Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

25 Μαρτίου 2016

«Batman v Superman: Η αυγή της δικαιοσύνης»

Ο Ζακ Σνάιντερ, σκηνοθέτης των «300» και του «Ανθρώπου από Ατσάλι», αναλαμβάνει το πιο φιλόδοξο μέχρι σήμερα πρότζεκτ στην ιστορία των υπερηρώων της DC Comics, την κινηματογραφική συνάντηση των Μπάτμαν και Σούπερμαν, των πιο γνωστών και πιο δημοφιλών σούπερ ηρώων στην ιστορία των κόμικς. Ο Χένρι Καβίλ  φοράει για δεύτερη φορά τη στολή του Σούπερμαν (Κλαρκ Κεντ), ενώ ο Μπεν Άφλεκ, βραβευμένος με Όσκαρ για το «Επιχείρηση: Argo», αναλαμβάνει τον πιο απαιτητικό ρόλο της καριέρας του, αυτόν του Μπρους Γουέιν/Μπάτμαν. Φοβούμενος ότι αν αφήσει ανεξέλεγκτο τον υπερήρωα με τις θεϊκές δυνάμεις, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές, ο πανίσχυρος τιμωρός του Γκόθαμ Σίτι αποφασίσει να αντιμετωπίσει τον δημοφιλή, σύγχρονο σωτήρα της Μετρόπολις, τη στιγμή που ο κόσμος αναρωτιέται τι είδους ήρωα έχει πραγματικά ανάγκη. Με τον Μπάτμαν και τον Σούπερμαν σε πόλεμο μεταξύ τους, μια νέα απειλή κάνει την εμφάνισή της, θέτοντας την ανθρωπότητα σε τεράστιο κίνδυνο.

 

 

«Μια υπέροχη μέρα»

1995, κάπου στα Βαλκάνια. Ο Μαμπρού και ο Μπι είναι δύο άντρες που δουλεύουν σε μία ΜΚΟ. Ο Μαμπρού σε μία εβδομάδα πρόκειται επιτέλους να παντρευτεί την σύντροφο του. Όμως πολλά μπορούν να συμβούν μέσα σε μία εβδομάδα. Πρώτα από όλα μια διοικητική υπάλληλος θα τους επισκεφθεί προκειμένου να κρίνει αν επιτελούν αξιόλογο έργο στην περιοχή. Μόνο που αυτή η γυναίκα έχει ερωτικό παρελθόν με τον Μαμπρού πράγμα που θα δυσκολέψει τα πράγματα. ‘Έπειτα οι δύο άντρες θα πρέπει να απομακρύνουν ένα πτώμα μέσα από ένα πηγάδι προτού αυτό μολύνει το νερό, μια αποστολή φαινομενικά απλή που θα εξελιχθεί σε άθλο. Τέλος ο Μαμπρού θα πάρει υπό την προστασία του ένα μικρό παιδί που ψάχνει να βρει τους γονείς του, σε μια περιοχή σπαρμένη με νάρκες.

 

«Μεσιέ Σοκολά»

Ο Ραφαέλ Παντίγια, γνωστός και ως ‘Chocolat’, γεννήθηκε στην Κούβα το 1860 και βρέθηκε τελικά στη Γαλλία. Ήταν ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε σε γαλλική σκηνή, ένα τέλειο προϊόν της εποχή του και ο αγαπημένος της Μονμάρτης, που ενέπνευσε τον Τουλούζ Λοτρέκ και εμφανίστηκε στις πρώτες ταινίες των αδερφών Λιμιέρ. Αυτή είναι η απίστευτη ιστορία του, μία εξαιρετική ταινία για την δύναμη της φιλίας και την ιδιαίτερη φύση της σόου μπιζ, αλλά και την προκατάληψη και τις διακρίσεις.

 

«Επόμενος σταθμός: Ουτοπία»

Όταν το εργοστάσιο κατασκευής υλικών οικοδομής της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Θεσσαλονίκη κλείνει το 2012, ορισμένοι από τους εργάτες του αντιμέτωποι με τη χρόνια ανεργία αποφασίζουν να κάνουν κάτι επαναστατικό: να το καταλάβουν και να το λειτουργήσουν μόνοι τους με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Το εγχείρημα τους εμπνέει ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο, ενώ η πρώην διευθύντρια του εργοστασίου έκπληκτη παρακολουθεί την οικογενειακή επιχείρηση να μετατρέπεται σε σύμβολο αντίστασης και αλληλεγγύης, μια ουτοπία ισότητας στα ερείπια της πιο διαλυμένης ευρωπαϊκής οικονομίας. Για τους εργάτες, η αυτοδιαχείριση εξελίσσεται σε μια περιπέτεια επιβίωσης γεμάτη συγκρούσεις. Σύντομα, θα συνειδητοποιήσουν ότι για να τα καταφέρουν, θα πρέπει να αλλάξουν πρώτα οι ίδιοι. Το ντοκιμαντέρ «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» ξετυλίγει το νήμα ενός περιπετειώδους εγχειρήματος που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και μαζί ένα μοναδικό ντοκουμέντο των ταραγμένων καιρών μας.

Παγκόσμια πρεμιέρα στο διαγωνιστικό τμήμα του κορυφαίου φεστιβάλ ντοκιμαντέρ IDFA στο Άμστερνταμ στις 22 Νοεμβρίου 2015. Η συγκεκριμένη κινηματογραφική διοργάνωση θεωρείται από τις καλύτερες στην Ευρώπη, αν όχι η καλύτερη στον τομέα του ντοκιμαντέρ, οπότε είναι μεγάλη επιτυχία η επιλογή του φιλμ, στο επίσημο πρόγραμμά του.

 

«Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ»

1952. Η Εβίτα Περόν μόλις πέθανε. Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας, πέθανε στην ίδια ηλικία με τον Χριστό και ταριχεύτηκε με μια νέα και καινοτόμα τεχνική για να γίνει η «Ωραία Κοιμωμένη».

Εν τω μεταξύ, στην Αργεντινή, τα πραξικοπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο και κάποιοι δικτάτορες θέλουν να βγάλουν το μύθο της Εβίτας από τη μνήμη του κόσμου. Έτσι το άψυχο σώμα της, μετά την ταρίχευση του, κλάπηκε από τη στρατιωτική χούντα και κρύφτηκε από το Βατικανό, με αποτέλεσμα το όνομα της να προκαλεί λαϊκές εξεγέρσεις τα χρόνια που ακολούθησαν.

Η ταινία ξεκινάει από την ημέρα που πέθανε και τελειώνει τη βραδιά που θάφτηκε, 25 χρόνια μετά.

 

«Το κυπαρίσσι του βυθού»

Μπαίνει στη ζωή σου μαθαίνει λεπτομέρειες / από το παρελθόν σου από το σώμα σου / από τις καθημερινές σου συνήθειες / Η ζωή χωρίς αυτήν την ελεητική παρουσία / δεν έχει πια νόημα - και ξαφνικά / φεύγει και η ζωή δεν έχει νόημα... Το πένθος / διαρκεί έναν καιρό κι αν ζήσεις - που θα ζήσεις/ αρχίζεις ξανά ν' αφηγείσαι τις ίδιες λεπτομέρειες / από το παρελθόν, ν' αφήνεις το σώμα σου / σ' ένα άλλο σώμα, να μοιράζεσαι ξανά την κάθε σου μέρα / Η επανάληψη αυτή σε μαθαίνει. Σε μαθαίνει ν' αγνοείς / τη βεβαιότητα των καταφάσεων.  Σε μαθαίνει ν' αγνοείς  / την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική μιας ζωής με νόημα.

«Το κυπαρίσσι του βυθού» προβλήθηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2015, στο 28ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και στο φεστιβάλ «Ποίηση και Κινηματογράφος» στο Όσλο τον Φεβρουάριο 2016.

clickatlife

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ