Γιατί (θα έπρεπε) να μην αλλάζεις με τίποτα τα σχολικά χρόνια

8 Απριλίου 2016

Το τέλος της σχολικής χρονιάς πλησιάζει και σίγουρα ανυπομονείς να ξεμπερδεύεις με τις πανελλήνιες, για να αφήσεις πίσω σου το σχολείο. Η προσμονή για τα φοιτητικά χρόνια και την ενηλικίωση είναι τόσο μεγάλη που τείνεις να προσπερνάς και να ξεχνάς και τα θετικά αυτής της περιόδου της ζωής σου. Η αλήθεια είναι ότι μια μέρα ίσως θα τη νοσταλγείς ακόμα κι αν τώρα μετράς αντίστροφα τις μέρες μέχρι την αποφοίτηση.

 

Ποτέ δε θα ξαναβρεθείς σε περιβάλλον ίδιο με αυτό του σχολείου με τα μικρά διαλείμματα ανάμεσα στα μαθήματα όπου ανταλλάσσατε νέα με τους συμμαθητές σου ή ξανακοιτούσατε τα sos για το επόμενο διαγώνισμα.

Τέλος οι εκδρομές, η μονοήμερη, μερικές τριήμερες, η πενταήμερη.

Εκτός από κάποιες εξαιρέσεις ανάλογα και με το Τμήμα όπου θα επιλέξεις να σπουδάσεις, κατά κύριο λόγο στα φοιτητικά σου χρόνια θα επισκέπτεσαι μέρη και θα βλέπεις πράγματα μόνη ή σε μικρές ομάδες για τα οποία θα πρέπει μετά να γράψεις.

Οι καθηγητές σου στο προπτυχιακό δύσκολα θα σε ξέρουν με το μικρό σου όνομα ή θα γνωρίζουν στοιχεία για την ιδιοσυγκρασία, τις δυνατότητες ή τα ελαττώματα σου. Πιθανόν, ειδικά στην αρχή, να αισθανθείς αόρατη σε ένα αμφιθέατρο με άλλα τουλάχιστον 100 άτομα.

Στο Πανεπιστήμιο επίσης θα έχεις ίσως την εντύπωση πως αν χάσεις ένα μάθημα θα έχεις μείνει πραγματικά πίσω, σα να σου λείπει ένα κεφάλαιο που σε αντίθεση με το δάσκαλο ή τη δασκάλα, ο καθηγητής σου δεν πρόκειται να επαναλάβει.

Και καλή τύχη αν επιλέξεις να συνεχίσεις και σε μεταπτυχιακό επίπεδο όπου τόσο η ύλη όσο και η χρονική πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Ίσως δε μάθεις ποτέ τα ονόματα όλων των συμφοιτητών σου και η εμπειρία του να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα κάθε μέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα - πρόσωπα με τα οποία στην ουσία μεγαλώσατε μαζί -δε θα επαναληφθεί.

Ως φοιτητές ίσως χαθείτε με τους τωρινούς σου φίλους ιδιαίτερα αν δεν περάσετε στην ίδια Σχολή. Κάποιοι θα κάνουν μάθημα όταν εσύ θα έχεις κενό, άλλοι ίσως φύγουν στο εξωτερικό. Σίγουρα η τεχνολογία μειώνει τις αποστάσεις και με λίγη τύχη στη Σχολή σου θα βρεθείς να διαβάζεις για θέματα που σου αρέσουν πραγματικά χωρίς να απαιτείται το διάβασμα που θυμίζει παπαγαλία αλλά σε βοηθά στις τελικές εξετάσεις, όμως το αίσθημα της κοινής εμπειρίας που είχατε στο σχολείο δύσκολα θα το ξανανιώσεις.

Επίσης τα έξοδα σου θα είναι περισσότερα και ως ενήλικας ίσως σκεφτείς ή αναγκαστείς να σταματήσεις να στηρίζεσαι στο χαρτζιλίκι των γονιών σου με το να ξεκινήσεις να δουλεύεις για να συνεισφέρεις σε ένα βαθμό τουλάχιστον ή και εξολοκλήρου στον οικονομικό σου προϋπολογισμό.

Για το τέλος το πιο σοβαρό, αν οι συνέπειες από το να παραβαίνεις τους νόμους δεν ήταν στα σχολικά χρόνια τόσο ισχυρές, μετά την ενηλικίωση δεν θα σου συγχωρούνται αυτά που σε ένα παιδί κάποιος θα παρέβλεπε, θα θεωρείσαι πια υπεύθυνη πολίτης. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ