Πρέπει να τα λέμε όλα στον σύντροφο μας;

18 Δεκεμβρίου 2012


H κυρία Έρα Μουλάκη, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, εξηγεί σε ποιες περιπτώσεις η ειλικρίνεια μπορεί να αποτελέσει μία γερή βάση στη σχέση δύο ανθρώπων και πότε γίνεται αφορμή για ένταση και σύγκρουση μεταξύ τους.

Πόσο ειλικρινείς πρέπει να είμαστε στο πλαίσιο μιας ερωτικής σχέσης;

Αναμφίβολα, ένα βασικό συστατικό μιας καλής σχέσης δύο ανθρώπων είναι η ειλικρίνεια και η αλληλοκατανόηση μεταξύ τους. Όμως τι πραγματικά εννοούμε όταν μιλάμε για ειλικρίνεια; Το να μην πούμε κάτι σημαίνει ότι λέμε ψέματα,ή ίσως είναι ένας τρόπος να «προστατέψουμε»τον σύντροφο μας;

Τα πιο συχνά διλλήματα σχετικά με την αποκάλυψη ή όχι μιας πληροφορίας, συχνά αφορούν το ερωτικό παρελθόν του ενός ή και των δύο συντρόφων, καθώς και τις περιπτώσεις απιστίας.

Ένας γενικός κανόνας που μπορεί να βοηθήσει για αν θα μοιραστούμε κάτι με το ταίρι μας, είναι να απαντήσουμε στον εαυτό μας στην ερώτηση «γιατί θέλω να του το πω;».Επίσης, καλό θα ήταν να έχουμε αποφασίσει πόσες και ποιες πληροφορίες θέλουμε να μοιραστούμε μαζί του/της.

Για παράδειγμα το αν θα αναφερθούμε ή όχι στο ερωτικό παρελθόν μας, αφορά μια προσωπική απόφαση, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι γιατί το κάνουμε και με ποιον τρόπο. Είναι μια κοινή μας ανάγκη για να γνωριστούμε καλύτερα ή είναι ένας τρόπος να κάνουμε τον σύντροφο μας να ζηλέψει; Αν πραγματικά θέλουμε να μοιραστούμε μαζί του κάποιες πληροφορίες θα πρέπει να προσέξουμε να μην μπούμε σε λεπτομέρειες και σίγουρα να αποφύγουμε τις όποιες συγκρίσεις μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος.

Αυτό αφορά και την απιστία;

Σχετικά με την απιστία τα πράγματα είναι αρκετά πιο μπερδεμένα. Αυτός ή αυτή που έχει απιστήσει, από τη μία θέλει να αποκαλύψει το μυστικό αυτό για μην υπάρχει κάτι κρυφό στη σχέση, και από τη άλλη φοβάται πως η αποκάλυψη ενός τέτοιου γεγονότος ενδέχεται να σημάνει και το τέλος της σχέσης.  Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί κανείς να πει στον άλλο τι να κάνει, μπορεί όμως να του δείξει ποιες είναι οι επιλογές του και τι πιθανό κόστος ή όφελος έχουν και οι δύο. Θεωρώ ότι εάν κάτι θα πρέπει να αποφεύγεται, είναι να ανοίγεται το θέμα της απιστίας από μια ανάγκη εξιλέωσης αυτού που έχει απιστήσει. Καθώς επίσης, το να ομολογεί κανείς ξανά και ξανά το ίδιο «παράπτωμα»δεν είναι δείγμα ειλικρίνειας, αλλά δείγμα ανευθυνότητας.

Παίζει ρόλο η χρονική στιγμή της«ομολογίας»;

Το να μιλάμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια για κάτι σημαντικό στον σύντροφο μας μπορεί να είναι προϋπόθεση για να μπουν γερές βάσεις στη σχέση αλλά και αφορμή για ένταση και σύγκρουση. Συνεπώς, το γιατί, το πότε και το πως θα μιλήσουμε, είναι αυτό που θα κάνει τη διαφορά. Όταν όμως οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά είναι μέσα μας μπερδεμένες και δεν μπορούμε να τα ξεμπλέξουμε, η βοήθεια ενός ψυχολόγου είναι σημαντική ώστε να ξεκαθαρίσουμε τι εμείς πρώτα θέλουμε, και μετά τι θα μοιραστούμε με τον ή την σύντροφο μας!

 

 

 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ