Γιατί μας αρέσουν το βίαιο σεξ και τα βρωμόλογα;

21 Απριλίου 2013

 

 

Όλη μας η ζωή ορίζεται από τρεις βλεννογόνους. Η ηθική μας, η κοινωνία μας επίσης. Του στόματος, του πρωκτού και των γεννητικών οργάνων. Η ηθική μας κανονίζεται από αυτά, γι αυτό πολλές φορές ονομάζεται ηθική των σφικτήρων.


 Γράφει ο ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής Ματθαίος Γιωσαφάτ

Το πιο τρυφερό, στοματικό σεξ.

Ο τύπος της στοματικής ευχαρίστησης είναι πιο τρυφερός, είναι χάδια, φιλιά γλύψιμο, κουβέντα. Στην ερωτική μας ζωή αυτά που κάναμε με τη μάνα μας τα κάνουμε και με τη γυναίκα μας. Φιλιόμαστε, χαιδεύουμε, μιλάμε και συνήθως στη σεξουαλική πράξη λέμε χαζοκουβέντες, όπως μας έλεγε και η μάνα μας. Όλα τα ζευγάρια έχουν βρει ένα όνομα που το χρησιμοποιούν εκεί που κρατάει από την αρχή του έρωτά τους. Αντί να την λες «Αναστασία» τη λες «γατούλα μου». Πρόκειται για παλινδρόμηση σε εκείνη την περίοδο. Ξαναζούμε για λίγο τον παράδεισο της εποχής που ήμασταν αγκαλιά με τη μαμά –άντρες και γυναίκες το ίδιο.

 

Στην πρωκτική σεξουαλικότητα…

 

Η περιπέτεια αλλάζει. Γιατί, για πολλούς λόγους εν μέρει κληρονομικούς και άλλους πιο δυσεξήγητους η σεξουαλικότητα αυτή περιέχει μεγάλο βαθμό επιθετικότητας. Για να βγάλεις τα κόπρανα θέλει επιθετικότητα. Τα πιέζεις. Όταν μένουν μέσα προκαλούν δυσφορία. Το παιδί πρέπει να βγάλει τα αέρια που το εκνευρίζουν και το θυμώνουν γι αυτό και η πρωκτική σεξουαλικότητα έχει σαδομαζοχιστικά στοιχεία.

 

Ο άνδρας είναι πιο σαδιστικός και η γυναίκα μαζοχιστική κυρίως για λόγους μαζοχιστικούς.

 

Η γυναίκα έχει περίοδο, γεννάει πρέπει να αντέχει τους πόνους. Η φύση βάζει ευχαρίστηση στο στόμα για να φάει ο μικρός άνθρωπος.

 

Έτσι, η φύση βάζει ευχαρίστηση και στον πόνο για να αντέχει η γυναίκα τα της φύσεώς της. Μαζοχισμό λέμε τη δυνατότητα να παίρνουμε ευχαρίστηση από τον πόνο. Οι γυναίκες λοιπόν, έχουν μικρό ή μεγάλο βαθμό μαζοχισμού όσο και αν μερικές δεν το παραδέχονται. Το βλέπουμε και στην σεξουαλική πράξη.

 

Ο άνδρας έχει σαδιστικά στοιχεία.

 

Είναι πιο σκληρός, παίρνει ευχαρίστηση να επιβάλλει πόνο. Αυτό πάλι ξεκινάει από βιολογικά στοιχεία γιατί ο άνδρας πρέπει να σκοτώσει να φέρει φαί στην οικογένεια. Όλα τα αρσενικά ζώα σκοτώνουν. Οι άνδρες δημιουργούν τους πολέμου. Οι άνδρες αναλαμβάνουν όλες τις φασαρίες άρα παίρνουν και κάποια ευχαρίστηση από την έκφραση της επιθετικότητας. Και στον πόλεμο ακόμα, οι περισσότεροι ήρωες τι είναι;

 

Λίγοι είναι σαδιστές, βασανιστές.

 

Οι περισσότεροι είναι κοινοί σύζυγοι που κατά τη σεξουαλική πράξη προκαλούν λίγο πόνο στην γυναίκα τους. Έτσι, αρχίζουμε με στοματικό ερωτισμό κατά κανόνα, λέμε δυο κουβέντες τρυφερές παιδικές. Αυτό μπορεί να κρατήσει ένα λεπτό, δέκα λεπτά, ανάλογα με τον χρόνο που είναι μαζί στο ζευγάρι. Επαναλαμβάνουμε όλο τον κύκλο της παιδικής σεξουαλικότητας.

 

Μετά αρχίζει το σεξ να γίνεται λίγο πιο άγριο.

 

Ο άντρας τσιμπάει τη γυναίκα, τη σφίγγει λίγο παραπάνω, αυτή φωνάζει με πονάς! Πας να σταματήσεις, εκείνη λέει, «μη σταματάς!». Πολλές γυναίκες σχολιάζουν έναν εραστή, λέγοντας. «Είναι καλό παιδί τρυφερό, ευγενικός όταν όμως πήγαμε στο κρεβάτι κάναμε διάφορα αλλά σταματούσε. Δεν τον μπορώ πια, λαπάς βγήκε!»

 

Και κάτι ακόμα, ενώ στην αρχή της σχέσης, όπως στο πρώτο έτος της ζωής, η συνομιλία είναι τρυφερή, στην πρωκτική φάση οι περισσότεροι άνθρωποι λένε βρωμόλογα. Αγάπη κάνουν, δεν κάνουν πόλεμο! Δίνει ευχαρίστηση αυτό, βγαίνει το μαζοχιστικό κομμάτι και αργότερα το βρώμικο(…)

 

Γιατί να είναι «κακά» αυτά που βγαίνουν από μέσα μας;

 

Πολλές αξιοπρεπέστατες κοπέλες έξομολογούνται στον ψυχίατρο ότι είναι δύσκολο να ζητήσουν από τον σύντροφό τους ότι θέλουν να του ζητήσουν να λέει κακά λόγια την στιγμή του έρωτα. Το σύνηθες είναι ότι θέλουν να ακούσουν ότι είναι πουτάνες το οποίο δημιουργεί την αίσθηση ότι κάνουν κάτι αμαρτωλό άρα και έντονο. Αλλά είναι δύσκολο να το πουν γιατί ντρέπονται. Κάποιες βέβαια, το ζητάνε. Και όλοι οι άντρες και αυτοί που δεν τα λένε νιώθουν την ανάγκη να κάνουν κάτι κακό. Να σκίσουν την γυναίκα. Γιατί και στη φύση έτσι γίνεται.

 

Η Τρίτη φάση είναι η φαλλική όταν η σεξουαλικότητα πηγαίνει στα γεννητικά όργανα. Η φύση έβαλε λίγη ευχαρίστηση εκεί γιατί είμαστε έρμαιά της και πρέπει να αναπαραχθούμε. Είναι το μόνο πράγμα που ξέρουμε για το νόημα της ζωής. 

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του συνεργάτη μας, κυρίου Γιωσαφάτ "Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια" από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Οscar Wilde
Η Σκέψη της ημέρας
12:42 Οscar Wilde
Handelsblatt: η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα
Τα νέα της ημέρας
12:04 Handelsblatt: η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα