Εμπιστοσύνη και φιλία: πότε είμαστε πραγματικά καλοί φίλοι

12 Απριλίου 2016

Σκεφτείτε τους ανθρώπους που εμπιστεύεστε.

Επειτα αναρωτηθείτε ποιους ανθρώπους θεωρείτε αληθινούς φίλους.

Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους;

Μπορεί να υπάρξει φιλία χωρίς εμπιστοσύνη;

Μπορεί σίγουρα να υπάρξει εμπιστοσύνη χωρίς φιλία, αφού η φιλία συνεπάγεται και άλλα γνωρίσματα εκτός από εμπιστοσύνη. Μπορεί να εμπιστεύεστε το γιατρό σας, το δικηγόρο σας, έναν ιερωμένο αλλά αυτές οι σχέσεις μάλλον δε θα εξελιχθούν σε φιλία. Στην πραγματικότητα, η εμπιστοσύνη μπορεί να εξαρτάται από το κατά πόσο οι φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις μπορούν να είναι διακριτές: μερικές φορές μας είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε στο γιατρό απ’ ό,τι σ’ ένα φίλο και μπορεί να είμαστε καχύποπτοι απέναντι σε ένα δικηγόρο που είναι διαχυτικός.

Τι ισχύει για τη φιλία και την εμπιστοσύνη; Δεν υπάρχει φιλία χωρίς εμπιστοσύνη. Οι καλοί φίλοι είναι πιστοί. Απολαμβάνουν ο ένας την παρέα του άλλου, στηρίζουν ο ένας τον άλλο σε δύσκολες στιγμές, κάνουν θυσίες για να βοηθήσουν.

Οπότε, η φιλία συμπεριλαμβάνει την εμπιστοσύνη αλλά πού μπαίνουν τα όρια; Πρέπει ένας αληθινός φίλος να δείχνει τυφλή εμπιστοσύνη, να αποδέχεται χωρίς πολλές ερωτήσεις; Μερικές φορές πιεζόμαστε να πάρουμε το μέρος των φίλων μας όταν άλλοι μπορεί να σκέφτονται τα χειρότερα για εκείνους.

Αισθανόμαστε την πίεση γιατί προσδοκούμε σε παρόμοιες περιστάσεις να κάνουν το αντίστοιχο για μας.

Όταν έχεις γίνει αποδέκτης κακόβουλων κουτσομπολιών ή φημών θα ξέρεις ήδη πόσο άσχημα θα σε έκανε να νιώσεις αν άρχιζαν οι φίλοι σου να έχουν αμφιβολίες για σένα και τι παρηγοριά και ανακούφιση θα ήταν αν είχες έστω έναν αληθινό φίλο που αρνούνταν να πιστέψει όσα λέγονται.

Αυτό δημιουργεί μια περίεργη κατάσταση: σαν η φιλία να απαιτεί από μας να κλείνουμε τα μάτια και να κοιτάμε μόνο μια αψεγάδιαστη πλευρά, όσο θολή και αν είναι αυτή.

Δύο φιλόσοφοι σε Πανεπιστημιακά Ιδρύματα του Μόντρεαλ και της Νέας Ζηλανδίας σημειώνουν ότι μερικές φορές έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στη φιλία και την αποκρυστάλλωση της αλήθειας.

Μερικές φορές αυτό που οι φίλοι μας θέλουν από εμάς δεν είναι αυτό που πραγματικά χρειάζονται.

Ενας φίλος δεν κάνει κακούς συνειρμούς, δεν πιστεύει ασήμαντα κουτσομπολιά, δεν αρνείται την ευκαιρία για εξηγήσεις – ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μακροχρόνιες σχέσεις. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι ένας καλός φίλος μπορεί να είναι περισσότερο υποστηρικτικός, καίριος, ένας καλύτερος φίλος όταν έχει αντιπροσωπευτική εικόνα του τι συμβαίνει – ακόμα και όταν αυτή δεν είναι ειδυλλιακή. Η τυφλή εμπιστοσύνη κάποιες φορές βάζει εμπόδια στη βοήθεια που πρέπει σα φίλοι να παράσχουμε.

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ