Πώς αντιμετωπίζουμε τις αλλεργίες της άνοιξης;

21 Μαρτίου 2013

Πρώτη ημέρα της άνοιξης σήμερα και η αντίστροφη μέτρηση για την εμφάνιση των εποχικών αλλεργιών μόλις ξεκίνησε! Οι αλλεργίες και τα ενοχλητικά συμπτώματά τους δεν μας αφήνουν ήσυχους κατά την διάρκεια της άνοιξης και θα πρέπει να γνωρίζουμε πότε πρέπει να ανησυχήσουμε και πώς να τα αντιμετωπίσουμε.



Γράφει η κυρία Καλλιόπη Κόντου-Φίλη, M.D., Ph.D. , Aλλεργιολόγος


-Ποιες είναι οι συνηθέστερες αλλεργίες της άνοιξης;


Οι πιο συχνές αλλεργικές παθήσεις στην χώρα μας συμβαίνουν την Άνοιξη (Μάρτιο έως Μάϊο ή ακόμη και το πρώτο 10ήμερο του Ιουνίου) και είναι οι αναπνευστικές αλλεργίες, δηλαδή: αλλεργική ρινίτιδα (με ή χωρίς επιπεφυκίτιδα) και αλλεργικό άσθμα.


Η αλλεργική ρινίτιδα προκαλεί συνήθως καταρροή φτερνίσματα, ερεθισμό και κνησμό (φαγούρα) σε μύτη, μάτια, αυτιά, ουρανίσκο, λαιμό), απόφραξη (“μπούκωμα”) στη μύτη πονοκέφαλο ή βάρος στο κεφάλι. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, δυνατόν να προκαλέσει επιπλοκές (ιγμορίτιδα ή ωτίτιδα, ιδιαίτερα στα παιδιά).


Αλλεργική επιπεφυκίτιδα: δακρύρροια (μάτια που τρέχουν), φαγούρα, ερυθρότητα (κοκκίνισμα) στα μάτια, ακόμη και οίδημα (πρήξιμο)


Το Αλλεργικό άσθμα συχνά εκδηλώνεται ως ξερόβηχας, ιδιαίτερα ενοχλητικός με την άσκηση ή την νύχτα. Δυνατόν να προκαλέσει δύσπνοια, «βράσιμο» ή συριγμό στο στήθος. Σε βαρύτερες περιπτώσεις μπορεί να συνυπάρχουν όλα τα συμπτώματα, ο ασθενής να αναπνέει πολύ βαριά και να παραπονείται ότι “δεν του φτάνει ο αέρας που αναπνέει” και μπορεί  να οδηγηθεί στο νοσοκομείο για πιο εντατική θεραπεία.


-Πού οφείλεται η εμφάνιση των αλλεργιών;


Κύρια αιτία είναι η αναπαραγωγική δραστηριότητα των φυτών (παραγωγή και αερομεταφορά γύρεων-αγριόχορτων, δέντρων, ακάρεων οικιακής σκόνης, μυκήτων), αλλά και των μυκήτων (απελευθέρωση σπορίων μούχλας), που παρασιτούν ή συμβιώνουν με τα φυτά και τέλος, στον πολλαπλασιασμό των ακάρεων της οικιακής σκόνης, λόγω των ήπιων καιρικών συνθηκών και αυξημένης υγρασίας.


-Πώς γίνεται η διάγνωση των αλλεργιών της άνοιξης;


Πρώτο βήμα στην θεραπεία οποιουδήποτε προβλήματος είναι η ορθή διάγνωση, αφού τα συμπτώματα της αναπνευστικής αλλεργίας συχνά μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Και στις δύο περιπτώσεις δυνατόν να παρατηρηθεί καταρροή, δακρύρροια, φτερνίσματα, βήχας, πονοκέφαλος  κλπ.  Όμως, αν συνυπάρχουν πόνοι στους μυς και οστά, γενικευμένη κακουχία, πυρετός ή έστω δεκαδική πυρετική κίνηση (“δέκατα”), κάποια ίωση “υποβόσκει”. Επίσης το κοινό κρυολόγημα είναι συνήθως 3ήμερο ή  4ήμερο (σπανίως 7ήμερο) και μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε από Οκτώβριο έως Μάϊο, ενώ τα αλλεργικά συμπτώματα δυνατόν να διαρκέσουν εβδομάδες και συνήθως επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο την ίδια εποχή με μικρές αποκλίσεις, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.


Μια επίσκεψη στον  γιατρό θα λύσει το πρόβλημα και θα αποφευχθούν λανθασμένες θεραπείες, π.χ. αντιβιοτικά, που δεν βοηθούν ούτε τις ιώσεις, ούτε την αλλεργία. Αντίθετα η αλόγιστη και επαναλαμβανόμενη χρήση τους αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης φαρμακευτικής αλλεργίας στα συγκεκριμένα αντιβιοτικά. Στην οξεία φάση (όταν υπάρχουν έντονα συμπτώματα), κύριο μέλημα είναι η ανακούφιση του πάσχοντος·  δεν προβαίνουμε σε αιτιολογική διάγνωση (δηλ. ποιο φυτό ή άλλο αίτιο προκαλεί τη νόσο). Αυτό θα γίνει από τον ειδικό αλλεργιολόγο σε μεταγενέστερο χρόνο, όταν ο ασθενής θα είναι ασυμπτωματικός και δεν θα λαμβάνει αντιισταμινικά.


-Πώς θεραπεύονται οι αλλεργίες της άνοιξης;


Για τη ρινίτιδα ο ιατρός θα συστήσει αντιαλλεργικά φάρμακα (αντιισταμινικά ± αντιλευκοτριενικά) σε χάπια ή σταγόνες από το στόμα ή τοπικά στη μύτη (σπρέι), καθώς και τροποποιημένων (και ιδιαίτερα ασφαλών)  κορτιζονούχων φαρμάκων, όταν κύριο ενόχλημα είναι επίμονο μπούκωμα. Αντίστοιχα σκευάσματα για την επιπεφυκίτιδα, θα χορηγηθούν τοπικά ως κολλύρια, ενώ για το άσθμα συνιστώνται εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά, αντιφλεγμονώδη (τροποποιημένη κορτιζόνη) ή συνδυασμός αυτών και αντιλευκοτριενικά δισκία και πολύ πιο σπάνια ή σε παραμελημένες περιπτώσεις κορτιζόνη από το στόμα ή ενέσιμη. Η όλη θεραπεία στόχο να περιοριστούν τα συμπτώματα, ώστε ο ασθενής να ζει φυσιολογικά, αλλά και να προληφθούν τυχόν επιπλοκές.


Μελλοντικά και μετά από αλλεργιολογικό έλεγχο θα κριθεί αν ενδείκνυται πιο ριζική αντιμετώπιση (ανοσοθεραπεία), που αποσκοπεί  στην απευαισθητοποίηση του οργανισμού, ώστε αργότερα να έρχεται σε επαφή ο ασθενής με τον αιτιολογικό παράγοντα και να μην παρουσιάζει καθόλου ή ελάχιστα συμπτώματα. Γι’ αυτό το θέμα, σε ποιες περιπτώσεις και πως εφαρμόζεται, θα μιλήσουμε σε επόμενη επικοινωνία.



ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ