Παιδικές διαφημίσεις στην τηλεόραση: Πώς κακομαθαίνουν τα παιδιά μας

9 Φεβρουαρίου 2016

Ένα μεγάλο μέρος των τηλεοπτικών διαφημίσεων, στοχεύουν στο παιδικό καταναλωτικό κοινό, καθώς είναι γνωστό, πως είναι πολύ δύσκολο για ένα γονιό, να πει όχι στα αιτήματα του παιδιού του. Γι αυτό και παρατηρείται σωρεία διαφημίσεων με προώθηση προϊόντων και κυρίως τροφίμων που απευθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά. Παιδικά μπισκότα, παιδικές σοκολάτες με πολύχρωμο περιτύλιγμα ή με απεικόνιση κάποιου κινούμενου σχεδίου ή παιδικού ήρωα, παιδικά σνακς και φρουτοχυμοί.

 Από την επιστημονική ομάδα του διατροφολόγου Ευάγγελου Ζουμπανέα diatrofi.gr 

Ένα βασικό επίπεδο γνωσιακό, πριν το παιδί ξεκινήσει να βλέπει τηλεόραση, σχετίζεται με τον τρόπο διατροφής των ίδιων των γονιών. Τα βρέφη, υιοθετούν τις διατροφικές συνήθειες των γονιών. Έτσι, από πολύ μικρή ηλικία, ερεθίσματα όπως να τρώνε όλοι μαζί στο τραπέζι πρωινό, ή να βλέπουν τη μαμά να φτιάχνει σπιτικά γλυκά και όχι να τρώει η ίδια σοκολάτες και έτοιμα μπισκότα, αποτελούν μία πολύ σημαντική πρώτη διατροφική εκπαίδευση.

Ωστόσο, ένα παιδί πια σε ηλικία άνω των 6 ετών , δε λαμβάνει ερεθίσματα πια μόνο από τον πυρήνα της οικογένειας, αλλά και από το σχολείο, τους συμμαθητές του και τα πάρτυ στα οποία είναι καλεσμένο και κατ' επέκταση και από τις διαφημίσεις στη τηλεόραση με παιδικές λιχουδιές, οι οποίες έχουν ως κύρια ώρα εμφάνισης μεταξύ των παιδικών κινούμενων σχεδίων.

Τα παιδιά δεν έχουν τις γνώσεις και τη δυνατότητα σε τόσο μικρή ηλικία να μπορούν να αντιλαμβάνονται τα διαφημιστικά μηνύματα με τον ίδιο τρόπο που μπορούν οι ενήλικες. Αν σκεφτούμε μάλιστα, ότι πολλοί ενήλικες επηρεάζονται από διαφημίσεις που αφορούν φαγητό ή λιχουδιές.

Το πρόβλημα είναι πολύ πιο έντονο σε παιδιά κάτω των οκτώ ετών τα οποία έχουν την τάση να πιστεύουν ότι οι διαφημίσεις παρουσιάζουν πάντοτε την αλήθεια και ότι καθετί το οποίο παρουσιάζεται στη διαφήμιση από παιδιά συνομήλικα ή με τη φιγούρα του αγαπημένου τους ήρωα, είναι και καλό.Η συμπεριφορά τους επηρεάζεται από αυτά που βλέπουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι αγοράζουν προϊόντα που τους διαφημίζονται είτε από μόνα τους είτε ζητώντας από τους γονείς τους να τους τα αγοράσουν. Συχνό είναι το φαινόμενο,η αγοραστική συμπεριφορά ολόκληρης της οικογένειας, να επηρεάζεται από τις απαιτήσεις των μικρών παιδιών.

Στην εποχή μας που τα μέσα μαζικής επικοινωνίας έχουν διαδοθεί σε υπερθετικό βαθμό, τα παιδιά υποβάλλονται σε ένα καταιγισμό πληροφοριών και προϊόντων.

Έχει υπολογιστεί ότι ένα παιδί βλέπει κατά μέσο όρο 40.000 διαφημίσεις στην τηλεόραση κάθε χρόνο με βασικό περιεχόμενο τα παιχνίδια, τις σοκολάτες, τα ζαχαρωμένα δημητριακά, τα αναψυκτικά, τα πατατάκια, τα σνακ και άλλα ζαχαρωτά.

Πέρα, από την πρώτη εκπαίδευση στο σπίτι, όπου ουσιαστικά το παιδί, πρέπει να καταναλώνει σπιτικά γλυκά, φρούτα και όποια λιχουδιά του φέρνουν ως δώρο να καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες και σε ειδικές περιστάσεις (πχ σοκολατένιο αυγό το Πάσχα, τούρτα στα γενέθλια κλπ) με τη προϋπόθεση και ότι οι ίδιοι οι γονείς, ακολουθούν αυτό τον τρόπο διατροφής, τότε η βασική υποχρέωση του γονιού είναι να επικοινωνεί με το ίδιο του το παιδί. Αυτό σημαίνει, ότι το παιδί αν και μικρό στη ηλικία, μπορεί να κατανοήσει μετά από συζήτηση με τον γονιό ότι όσα βλέπει στη τηλεόραση παρουσιάζονται με μία δόση υπερβολής και ότι δεν είναι αληθινά. Και πως οι περισσότερες λιχουδιές που παρουσιάζονται, μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα στα δοντάκια ή στην αύξηση του βάρους.Το να μη βλέπει ένα παιδί μόνο ταινίες παιδικές και καθόλου τηλεόραση, θα ήταν η καλύτερη επιλογή αλλά μη ρεαλιστική. Στόχος, είναι να μη κλείσουμε τα παιδιά μας σε ένα γυάλινο κουτί, ώστε να μην επηρεάζονται από τίποτα, αλλά να τα εκπαιδεύσουμε να μπορούν να έχουν το κριτήριο της επιλογής. Άλλωστε, όλα ξεκινάνε από πολύ μικρή ηλικία. Μία οικογένεια με σωστές διατροφικές συνήθειες, θα κληροδοτήσει το ίδιο μοτίβο και στα παιδιά.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ