Ο ρατσισμός της τουαλέτας

11 Απριλίου 2016

Σε μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Civitas τον προηγούμενο μήνα στη Βόρεια Καρολίνα το 69% των κατοίκων της είπαν ότι θεωρούν παράλογο και καθόλου ασφαλές το να επιτρέπεται στους τρανς να χρησιμοποιούν την τουαλέτα της επιλογής τους.

 

Η νομοθεσία της Βόρειας Καρολίνα βασίζεται στην πρόθεση να ‘βάλει τους τρανσέξουαλ στη θέση τους’. Η κυβέρνηση υποδεικνύει σε αυτούς τους πολίτες ποια τουαλέτα θα χρησιμοποιούν, αυτή που θα συμβαδίζει με το εκ γενετής φύλο τους και όχι με τη σεξουαλική ταυτότητα που έχουν επιλέξει να έχουν σήμερα.

Παρά τα όσα ισχυρίζονται διάφοροι η νομοθεσία αυτή δεν έχει να κάνει με τις τουαλέτες.

Όποιος ισχυρίζεται ότι η χρήση των τελευταίων δε συνδέεται άμεσα με τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα προσπαθεί να αποκρύψει την ιστορία των διακρίσεων που υπάρχει στην Αμερική.

Το εάν θα δινόταν η δυνατότητα στους Αφροαμερικάνους να χρησιμοποιούν τα δημόσια καταλύματα ήταν κεντρικό θέμα της Νομοθετικής Πράξης για τα Ατομικά Δικαιώματα (Civil Rights Act) του 1965. Αφορούσε αυτή μόνο τη χρήση της τουαλέτας; Οχι. Αφορούσε τα ίδια δικαιώματα απέναντι στο νόμο, την προστασία ενάντια στην κυβερνητική υποστήριξη στις προκαταλήψεις, το φανατισμό, τη μισαλλοδοξία.

Οι νόμοι του Jim Crow περί νόμιμων φυλετικών διαχωρισμών δεν είχαν να κάνουν μόνο με τις βρύσες, τους πάγκους για το μεσημεριανό φαγητό, τις τουαλέτες που ήταν μόνο για λευκούς. Η νομοθεσία του Jim Crow που οι Αφροαμερικανοί έπρεπε να ακολουθούν στόχευε στο να κρατά ‘τους έγχρωμους’ στη σωστή τους θέση. Εάν ‘οι έγχρωμοι’ συμπεριφέρονταν με τρόπο που δεν ταίριαζε ‘στη θέση τους’ όπως την όριζε ο νόμος, τότε ο τελευταίος χρησίμευε στο ‘να τους βάζει στη θέση τους’.

Γιατί ήταν αυτό τόσο σημαντικό; Επειδή εάν οι τουαλέτες ήταν ίδιες για όλους τότε αποδεχόταν κανείς ένα βασικό σημείο πέραν του οποίου δε μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι είναι καλύτερος, πιο σημαντικός ή περισσότερο αυθεντικός πολίτης. Γι’αυτό και ήταν τόσο καίριο στη μάχη για τα ατομικά δικαιώματα το ότι οι Αφροαμερικανοί πέτυχαν να εξαληφθεί η νομοθεσία που συντηρούσε και ενίσχυε το στίγμα. Οποιαδήποτε θεσμική προσπάθεια στην αντίθετη κατεύθυνση συνιστά ρατσισμό.

Ο HB2 (Ηouse Bill 2) δεν αφορά τις τουαλέτες, αφορά την αντίσταση σε κοινωνικές αλλαγές που θα προστάτευαν και θα κατοχύρωναν νομικά τους τρανς.

Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων αλλαγών, όπου κάθε μέρα υπάρχει πιθανότητα να συναναστραφεί κανείς έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν ανήκει στην ίδια κοινωνική ομάδα. Αυτό και μόνο προξενεί σε κάποιους ανθρώπους άγχος και αγωνία αλλά οι νόμοι δεν πρέπει να τις ακολουθούν.

Ο Bruce Springsteen ακύρωσε την προγραμματισμένη για την Κυριακή 10 Απριλίου συναυλία του στη Βόρεια Καρολίνα λόγω του συγκεκριμένου νόμου, λέγοντας:

«Όπως γνωρίζετε οι fans μου, την Κυριακή ήταν προγραμματισμένο να παίξω στο Greensboro στη Β. Καρολίνα. Όπως επίσης ξέρουμε, η Β. Καρολίνα έχει περάσει το νόμο HB2, που τα ΜΜΕ τον ονομάζουν ‘ο νόμος της τουαλέτας’, ενώ επίσημα λέγεται ‘Πράξη για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια των δημόσιων εγκαταστάσεων’ (Public Facilities Privacy and Security Act) που καθορίζει σε ποιο μπάνιο επιτρέπεται να πηγαίνουν οι τρανς. 

Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι ότι ο νόμος επιτίθεται στα δικαιώματα των LGBT πολιτών να κάνουν μηνύσεις όταν τα δικαιώματά τους παραβιάζονται στο περιβάλλον εργασίας τους. Καμία άλλη κοινωνική ομάδα Β. Καρολινέζων δεν αντιμετωπίζει τέτοιο βάρος. Στο μυαλό μου, πρόκειται για μια προσπάθεια ανθρώπων που δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την πρόοδο που έκανε η χώρα μας στο να αναγνωρίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των κατοίκων της, να σαμποτάρουν αυτή την πρόοδο.

Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν πολλές ομάδες, επιχειρήσεις, και άτομα στη Β. Καρολίνα που αγωνίζονται για να ανατρέψουν και να αντισταθούν σε αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις.

Παίρνοντας όλα αυτά υπ’ όψιν, νιώθω ότι είναι η στιγμή για μένα και τη μπάντα να δείξουμε αλληλεγγύη στους μαχητές για την ελευθερία. Κατά συνέπεια, και με ειλικρινή συγγνώμη στους πιστούς μας φίλους στο Greensboro, ακυρώσαμε τη συναυλία της Κυριακής 10 Απριλίου.

Κάποια πράγματα είναι πιο σημαντικά από μια ροκ συναυλία και αυτός ο αγώνας ενάντια στην προκατάληψη και στη μισαλλοδοξία - που συμβαίνει αυτή τη στιγμή που γράφω - είναι ένας από αυτά. Είναι το πιο δυνατό μέσο που έχω για να υψώσω τη φωνή μου ενάντια σε αυτούς που συνεχίζουν να μας πηγαίνουν πίσω αντί για μπροστά». 

Πηγή: psychologytoday.com

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ