Πορνεία στην Αθήνα: Ρεπορτάζ στις ροζ γειτονιές της πόλης (εικόνες)

19 Φεβρουαρίου 2016

Η αναζήτηση του αγοραίου έρωτα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κάποιες φορές για 'κείνον που ψάχνει πρόσκαιρη ικανοποίηση, κυρίως όμως για τις γυναίκες που προσφέρουν το σώμα τους, βορά στις επιθυμίες κάποιου περαστικού.

Γράφει ο Γιώργος Λαμπίρης

Φωτογραφίες: Γιάννης Κέμμος

Ελέγχοντας τα στενάκια γύρω από την Ομόνοια πάρκαρα το αυτοκίνητό μου λίγα μέτρα παρακάτω. Πολύ κοντά είχα δει δευτερόλεπτα νωρίτερα κάποιες γυναίκες, οι οποίες περίμεναν εν σειρά για τον επόμενο πελάτη τους.

ierodoule15

«Πόσο πάει», πλησίασα και ρώτησα μισόδειλα μία από αυτές.

«25 και 5 ευρώ το ξενοδοχείο», η απάντησή της. «Με λένε Σοφία. Θες να πάμε; Το ξενοδοχείο είναι στη γωνία».

«Πρέπει να σου πω κάτι», άρχισα την εξομολόγηση… «Δεν είμαι πελάτης. Δηλαδή είμαι κι εγώ σε δουλειά. Είμαι δημοσιογράφος», είπα.

«Τι είσαι;» με ρώτησε ξαφνιασμένη.

«Δημοσιογράφος», επανέλαβα. «Θέλω να μου πεις για τη δουλειά σου», συνέχισα. «Θα σε πληρώσω όμως σαν να ήμουν κανονικός πελάτης».ierodoule14

Ένευσε καταφατικά και μπήκαμε στο φτηνό ξενοδοχείο που φιλοξενούσε τα πάθη της μιας νύχτας, αλλά και κάποιους μόνιμους θαμώνες, κυρίως αλλοδαπούς. Με οδήγησε σε ένα δωμάτιο και καθίσαμε αντικριστά. Μόλις κλείσαμε την πόρτα ζήτησε την αμοιβή της προκαταβολικά.

Ανυπόμονος για να εκμεταλλευτώ κάθε στιγμή, έδωσα τα χρήματα. Η απόλαυση στο χρηματιστήριο του έρωτα άλλωστε κρατάει αυστηρά μετρημένα, μόλις 10 λεπτά. Εκείνη έπιασε το κινητό στα χέρια της και ρύθμισε το χρονόμετρο. Μην τυχόν δραπετεύσει κάποιο δευτερόλεπτο.

H Σοφία, περιμένοντας πελατεία

«Αφού περάσουν τα 10 λεπτά, δεν κάθομαι λεπτό παραπάνω στο δωμάτιο. Φεύγω. Πρέπει να έχει τελειώσει ο ένας και να έρθει ο επόμενος», εξήγησε η Σοφία.

Το χρηματιστήριο…

«Πόσο χρόνο έχουμε δηλαδή;» ρωτάω.

«Έχεις 10 λεπτά. Όσα και όλοι οι υπόλοιποι», απάντησε κοφτά. «Όποιος θέλει να μείνει παραπάνω πρέπει πληρώσει επιπλέον».

Της ζήτησα τότε να επιστρέψει για λίγο πίσω. Όταν ήρθε στην Ελλάδα το 2007 και έμεινε μέχρι σήμερα. Τα ελληνικά της είναι κάτι περισσότερο από κατανοητά, δεν χάνει τα λόγια της καθώς μου μιλάει. Ωστόσο η προφορά της μαρτυρά τη νοτιοβαλκανική της προέλευση.

«Έφυγα από τη Βουλγαρία λίγο καιρό αφότου χώρισα με τον άνδρα μου. Πίστευα τότε πως θα βρω εύκολα δουλειά. Και η αλήθεια είναι πως τα κατάφερα. Πρώτος σταθμός στη διαδρομή μου ήταν η Πάτρα. Εργάστηκα στα χωράφια, στη συγκομιδή της πατάτας. Αργότερα γηροκομούσα ηλικιωμένες γυναίκες. Έβλεπα όμως ότι δεν έφταναν τα χρήματα που έβγαζα κάθε μήνα για να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου. Το μηνιάτικο ήταν 600 με 700 ευρώ το πολύ. Κι ήταν πολύ δύσκολο να νοικιάζω σπίτι και ταυτόχρονα  να πληρώνω για ρεύμα και νερό», περιγράφει κάποιες από τις δυσκολίες σε μια προσπάθεια να αιτιολογήσει την επιλογή της να ασχοληθεί με το αρχαιότερο των επαγγελμάτων.

ierodoule11

«Δεν μπόρεσα να κάνω παιδί»

Λέει για το παιδί που δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει. Ένα πρόβλημα υγείας ήταν και είναι έως και σήμερα το εμπόδιο σε κάθε τέτοια σκέψη.

«Αν και ήθελα, δεν τα κατάφερα. Αιτία είναι ένα γυναικολογικό πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζω τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό και πρέπει να αγοράζω κάποια συγκεκριμένα φάρμακα το μήνα έως ότου επιστρέψω και πάλι στη χώρα μου για να κάνω την επέμβαση που απαιτείται».

Στο πεζοδρόμιο βρέθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο. Μισοκρυμμένη πίσω από ένα παρτέρι της Μενάνδρου, πλησιάζει όποιο αυτοκίνητο σταματήσει μπροστά της. Προτιμά τους αποφασιστικούς πελάτες κι όχι εκείνους που θα την κοιτάξουν εξεταστικά, πριν βρεθούν για λίγο μαζί της στο ίδιο δωμάτιο.

«Κλείνω τα μάτια και δείχνω στον πελάτη το δρόμο για το ξενοδοχείο. Δεν μου αρέσει αυτό που κάνω. Προσπαθώ κάθε φορά να πείσω τον εαυτό μου. Ότι δε συμβαίνει σε 'μένα. Σαν να κρατάω την αναπνοή μου για να μη νιώσω μια δυσάρεστη γεύση, να μη γευτώ ένα φαγητό που δεν μου αρέσει. Ωστόσο είμαι αρκετά αυστηρή. Δεν πηγαίνω με τον οποιονδήποτε. Προσέχω να μην πηγαίνω με πρεζάκια, ενώ χρησιμοποιώ πάντοτε προφυλακτικό».

«Σιχαίνομαι, πολλές φορές δεν βγάζω ούτε τα ρούχα το κρεβάτι»

«Εξετάσεις κάνεις;», τη ρώτησα.

«Συνέχεια. Δεν μπορώ διαφορετικά. Σιχαίνομαι. Φαντάσου ότι συνηθίζω να μένω με τα ρούχα στο κρεβάτι. Μου είναι πολύ δυσάρεστο όταν κάποιος προσπαθεί να με αγγίξει ή να φιλήσει κάποιο μέρος του σώματός μου. Ο μόνος λόγος για τον οποίο κάνω μέχρι σήμερα υπομονή, είναι γιατί σε 4 μήνες από τώρα θα έχω ξοφλήσει το δάνειο που πήρα για το σπίτι μου στη Βουλγαρία. Θα μπορέσω επιτέλους να φύγω για πάντα και να γυρίσω εκεί όπου ανήκω».

ierodoule10

Η ίδια δηλώνει ανεξάρτητη. Ίσως φοβάται να παραδεχτεί ότι κάποιος την πατρονάρει. «Δεν έχω νταβατζή. Δουλεύω μόνη μου. Κάποιες άλλες κοπέλες όμως έχουν», ισχυρίζεται.

Τη ρωτάω αν έχει χαρτιά, αν είναι «δηλωμένη». Εκείνη δεν απαντάει και προσπαθεί να αλλάξει συζήτηση… Κοιτάζει στιγμιαία το χρονόμετρο στο κινητό της: «Πρέπει να φύγουμε».

Αφήνουμε το δωμάτιο όπως ακριβώς το βρήκαμε. Το κρεβάτι  ανέγγιχτο, στρωμένο. Στη μέση του δωματίου μια καρέκλα που είχε μετακινήσει δέκα λεπτά νωρίτερα για να καθίσει απέναντί μου. Τα μόνα σημάδια ότι λίγη ώρα πριν κάποιος βρισκόταν σ’ αυτό το δωμάτιο. Η έντονη μυρωδιά από τσιγάρο, μάρτυρας της ανθρώπινης παρουσίας. Όση ώρα μιλούσαμε ο καπνός έπνιγε την ατμόσφαιρα.

Μόλις βγήκαμε στο δρόμο γύρισα στο αυτοκίνητο μου. Επόμενη στάση η Φυλής. Στα «σπίτια». Εκεί που οι περισσότεροι πελάτες ήταν προς έκπληξή μου, νέοι σε ηλικία, ελληνικής καταγωγής. Δεν συνάντησα παρά έναν ή δύο αλλοδαπούς, εικόνα που συναντούσε κανείς αρκετά συχνά εκεί παλαιότερα.

 

Σε ό,τι αφορά το τιμολόγιο του έρωτα, αυτό ξεκινά από τα 20 ευρώ στα «σπίτια» της οδού Φυλής για να φτάσουν έως και τα 50 ή 60 ευρώ στα πολυτελέστερα στούντιο της Βριλησσού στο Πολύγωνο και στις πιάτσες της παραλιακής.

ierodoule19

Γιατί βγαίνει μία γυναίκα στην πορνεία

Χαρακτηριστική για τον τρόπο με τον οποίο αποφασίζουν αρκετές ιερόδουλες να κάνουν το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι η έρευνα που πραγματοποίησε και δημοσίευσε τον Απρίλιο του 2015 η Οργάνωση Praksis σε συνεργασία με άλλους φορείς και αφορά στην πορνεία και το trafficking στη χώρα μας.

Η έρευνα η έχει τίτλο «Πορνεία και παράνομη διακίνηση και εμπορία γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική-οικονομική εκμετάλλευση στην Ελλάδα». Για την υλοποίησή της πραγματοποιήθηκαν 80 συνεντεύξεις σε εκδιδόμενες γυναίκες, από τις οποίες αξιοποιήθηκαν τελικά οι 70.

Οι τρόποι με τους οποίους πείστηκαν οι ερωτηθείσες γυναίκες να εκπορνευτούν αναλύονται ως εξής: 27 γυναίκες δήλωσαν ως τρόπο πειθούς τις επαγγελματικές υποσχέσεις, 1 δήλωσε εκβιασμό, άλλου τύπου παραπλάνηση 4, υπόσχεση γάμου 2, άλλο 1 και 3 δε θέλησαν να απαντήσουν.

newsbeast.gr

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ