Ιστορίες ζευγαριών που κακοποιήθηκαν επειδή είναι ομοφυλόφιλα.

19 Δεκεμβρίου 2015

Η αγάπη σε κάποιες γωνιές του κόσμου είναι παράνομη. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για αγάπη μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Ο Ρόμπιν Χάμπον, φωτογράφος και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατέγραψε το τι σημαίνει να είσαι ομοφυλόφιλος σε χώρες όπου κάτι τέτοιο είναι παράνομο και τιμωρείται ακόμη και με θάνατο. 

Αφορμή για το κόνσεπτ της συγκεκριμένης δουλειάς του στάθηκαν τα όσα έβλεπε ενώ εργαζόταν στην υποσαχάρια Αφρική. Η τρομακτική άνοδος της μισαλλοδοξίας κατά της LGBT κοινότητας, αλλά και μια συγκεκριμένη ιστορία που άκουσε, για πέντε ομοφυλόφιλους άνδρες οι οποίοι συνελήφθησαν και μαστιγώθηκαν δημοσίως λόγω της σεξουαλικότητάς τους. 

Οι νεαροί που είχαν φύγει από τα σπίτια τους και αναγκάζονταν να κρύβονται μοιράστηκαν τις ιστορίες τους με τον Ρόμπιν και πόζαραν στο φακό του. 

Στη συνέχεια ο φωτογράφος ταξίδεψε σε όλη την Αφρική, τη Μαλαισία, τη Ρωσία και το Λίβανο και φωτογράφισε άνδρες και γυναίκες που συνεχίζουν να ζουν υπό καθεστώς φόβου. Και όλοι τους έχουν να διηγηθούν μια συγκλονιστική ιστορία. Ετσι, απλά, επειδή ήταν ομοφυλόφιλοι...

Oλβέτου και Ντομποζούκο από τη Νότιο Αφρική: Είναι μαζί εδώ και οκτώ μήνες και ελπίζουν να καταφέρουν να παντρευτούν. Τις αποκαλούν συχνά «Μάγισσες» ενώ έχουν δεχθεί δύο βίαιες επιθέσεις για τη σεξουαλικότητά τους. Η πρώτη επίθεση που δέχθηκε η Ολβέτου ήταν το 2010 την έδειραν σε μαγαζί, ενώ διασκέδαζε. Πέρυσι της επιτέθηκαν  τέσσερις άνδρες, οι οποίοι την μαχαίρωσαν στο στομάχι και την λήστεψαν. «Αυτή ήταν η χειρότερη ημέρα της ζωής μου. Ακόμη και τώρα δεν μπορώ να ξεχάσω το συναίσθημα αυτό, όταν περπατώ στο δρόμο», λέει η Ολβέτου. 

Η φίλη της, Ντομποζούκο έχει επίσης ξυλοκοπηθεί και μαχαιρωθεί λόγω της σεξουαλικότητάς της. Βρισκόταν μαζί με φίλους της όταν δέχθηκε επίθεση από μια ομάδα μεθυσμένων ανδρών που φώναζαν «Αυτές εδώ προσπαθούν να κλέψουν τα κορίτσια μας». «Η αγάπη της συντρόφου μου με βοήθησε να ξεπεράσω όλα αυτά τα δεινά», λέει τώρα. 

Η 27χρονη «Ο» και η 23χρονη «D» από την Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας δέχθηκαν επίθεση αφότου είχαν παρακολουθήσει μια τζαζ συναυλία. Νομίζοντας ότι ήταν μόνες στο μετρό αντάλλαξαν ένα φιλί. Στην πόρτα του σπιτιού τους κάποιος χτύπησε την «Ο» στο πίσω μέρος του λαιμού της φωνάζοντας «Γ@@@@@@@@ λεσβίες», ενώ αμέσως μετά χτύπησε την «D» στο πρόσωπο. Και οι δυο τους προσπάθησαν να τον πείσουν ότι ήταν αδελφές αλλά εκείνος τους φώναζε ότι τις είχε δει να φιλιούνται και τις κατηγόρησε για εξάπλωση της προπαγάνδας των ομοφυλοφίλων. Τις κλώτσησε, τις χτύπησε και τις απείλησε ότι θα τις σκοτώσει αν τις δει να φιλιούνται ξανά αριστερά και δεξιά. «Ο πραγματικός φόβος που βίωσα από εκείνη τη βραδιά δεν ήταν για μένα, αλλά για εκείνη που αγαπώ. Ο φόβος μου μεγάλωσε όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι για να την προστατεύσω», αναφέρει σήμερα η «Ο» σημειώνοντας ότι η τρομακτική αυτή εμπειρία που είχαν έκανε τη σχέση τους ισχυρότερη.  

Η 47χρονη Μιτς Γιουσμάρ με την σύντροφό της, την 39χρονη Λαλίτα Αμπντουλάχ και τα υιοθετημένα παιδιά τους, την Ιζι, 9 ετών και την Ντάνιγια, 3 ετών, από τη Μαλαισία. Η Μιτς είναι τρανσέξουαλ, πατέρας δύο βιολογικών παιδιών, πέραν αυτών που έχει υιοθετήσει με την Λαλίτα. Ο γάμος τους δεν είναι επικυρωμένος...

Η 25χρονη Ναόμι και η 24χρονη Ντολόρες, τρανσέξουαλ γυναίκες από το Καμερούν, συλλαμβάνονταν και ξυλοκοπούνταν από την αστυνομία καθημερινά. Κρίθηκαν ένοχες για ομοφυλοφιλία σε δίκη και καταδικάστηκαν με τη μέγιστη ποινή. Εμειναν 18 μήνες στη φυλακή πριν η δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αλίκη Νκομ κάνει έφεση κατά της δικαστικής σε βάρος τους απόφασης. «Την ημέρα που μας συνέλαβαν αισθανθήκαμε ταπεινωμένες. Μας είχαν κακομεταχειριστεί, μας προσέβαλαν, μας κατηγόρησαν ότι ήμασταν μάγισσες και μας καταδίκασαν σε πέντε χρόνια φυλάκιση», εξηγούν.  

Ριάνα και Κιμ από την Ουγκάντα: Τους έδιωξε ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που έμεναν και τους έδειραν οι γείτονές τους. Και οι δυο τους συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για ομοφυλοφιλία. Δικάστηκαν, μπήκαν φυλακή όπου τους χτυπούσαν και τους έβαζαν να κάνουν σκληρή χειρωνακτική εργασία. 

Καμάρα Απόλλο απο την Ουγκάντα: Γεννήθηκε το 1988 και πήγαινε κανονικά σχολείο μέχρι το 2010 όταν τον έδιωξαν επειδή έμαθαν ότι είχε σχέση με έναν συμμαθητή του. «Εχω βασανιστεί αρκετές φορές από αστυνομικούς λόγω του ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Με έχουν δέσει με σχοινιά, με έχουν ξυλοκοπήσει, με έχουν καρφιτσώσει, με αποκαλούσαν με κοροϊδευτικά παρατσούκλια, μου έκαναν ψυχολογικά βασανιστήρια. Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι όταν με βίασαν άλλοι κρατούμενοι σε αστυνομικό κελί».  

Η Μπόνι από τη Νότιο Αφρική απεικονίζεται να κρατά το πορτραίτο της κόρης της, Νοντσικελέλ: Η Νόντσικελέλ βιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε άγρια πριν την στραγγαλίσουν. Η σορός της βρέθηκε σε αποσύνθεση σε έναν κάδο σκουπιδιών ημέρες μετά την εξαφάνισή της. Ενας γείτονάς της παραδέχτηκε ότι την δολοφόνησε γιατί απλά ήθελε να την... αλλάξει.  

Νέιζ Φλαβιέρ από το Μπουρουντί: Η Ναζέ έφυγε από το Μπουρουντί και πήγε στη Νότιο Αφρική με την ελπίδα να γίνει αποδεκτή ως γυναίκα τρανσέξουαλ. Κατέληξε άστεγη και θύμα βιασμού. «Στο σχολείο οι δασκάλες με ρωτούσαν αν είμαι αγόρι ή κορίτσι. Δεν ήξερα τι να πω. Οι γείτονες μιλούσαν για μένα, όλοι μιλούσαν για μένα. Η αγαπημένη μου αδελφή μου είπε, όμως, ότι δεν πρέπει να ανησυχώ. Η οικογένειά μου είναι περήφανη για εμένα...», λέει τώρα. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ