντάζομαι και πολλές άλλες γυναίκες»τόνιζε αργότερα η Πράντα«θέλω να είμαι πολλά και διαφορετικά πράγματα.Να ζήσω διαφορετικές ζωές. Θέλω να είμαι μητέρα και ταυτόχρονα ερωμένη.Πρέπει, λοιπόν, να βρω έναν δρόμο συμβιβαστικό. Ισως ακούγεται άσχημο, μα πιστεύω πως αυτός είναι ο πραγματικός δρόμος της ευτυχίας.Κάποιες φορέςίσως θέλεις να είσαι σέξι για να αρέσεις σε έναν άνδρα- παρ΄ όλο που εγώ θαυμάζω πολύ τις γυναίκες που αποφασίζουν να απελευθερωθούν από τέτοιου είδους εξαρτήσεις. Αλλες φορές, πάλι, ίσως χρειαστεί να συμπεριφερθείς ως γυναίκα άτολμη και υποτακτική...»


Με τον σύζυγό της Πατρίτσιο Μπερτέλι γνωρίστηκαν σε μια εκδήλωση στο κτίριο του Ιδρύματος Πράντα στο Μιλάνο το 1998 Η Μιούτσια Πράντα και ο Πατρίτσιο Μπερτέλι παντρεύτηκαν το 1987, ύστερα από περίπου οκτώ χρόνια σχέσης. Στον γάμο τους δεν υπήρχαν υψηλοί προσκεκλημένοι παρά τα τρανταχτά ονόματα και την επιτυχία τους. Οι καλεσμένοι δεν ξεπερνούσαν τους 100 και ήταν κυρίως συγγενείς , φίλοι και συνεργάτες όπως και υπάλληλοι της εταιρίας. Αυτό βέβαια δεν σήμαινε ότι η προσοχή στην (στυλιστική) λεπτομέρεια ήταν απούσα.

Ο γάμος έγινε στο δημαρχείο της γεννέτειρας του γαμπρού στο Αρέτσο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Το γαμήλιο ταξίδι... είχε προηγηθεί με το ζευγάρι να επισκέπτεται το Λένινγκραντ όπου πέρασαν τις ημέρες τους θαυμάζοντας τους θησαυρούς του μουσείου Ερμιτάζ.

Το 1988 γεννήθηκε ο πρώτος γιος του ζευγαριού ο Λορέντζοκαι δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε ο Τζούλιο . Η αφοσίωση στα παιδιά της αποτελεί, κατά την ίδια, το πιο «ιταλικό» χαρακτηριστικό της και η σχέση του ζευγαριού παρέμεινα ζωντανή παρά τις θύελλες ή... ακριβώς γι αυτές.


«Στο κάτω κάτω της γραφής» παραδέχεται η Μιούτσια«όλα αυτά τα χρόνια τα καλά πράγματα ήταν περισσότερα από τα κακά. Δεν βαριέμαι ποτέ και υπάρχει σχέση αλληλοεκτίμησης. Προσπαθώ πάντα να επιβεβαιώνω τα συναισθήματά μου σε ό,τι αφορά τον γάμο μου. Διαρκώς αναρωτιέμαι αν όλα πάνε καλά.Η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές νιώθω να τον μισώ και θέλω κυριολεκτικά να τον σκοτώσω. Ωστόσοόταν γυρίζει στο σπίτι αργά το βράδυ, αισθάνομαι κάποια ευχαρίστηση...».

Και η άποψη του Μπερτέλι:«Είναι αλήθεια ότι ορισμένες φορές δεν συμφωνούμε. Εν τούτοιςδεν υπάρχουν διαφωνίες στα βασικά, στα θεμελιώδη.Η σχέση μας είναι πολύ στέρεη. Εγώ είμαι αρκετά ενστικτώδης, συχνά μού αρέσει να υπερβαίνω τα όρια,αυτή είναι πιο προσγειωμένη.Μαζί φτιάξαμε την εταιρεία, δουλεύουμε μαζί, περνάμε τις διακοπές μαζί.Πόσοι άνθρωποι,αλήθεια,θα ήταν ευχαριστημένοι να τα κάνουν όλα αυτά με τη σύζυγό τους περισσότερο από 30 χρόνια; Τα πράγματα, βέβαια, δεν είναι πάντοτε ανώδυνα. Ενα από τα μυστικά μαςείναι ότι ποτέ δεν μεταφέρουμε τα της δουλειάς στο σπίτι...».


Μια γυναίκα με έμφυτη αίσθηση του καλού γούστου και ένας άντρας με επιχειρηματικό δαιμόνιο. Συνδυάζοντας τα ταλέντα τους, η Μιούτσια Πράντα και ο Πατρίτσιο Μπερτέλι κατόρθωσαν να μετεξελίξουν ένα κατάστημα πολυτελών ειδών ταξιδίου σε σημαίνοντα όμιλο μόδας. Πλέον οι δημιουργίες Prada είναι συνώνυμες με το κλασικό στυλ, το μινιμαλιστικό ύφος και έναν διακριτικό ερωτισμό, που αποπνέει αυτοπεποίθηση.


«Η μόδα συναρτάται άμεσα με το πώς συνθέτουμε τον εαυτό μας κάθε μέρα», είχε γράψει κάποτε η Πράντα.


Όταν ξεκίνησα, η μόδα ήταν ο χειρότερος χώρος στον οποίο θα μπορούσες να βρίσκεσαι, ειδικά αν ήσουν αριστερή φεμινίστρια. Ήμουν προκατειλημμένη, ναι! Πάντοτε είχα πρόβλημα με τη μόδα. Υποθέτω ότι ένιωθα ενοχές επειδή δεν έκανα κάτι σημαντικό, σε πολιτικό επίπεδο. Κατά κάποιο τρόπο, λοιπόν, χρησιμοποιώ την εταιρεία ως μέσο για να πραγματοποιήσω εναλλακτικές δραστηριότητες. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου η σιλουέτα, ενώ είμαι παντελώς ανίκανη να σχεδιάσω. Είναι λίγο περίπλοκο το πράγμα. Προσπαθώ να βρω ποιες εικόνες του θηλυκού θέλω να αναλύσω. Στην πραγματικότητα, δεν με ενδιαφέρουν καθόλου τα ενδύματα και το στιλ», παραδέχεται.

Και προσθέτει: «Δεν έχω καταφέρει ακόμα να ανακαλύψω τον πραγματικό λόγο για τον οποίο κάνω αυτή τη δουλειά... Πάντοτε έβλεπα αυτό που κάνω ως μία οδό διαφυγής, καθώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα ρούχα για να επανεφεύρεις τον εαυτό σου. Το πρώτο πράγμα που έχει κανείς, όσο φτωχός κι αν είναι, είναι το σώμα του. Οι άνθρωποι μιλάνε συνεχώς για την πολυτέλεια και η μόδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ακριβή. Παρ' όλα αυτά, δεν παύει να είναι δημοκρατική. Ένας από τους φτηνότερους τρόπους για να αλλάξει κανείς τον εαυτό του. Ένα από τα πρώτα επίπεδα χειραφέτησης».

Όσον αφορά τα σχέδια ειδών ένδυσης, η Μιούτσια Πράντα δεν συνεργάζεται με καλλιτέχνες. Στο πλαίσιο, όμως, του ιδρύματος τέχνης που διατηρεί, υποστηρίζοντας και εκθέτοντας έργα εικαστικά, κινηματογραφικά και αρχιτεκτονικά, σχετίζεται ευρέως με εκείνους από τη θέση της ιμπρεσάριου, της συμβούλου και της επιμελήτριας.


Εχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες, όπως οι Ρομάν Πολάνσκι, Γουές Άντερσον, και Μπαζ Λούρμαν, με καλλιτέχνες όπως ο Φρανσέσκο Βετζόλι και η Σίντι Σέρμαν, και αρχιτέκτονες όπως οι Ρεμ Κόολχας και οι Χέρτζογκ & ντε Μερόν.


Τα επόμενα χρόνια δημιούργησαν από κοινού ένα ολόκληρο σύμπαν στο πλαίσιο του οποίου διασταυρώθηκαν, παράλληλα, επιτυχημένοι επιχειρηματίες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, αστέρες του κινηματογράφου και του αθλητισμού.

Ωστόσο, πώς φτάσαμε να μιλάμε για ένα πραγματικό φαινόμενο; Γιατί πλέον η Πράντα δεν θεωρείται απλώς επιτυχημένη «ετικέτα» μόδας αλλά το σύμβολο εννοιολογικού ύφους, το οποίο χαράσσει τάσεις και αποτελεί έμβλημα κύρους; Απάντηση επιχειρεί να δώσει ο δημοσιογράφος Τζιαν Λουίτζι Παρακίνιστο βιβλίο του «Vita Ρrada» που κυκλοφόρησε στην Ιταλία και έγινε best seller σε χρόνο ρεκόρ.


Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου περνούν καρέ καρέ όλα τα στάδια μετεξέλιξης της παλαιάς, οικογενειακής επιχείρησης σε διεθνές εμπορικό σήμα: το δεύτερο κατάστημα στο Μιλάνο το 1983, η ταχεία επέκταση στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, η συνεργασία με διάσημους αρχιτέκτονες και φωτογράφους, το πάθος για την Τέχνη αλλά και τα οικονομικά «σκαμπανεβάσματα» είναι μόνο μερικά από όσα προβάλλουν ανάγλυφα σε συνδυασμό, βεβαίως, με την παράλληλη πορεία των δύο πρωταγωνιστών.


Η 64χρονη Μιου-Μιου, μιλώντας στο New York Magazine για το φαινόμενο αντιγραφής των προϊόντων της δηλώνει: «Το θέμα είναι να κάνεις κάτι ενδιαφέρον με τις ιδέες σου. Αν αντιγραφεί δεν θα με νοιάζει ιδιαίτερα»


Στην ίδια συνέντευξη παραδέχεται ότι δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένη με την κληρονομιά που της άφησε η οικογένεια της: «Νομίζω ότι αισθάνομαι λίγο ένοχη που δεν κάνω κάτι πιο σημαντικό , πιο πολιτικοποιημένο. Δεν ενδιαφέρομαι για τη σιλουέτα μου και δεν έχω την ικανότητα να σχεδιάζω. Είναι πιο πολύπλοκο. Προσπαθώ να καταλάβω ποιες γυναικείες εικόνες με ιντριγκάρουν και ενδιαφέρομαι να αναλύσω. Δεν με απασχολούν τα ρούχα και το στυλ».

 

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ