Πότε ο έρωτας "επισκέπτεται" τη ζωή ενός ανθρώπου;

21 Δεκεμβρίου 2015

Ο έρωτας στη ζωή των ερωτικών ανθρώπων δεν είναι μια παρένθεση, αλλά μια επιβεβαίωση της πορείας τους. Είναι εκείνοι που δεν τον ζουν μονο ως συναίσθημα, αλλά ως στάση ζωής.

Ο έρωτας τότε είναι ευεργετικός, επειδή ερχετα να πλαισιώσει τη ζωη και να την αναδείξει. Τότε αντικείμενο του έρωτα γίνεται η μούσα, αλλά και ο συνοδοιπόρος, το πρόσωπο δηλαδή που θα σε εμπνέει, αλλά και θα θέτει την αρχή της πραγματικότητας.

Ο γνήσιος έρωτας δεν είναι μια προγραμματισμένη ενέργεια που πρέπει να συμβεί σε προκαθορισμένο χρόνο, αλλά επιτρέπει την έκπληξη, «θέλω να το φωνάξω, να το ακούσουν όλοι. Να το μάθουν ολοι, για να μπορέσω να το πιστέψω και εγώ. Γνωρίζω τα πάντα για τον άλλο και ας τον συνάντησα μόλις τώρα».

Ο αυθεντικός έρωτας δεν κινείται μόνο στον χώρο του αυθόρμητου παρορμητισμού, στους κανόνες της επιβίωσης και του αισθησιασμού, δεν διέπεται μόνο από ασυνείδητες λειτουργίες, αλλά χαρακτηρίζεται και από τη συνειδητή βούληση.

Είναι η συνειδητή επιλογή και βούληση για την επίτευξη ενός άλλου, μακρόχρονου στόχου, που επιτρέπει όχι απλώς την δυνατότητα κάποιων ευχάριστων στιγμών, αλλά ο έρωτας να έχει διάρκεια και πάθος που θα αναδεικνύεται στον χρόνο.

Το ερωτικό πάθος δεν αφορά μόνο μια ακατανίκητη σεξουαλική έλξη που θα εξαφανιστεί μετά την ικανοποίησή της, αλλά μια ακατανίκητη επιθυμία του ερωτικού ανθρώπου να ανακαλύψει τον πυρήνα της ύπαρξής του, που απαιτεί τη διάρκεια. Απαιτεί τη συνειδητή βούληση να αξιοποιεί την εμπειρία του, προκειμένου να εμπλουτίζει την αυτοσυνειδησια του.

Τοτε ο έρωτας για τον άλλο είναι η αφορμή για να γίνεις καλύτερος από αυτό που είσαι, δηλαδή να γίνεις ο αληθινός εαυτός σου.

Η ερωτική συνάντηση δεν πραγματοποιείται στον ενδιάμεσο χώρο των δύο συντρόφων, αλλά στον επέκεινα.

Ο έρωτας, όταν είναι αληθινός, είναι μια συνάντηση που καλεί σε συμπόρευση για κοινό προορισμό. Είναι η αφορμή για να βγεις έξω από τον εαυτό σου. Είναι ένα συγκλονιστικό κάλεσμα που αναστατώνει τα δεδομένα σου. Ζητά προτεραιότητα. Απαιτεί την ολότητά σου. Δεν αρκείται στο λίγο. Σε θέλει ολόκληρο ή καθόλου. Εισχωρεί στα μικρά και τα κάνει ζηλευτά. Δεν αλλάζει μόνο εσένα, αλλά αλλάζει και το βλέμμα σου για τον κόσμο. Δεν δημιουργεί μόνο θετικά συναισθήματα για το πρόσωπο που ερωτεύεσαι, αλλά και για όλους τους ανθρώπους 

Η αισθαντική ερωτικότητα ελκύει με την αυθεντικότητα που προσκαλεί, δίχως να πρόκαλεί. Οι ήχοι και τα χρώματα παίρνουν άλλες διαστάσεις. Η καθημερινότητα γίνεται μαγική και μοναδική Τίποτα δεν είναι όπως πριν. Το κάλεσμα είναι καθολικό, αλλά ένας το λαμβάνει. Η αναστάτωση έρχεται από το μήνυμα, από το απροσδόκητο. Μπορεί να είναι αυτός που περίμενα; Μήπως εγώ το πλάθω; . Δεν είμαι ο ίδιος -που ήμουν πριν. Είμαι σημαντικός. Το βλέμα του άλλου με κάνει και νιώθω μοναδικά. Και φοβάμαι. Μην ανοίξω τα μάτια και έχει χαθεί.

Η συνάντηση με το πρόσωπο που αναζητούσα, που το περίμενα, που μου είναι τόσο οικείο, που όμως ποτέ δεν ήμουν σίγουρος ότι θα το συναντούσα. Το θαύμα είναι εδώ και με προσκαλεί να ζήτω το απίστευτο, αλλά και το τόσο σίγουρο. Διέγερση, κινητοποίηση, έξαψη. Ενθουσιασμός. Κατάσταση έκστασης. Επιθυμία για εγγύτητα και προσκόλληση. Πάθος και ένταση. Βαθιά χαρά, ανείπωτη.

Δημήτρης Καραγιάννης, 

συγγραφέας και ψυχοθεραπευτής. Απόσπασμα από το βιβλίο Έρωτας ή τίποτα- Εκδόσεις Αρμός

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ