Μήνυμα στον Γιαν Φαμπρ από έντεκα εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου

1 Απριλίου 2016

Έντεκα εκπρόσωποι του ελληνικού θεάτρου καταθέτουν τις πρώτες εκτιμήσεις τους για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Οι πρωτοφανείς όροι της επιμελητείας Φαμπρ στο (πρώην) Ελληνικό Φεστιβάλ, σαρώνουν το ενδιαφέρον της εγχώριας πολιτιστικής κοινότητας τρεις μέρες τώρα. Δίχως άδικο. Ο Βέλγος πολυ-καλλιτέχνης υπογράφει το προκλητικότερο work in progress της καριέρας του: Φαίνεται να καταργεί την ελληνική παρουσία από την μεγαλύτερη καλλιτεχνική ελληνική διοργάνωση και προκρίνει – με τρόπο μαζικό - τη βελγική. Στις σοβαρές επιπτώσεις που προκύπτουν από αυτή την, στ' αλήθεια, ισοπεδωτικά πρωτοπόρα, απόφαση, στη διάρρηξη της δημιουργικής συνέχειας, στα χρόνια ελλείμματα και τις εγκατεστημένες κοινωνικές αντιλήψεις που αναδεικνύει, όσο και στην απάθεια του υπουργείου Πολιτισμού μπροστά της -τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που συντάσσεται το ρεπορτάζ- τοποθετούνται έντεκα εκπρόσωποι, κάθε ενεργής γενιάς, του ελληνικού θεάτρου. 

(Σε αλφαβητική σειρά)

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Η θέση μου έχει και μια ερώτηση μέσα της. Αναρωτιέμαι αν στον Γιαν Φαμπρ παραδόθηκε από τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή της διοργάνωσης Γιώργο Λούκο ο φάκελος των προτάσεων για το καλοκαίρι του 2016, όπως είθισται να γίνεται σε κάθε πολιτισμένη χώρα, να παραδίδει δηλαδή, τη σκυτάλη ο προηγούμενος στον επόμενο. Έτσι ώστε να μπορέσει να τις εκτελέσει και σε αυτές να προσθέσει τις δικές του προτάσεις. Αν όμως ο Φαμπρ δεν παρέλαβε τίποτα, φυσικό είναι να μην μπορέσει να συστήσει πρόγραμμα την τελευταία στιγμή.  Ελπίζω πάντως, το χαμηλό ποσοστό που δίνεται στην ελληνική δημιουργία για τις επόμενες σεζόν να μην διατηρηθεί, αφού η διοργάνωση στηρίζει σε οικονομικό και καλλιτεχνικό επίπεδο όλο το ελληνικό θέατρο. Ένα φεστιβάλ εξυπηρετεί - εκτός από το να δούμε καινούργια πράγματα και με αυτά να συνδιαλλαγούμε - κι ένα προχώρημα του ελληνικού θεάτρου. Μας είναι πολύτιμο.

Όλια Λαζαρίδου
Αγαπητέ κύριε Φαμπρ, είμαστε μια χώρα μικρή αλλά περήφανη. Διάβασα πως δεν θέλετε ένα εθνικιστικό φεστιβάλ αλλά ένα διεθνές. Διάβασα επίσης ότι φέτος θα καλέσετε αποκλειστικά Βέλγους συμπατριώτες σας επειδή αυτούς γνωρίζετε, αυτό είναι το μικρό σπίτι και η πατρίδα σας. Εξαιρετικά... Σας πέρασε άραγε από το νου ότι εδώ που κληθήκατε να κάνετε κουμάντο είναι το μικρό σπίτι και η πατρίδα κάποιων άλλων που την αγαπούν και την σέβονται όσο εσείς τη δικιά σας; Και στην οποία δικαιούνται να υπάρχουν και να δημιουργούν; Άνθρωποι ηρωικοί που επιμένουν να συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους απλήρωτοι από πέρυσι; Και αλήθεια πριν μεγαλουργήσετε σκεφτήκατε αυτή την μικρή εκκρεμότητα; Πώς και δεν ακούστηκε τίποτα γι' αυτήν ανάμεσα σε όλα όσα είπατε; Ή θεωρείτε ότι ήταν ένα ζήτημα αμελητέο;  

Νίκος Καραθάνος
Το Ελληνικό Φεστιβάλ είναι πάνω απ' όλα γιορτή. Δεν υπάρχει καλό ή κακό φεστιβάλ, υπάρχει το ζωντανό φεστιβάλ που φτιάχνεται από τον παλμό της καρδιάς της κάθε χώρας. Επίσης, δεν είναι ένας τρόπος σίτισης για τους ανθρώπους της τέχνης, είναι ένας τρόπος ζωής και δημιουργίας. Δεν βρίσκω τίποτα κακό στο να ηγείται ένας ξένος του Ελληνικού Φεστιβάλ. Αντιθέτως, βρίσκω κακό ότι οι Έλληνες δεν ξέρουν ποια είναι η χώρα τους. Γι' αυτό και πασχίζουμε να γίνουμε... διεθνείς την στιγμή που δεν υπάρχουν πια σύνορα. Ενός λεπτού σιγή κ. Φαμπρ για να αφουγκραστείτε που είστε.

Δημήτρης Καραντζάς
Ακόμα το πλήρες πρόγραμμα δεν έχει ανακοινωθεί. Το επισημαίνω γιατί ακόμη ελπίζω ότι έχει γίνει κάποιο λάθος. Διότι σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις και το πρόγραμμα σε τίτλους πρόκειται αμιγώς για μια «επιμορφωτική κίνηση» του Γιαν Φαμπρ και των γνωστών του στην «άξεστη αποικία». Σαν να έχουμε την τύχη και την τιμή να γίνουμε θεατές του. Ε, δεν είναι καθόλου έτσι. Το «Διεθνές» Φεστιβάλ (για να μπορέσει κάνεις να το πάρει στα σοβαρά) θα όφειλε πρώτα απ' όλα να λάβει το ίδιο στα σοβαρά τον τίτλο του. Διεθνές δεν είναι μια εκ Βελγίου και Κάτω Χωρών επίδειξη «τοπικού πολιτισμού», αλλά η συνύπαρξη παραστατικών τεχνών, συναυλιών και εκθέσεων από πολλές και διαφορετικές χώρες ώστε πράγματι να υπάρξει μια διαπολιτισμική συνομιλία. Το ένα και μοναδικό Φεστιβάλ που έχει αυτή η χώρα, είναι δυνατόν να γίνεται θεματικό; Και το θέμα που αυτή τη στιγμή εξετάζει να είναι «τι σημαίνει να είσαι Βέλγος σήμερα»; Σε ποιους απευθύνεται; Σε κάποιους που αγνοεί, - το δηλώνει - αλλά και που προφανώς περιφρονεί. Γιατί σαφώς το Φεστιβάλ δεν πρέπει να είναι το μαγαζάκι κανενός, ούτε «τα σίγουρα χρήματα της χρονιάς» για κανέναν και καμιάς κλίκας (το γράφω με απόλυτη συνείδηση ότι θεωρούμαι μέρος της κλίκας αυτής). Ωστόσο, δε νοείται να απαξιώνεται ο εγχώριος πολιτισμός που παράγουμε-καθόλου εθνικιστικά δεν το λέω κ. Φαμπρ (όπως δηλώσατε ότι φοβόσασταν να μη κάνετε ένα τέτοιο Φεστιβάλ) - άλλα απολύτως πρακτικά, γεωγραφικά. Τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει ενδιαφέρον για τον εγχώριο αυτό πολιτισμό διεθνώς. Σε πραγματικά Διεθνή Φεστιβάλ που συμπεριλαμβάνουν στο πρόγραμμα τους παραστάσεις απ' όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, έχουμε το παράρτημα του «Γιαν Φαμπρ Foundation» που, εν λευκώ, έχει δικαίωμα να κάνει όποιου είδους αυτο-φεστιβάλ θέλει. Απλοϊκά θα πω: Ε, όχι. Ας αντιδράσουμε και ας συσπειρωθούμε για μια φορά.

Φιλαρέτη Κομνηνού
Η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε, με τη βοήθεια του Γιαν Φαμπρ, να ρίξει τους Έλληνες καλλιτέχνες στα σκουπίδια . Τελικά είμαστε αποικία και πολιτιστικά. Η ελληνική αποικία λοιπόν, αποφάσισε αυτό το καλοκαίρι να πληρώνει παραγωγές Βέλγων κι όχι Ελλήνων καλλιτεχνών. Εύγε σύντροφοι!  Υπάρχει μια έκφραση γαλλική-έτσι για να συντονιζόμαστε με το βελγικό πνεύμα-που καθρεφτίζει την ξιπασιά των κυβερνώντων: «Pour epater les bourgeois», που σημαίνει «για να εντυπωσιάσουμε τους αστούς» (δηλαδή τους ιθαγενείς)• γι' αυτό και επιλέγουμε ένα διάσημο καλλιτέχνη που ευθαρσώς ομολογεί ότι αγνοεί την καλλιτεχνική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Το σύνδρομο του καρπαζοεισπράκτορα καλά κρατεί, απ' ότι φαίνεται, σ' αυτή τη χώρα.

Χρήστος Λούλης
Αυτή η επίθεση στην σύγχρονη ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία, την μη ελεγχόμενη από το κράτος, σε συνδυασμό μάλιστα με την επιστροφή της εκπαίδευσης στα χρόνια του '80, ένα πράγμα φανερώνει: Ότι τα απολυταρχικά καθεστώτα χρειάζονται πολίτες ανεπαρκούς πνευματικής ικανότητας. Φαίνεται πως ο,τιδήποτε ελεύθερο, αντιφατικό, απρόβλεπτο, είναι αντίθετο προς την ίδια τη φύση αυτής της κυβέρνησης. Τώρα μαθαίνουμε πως οι Βέλγοι είναι διατεθειμένοι να ταξιδέψουν με φτηνές αερογραμμές και να μείνουν σε φτηνά ξενοδοχεία για να μπορέσει να υπάρξει ένα μικρούλι ποσοστούλι Ελλήνων καλλιτεχνών με φτηνές βέβαια, παραγωγές! Και όλα αυτά φαντάζομαι με αξιοπρέπεια! Και δεν καταλαβαίνουν πως αυτή η λύση είναι χειρότερη! Δε φτάνει που εξοβελίστηκαν οι Έλληνες καλλιτέχνες, τώρα τους πετούν ένα ξεροκόμματο για να είναι και ευχαριστημένοι! Ο διωγμός του Λούκου με μεθόδους μαφίας, δεν μπορεί να ξεπλυθεί με κανέναν Φαμπρ! Η καθεστωτικής αντίληψης συνέντευξη τύπου φανερώνει πως υπάρχει καρκίνος στον τόπο! Εκτός κι αν δεν υπάρχει καν σχέδιο...Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο απ' τα δυο...

Αμαλία Μουτούση
Δεν περίμενα την εξέλιξη στην υπόθεση Φαμπρ για να διαπιστώσω το σοβαρότατο πρόβλημα πολιτιστικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η εξέλιξη αυτή είναι ένα κομμάτι της ίδιας λανθασμένης αντίληψης που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε αυτή τη χώρα. Απλώς, η πρόθεση του Γιαν Φαμπρ να χρησιμοποιήσει το Ελληνικό Φεστιβάλ για να μας γνωρίσει την βελγική κουλτούρα, κάνει ακόμα πιο αποκαλυπτικά τα πράγματα. Στερεύουν όλα τα άλλοθι.

Θωμάς Μοσχόπουλος
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα συμπεριφερόμαστε σαν μικρά παιδιά. Αρχικά, κατά την αποκαθήλωση του Λούκου, δώσαμε κάποια σήματα αντίδρασης μα σύντομα κι αυτό το κάναμε... γαργάρα με την ελπίδα να ενταχθούμε στο επόμενο πλαίσιο. Και μόλις διαπιστώσαμε πως αυτό δεν συμβαίνει ξεσπάσαμε σε νέο κύκλο αντιδράσεων. Έπρεπε, όμως να είχαμε προλάβει αυτή την εξέλιξη. Την δική μας ευθύνη οφείλουμε να αναλογιστούμε, αφού εμείς ήμασταν που δώσαμε το δικαίωμα να μας φερθούν αποικιοκρατικά. Οι επιλογές της κυβέρνησης, όπως και αυτή του Φαμπρ,  επιβεβαιώνουν πως κατοικούμε στην αυτοκρατορία της άγνοιας. Το υπουργείο Πολιτισμού τοποθετεί σε μια νευραλγική θέση τον άνθρωπο που έχει κάνει την άγνοια άποψη, που έχει στηρίξει την καριέρα του στην φιλοσοφία του «προκαλώ», που απολαμβάνει να δημιουργεί φασαρία και που θεωρεί πως πρωτοπορία είναι ένα φεστιβάλ αλά Φαμπρ. Και το ερώτημα είναι γιατί να χρηματοδοτήσουμε αυτό το φεστιβάλ; Αν επρόκειτο όντως για μια διεθνή διοργάνωση, θα λέγαμε ναι. Τώρα όμως; Τώρα, πρέπει να δούμε την πιο μεγάλη εικόνα, να αντιπροτείνουμε την επόμενη μέρα του φεστιβάλ. Να μάθουμε ποιοι και τι κινεί τα νήματα πίσω από όλο αυτό γιατί προφανώς ο Φαμπρ παριστάνει τον  “Βέλγο”. Και πολύ περισσότερο να ωριμάσουμε, να χειραφετηθούμε.

Αργύρης Ξάφης
Το περσινό Ελληνικό Φεστιβάλ έγινε χάρη στους καλλιτέχνες και σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων που δούλεψαν δωρεάν και μέχρι σήμερα είναι απλήρωτοι. Στο φετινό φεστιβάλ πάλι, επικρατεί ένα μηδενιστικό χάος, μια μανία ακύρωσης όσων έχουν χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια. Είναι μια κίνηση εντελώς αδούλευτη που δείχνει πεντακάθαρα την έλλειψη πολιτιστικής πολιτικής προς κάθε κατεύθυνση. Αυτό που συμβαίνει – εκτός από το ότι μοιάζει με κακόγουστο αστείο - είναι ακόμα χειρότερο από μια χρονιά χωρίς φεστιβάλ. Θα ήταν προτιμότερο να είχαν δοθεί εξηγήσεις εφόσον δεν υπήρχε αρκετός χρόνος ώστε να προετοιμαζόταν σωστά το πρόγραμμα της επόμενης σεζόν. Τελικά, όμως δόθηκε η «λύση» μιας νέας ΕΡΤ. Γιατί το Ελληνικό Φεστιβάλ είναι η ΕΡΤ του ΣΥΡΙΖΑ

Ρούλα Πατεράκη
Δεν εκτιμώ μια συνθήκη που δεν γνωρίζει τίποτα για τον ελληνικό πολιτισμό και νιώθω ότι κινδυνεύω μέχρι θανάτου.

Γιάννος Περλέγκας
Θέλω να πιστεύω ότι η επιλογή, η τοποθέτηση και τελικώς η στήριξη του σχεδίου του Γιαν Φαμπρ για το –αιωνία του η μνήμη – Ελληνικό Φεστιβάλ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είναι απότοκο της, έτσι κι αλλιώς, ανήκουστης, χυδαίας και παιδαριώδους λογικής να βρεθεί κάποιος πιο «Ευρωπαίος» συνεχιστής του Γιώργου Λούκου, μπας και βουλώσουν κάποια στόματα που, υποτίθεται, ότι έτρωγαν με σαράντα μασέλες επί της δικής του θητείας. Θέλω να πιστεύω αυτό, παρότι δυστυχώς τείνω να πιστέψω, κι ας ακούγεται υπερβολικό, μπερνχαρντικό ή παλαιοκομμουνιστικό αυτό που θα πω - όπως θέλετε πείτε το - πως είναι ένα προμελετημένο, προσυμφωνημένο και εντελώς στοχευμένο σχέδιο εξόντωσης και αφανισμού των ανθρώπων του πολιτισμού στην Ελλάδα, άλλη μία τερατώδης αλλά αναμενόμενη παράδοση της «πρώτης φοράς Αριστερά» κυβέρνησης των ανθρώπων της τέχνης, στην δικαιοδοσία μιας Ευρωπαϊκής, και πολιτιστικής πλέον, επιτροπείας. Ας ελπίσουμε, για άλλη μια φορά, αφού πέφτουν κι οι τελευταίες μάσκες, πως θα συναντηθούμε. Κάπου.

tospirto

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ