Παράνοια, αυτά είναι τα σημάδια της: Πώς αντιμετωπίζεται;

22 Φεβρουαρίου 2016

Σύμφωνα με το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών DSM-5 η διαταραχή της προσωπικότητας ορίζεται ως το σταθερό πρότυπο ψυχικών βιωμάτων και συμπεριφοράς του ατόμου που αποκλίνει σαφώς από τις προσδοκίες του πολιτιστικού περίγυρου του. Είναι μια διαταραχή που παγιώνεται στην εφηβεία ή στην πρώιμη ενήλικο ζωή του ατόμου και προκαλεί ψυχικό πόνο και αναπηρία. Για να τεθεί η διάγνωση της διαταραχής προσωπικότητας πρέπει  ο ασθενής να είναι μεγαλύτερος από 18 ετών και τα συμπτώματα να είναι σταθερά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης πρέπει να εμφανίζεται μερική έκπτωση της λειτουργικότητας σε διάφορους τομείς της ζωής τους όπως στον  επαγγελματικό, κοινωνικό και προσωπικό. Τέλος τα συμπτώματα αυτά δεν οφείλονται σε χρήση ουσιών, φάρμακα ή σε κάποια άλλη ψυχική διαταραχή. Μπορεί όμως να αποδοθούν σε γενετικούς, πολιτισμικούς ή περιβαλλοντολογικούς παράγοντες.

Γράφει η  ψυχολόγος Πουλίδη Παυλίνα 

Η παρανοειδής διαταραχή λοιπόν είναι μια από τις διαταραχές προσωπικότητας και πιο συγκεκριμένα συγκαταλέγεται στις εκκεντρικές προσωπικότητες.

Τα διαγνωστικά κριτήρια για να αναγνωρίσουμε το άτομο που πάσχει από παρανοειδή διαταραχή είναι τα εξής:

  1. Παρουσία αβάσιμης παθολογικής καχυποψίας προς τους συνανθρώπων τους. Πιστεύουν ότι οι άλλοι προσπαθούν να τον κοροϊδέψουν και να τον εξαπατήσουν.
  2. Υπερβολική ενασχόληση με ανυπόστατες και αδικαιολόγητες αμφιβολίες για την πίστη ή για το ποσοστό αξιοπιστίας των φίλων.
  3. Έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους άλλους και ιδιαίτερα όταν αφορά προσωπικά θέματα. Παρατηρείται έντονος και αδικαιολόγητος φόβος ότι οι πληροφορίες θα χρησιμοποιηθούν εναντίον του με κακόβουλο τρόπο.
  4. Συνηθίζουν να εξάγουν αυθαίρετα συμπεράσματα διαβάζοντας απειλητικά ή κρυμμένα μηνύματα σε καλοήθεις παρατηρήσεις ή συμβάντα.
  5. Έχουν την τάση να κρατούν επίμονα κακία και δεν συγχωρούν προσβολές ή υποτιμήσεις.
  6. Παρουσιάζουν οργίλη αντίδραση στις υποτιθέμενες κακεντρέχειες των άλλων.
  7. Συχνά εμφανίζουν σκηνές ζηλοτυπίας χωρίς να υπάρχει πραγματική αιτιολογία, για την πίστη του σεξουαλικού συντρόφου.

 

Τρόπος αντιμετώπισης- Θεραπεία

 

Πολύ δύσκολα θα αναζητήσουν βοήθεια άτομα που πάσχουν από αυτήν την διαταραχή καθώς εμφανίζουν μια επίμονη άρνηση να εκμυστηρευθούν οτιδήποτε στον γιατρό τους, φοβούμενοι τον τρόπο με τον οποίον θα χρησιμοποιηθούν αυτές οι πληροφορίες. Παρόλα αυτά η ψυχοθεραπεία θεωρείται ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης αυτής της διαταραχής. Πιο συγκεκριμένα η ατομική ψυχοθεραπεία υποστηρικτικού τύπου ενδείκνυται για αυτούς τους ασθενείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις παράλληλα με την ψυχοθεραπεία μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη η λήψη φαρμακευτικής αγωγής για την μείωση του άγχους και της παρανοειδούς ετοιμότητας των ασθενών.

 

Το ψυχολογικό προφίλ του ατόμου που πάσχει από παρανοειδής διαταραχή προσωπικότητας.

 

Τα άτομα που πάσχουν από παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας συνήθως προβάλουν τις δικιές του συγκρούσεις και εχθρότητες στους συνανθρώπους του. Χαρακτηρίζονται από ψυχρότητα και οι σχέσεις τους είναι απόμακρες. Εμφανίζουν έντονη καχυποψία και δυσπιστία προς τους άλλους και παρερμηνεύουν τις προθέσεις τους ως κακεντρεχών και κακόβουλων απέναντι τους. Πολύ συχνά αυτή η καχυποψία είτε οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά από τα ίδια τα άτομα είτε σε απόρριψη από τους άλλους.

Συχνό είναι το φαινόμενο αυτά τα άτομα να εμπλέκονται σε δικαστικές διαμάχες με τους άλλους και δεν είναι ικανά να ξεχωρίσουν τον ρολό τους σε μια διαπροσωπική σύγκρουση. Παρόλα αυτά στο χώρο εργασίας τους είναι πολύ αποδοτικά και ευσυνείδητά προτιμώντας τις περισσότερες φορές μια σχετική απομόνωση από τους συναδέλφους τους. Αυτή η ψυχική νόσος εμφανίζεται σε ποσοστό 0,5-2,5% του γενικού πληθυσμού και παρατηρείται πιο συχνά στους άντρες παρά στις γυναίκες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ