Η απώλεια ενός αγαπημένου μπορεί κυριολεκτικά να σας ραγίσει την καρδιά

27 Απριλίου 2016

Kολπική μαρμαρυγή μπορεί να αναπτυχθεί μετά από το θάνατο του συντρόφου. Το να χάσετε τον αγαπημένο σας σύντροφο και κοντινότερο σας άνθρωπο μπορεί κυριολεκτικά να σας ραγίσει την καρδιά.

Ανθρωποι που βίωσαν την απώλεια ενός συζύγου ή συντρόφου ζωής, ειδικά όταν είναι νεότεροι ή το αγαπημένο τους πρόσωπο έφυγε απροσδόκητα, βρίσκονται σε υψηλό ρίσκο να αναπτύξουν καρδιακή αρρυθμία.

Ο κίνδυνος κολπικής μαρμαρρυγής – δηλαδή καρδιακής αρρυθμίας που μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό ή καρδιακή ασθένεια – ήταν 41% μεγαλύτερος σε ανθρώπους που πενθούν το σύντροφο τους, σύμφωνα με Δανούς ερευνητές.

Η μελέτη έρχεται προς επίρρωση παλιότερης έρευνας που είχε παρατηρήσει στενό σύνδεσμο μεταξύ καρδιακών αρρυθμιών και συναισθηματικής ταραχής, σημειώνει ο διευθυντής Κέντρου Ερευνας για την Καρδιακή Αρρυθμία στη Βοστώνη.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα αποτελέσματα, άνθρωποι κάτω των εξήντα ετών έχουν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν κολπική μαρμαρυγή μετά το θάνατο του συντρόφου τους. Επιπλέον εκείνοι των οποίων οι σύντροφοι ήταν σχετικά υγιείς το μήνα πριν το θάνατο τους ήταν κατά 57% πιθανότερο να εκδηλώσουν κολπική μαρμαρυγή. Αυτό το αυξημένο ρίσκο δεν καταγράφηκε σε ανθρώπους των οποίων οι σύντροφοι ήταν ασθενείς και περίμεναν το θάνατο τους σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Και στις δυο περιπτώσεις προκύπτει ότι το σοκ του θανάτου επηρέασε την υγεία του συζύγου που επέζησε, σύμφωνα με τη Διευθύντρια Κέντρου Καρδιάς στην Ινδιανάπολη ειδική σε θέματα συγκοπής και μεταμόσχευσης.

Για τις ανάγκες της έρευνας οι ερευνητές συνέκριναν περισσότερους από 88.600 Δανούς που είχαν μόλις διαγνωστεί με κολπική μαρμαρυγή με 86.120 υγιείς συμμετέχοντες που ταίριαζαν στην ηλικία και το φύλο ανάμεσα στο 1995 και το 2004.

Οσοι είχαν βιώσει το θάνατο του κοντινού τους προσώπου υπόκεινται σε καρδιακές αρρυθμίες ανεξάρτητα από το φύλο τους ή άλλους παράγοντες που γενικά συνηγορούν στη νόσο.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος τις πρώτες οχτώ με δεκατέσσερις μέρες μετά το θάνατο, μετά το πέρας των οποίων η δυσλειτουργία υποχωρούσε.

Επειδή αυτή ήταν μια έρευνα που βασίστηκε αποκλειστικά στην παρατήρηση δε μπόρεσε να περιγράψει τελεσίδικα με όρους αιτίου και αποτελέσματος τη σχέση μεταξύ πένθους και εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.

Ξέρουμε όμως ότι το στρες και άλλα δυνατά συναισθήματα πλημμυρίζουν το σώμα με ορμόνες που ανταποκρίνονται στις αντιδράσεις ‘να το παλέψεις’ ή ‘να φύγεις;’ που έχουν συνέπειες για την καρδιά. Για παράδειγμα σύμφωνα με έρευνες η κατάθλιψη και το άγχος μπορούν να χρησιμεύσουν στο να προβλέψουν εάν ένας πρώην ασθενής της νόσου θα υποτροπιάσει ακόμα και αν υποβληθεί σε θεραπεία με τη μέθοδο της ‘καρδιοανάταξης’, μιας ιατρικής διαδικασίας που χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια ή φάρμακα για να επαναφέρει την καρδιά στους φυσιολογικούς της ρυθμούς.

Διευθύντρια σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης ειδική σε θέματα υγείας καρδιάς γυναικών αναφέρει: «Χρησιμοποιούμε τον όρο ραγισμένη καρδιά στην καθομιλουμένη αλλά είναι περισσότερο πραγματικός απ’ όσο νομίζουμε. Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει ένα υποστηρικτικό δίκτυο ειδικά μετά από έναν απροσδόκητο, αιφνίδιο θάνατο. Είναι κρίσιμο οι άνθρωποι να παίρνουν την υποστήριξη που χρειάζονται. Οι γιατροί θα πρέπει να κρατούν ένα λεπτομερές ιστορικό των ασθενών τους, έτσι ώστε ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου να μην παραβλέπεται.»

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ