Μέριλ Στριπ: Όλα όσα δεν ξέρετε για την οσκαρική ηθοποιό και για τον έρωτα που τη στιγμάτισε

20 Δεκεμβρίου 2017

Η οσκαρική ηθοποιός με τις μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες βρέθηκε σήμερα στο επίκεντρο των συζητήσεων για τις σχέσεις με τον παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, αλλά και για όσα μπορεί να γνώριζε σχετικά με την ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά του.

Η Μέριλ Στριπ, η οποία έχει συνεργαστεί με τον παραγωγό σε αρκετές από τις ταινίες της, ήταν μία από τις φωνές που υποστήριξαν τις γυναίκες θύματά του, που αποκάλυψαν τα όσα βίωσαν. Μπορεί η ίδια όμως να αρνείται κατηγορηματικά ότι γνώριζε οτιδήποτε σχετικά με τη συμπεριφορά του παραγωγού Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, κάποιοι όμως έχουν πολύ διαφορετική γνώμη και μάλιστα αποφάσισαν να το δείξουν και δημόσια.

Οι δρόμοι του Λος Άντζελες, και ιδιαίτερα εκείνοι που βρίσκονται κοντά στο σπίτι της ηθοποιού και κοντά στα στούντιο της 20th Century Fox στο Century City που έχει αναλάβει τη διανομή της τελευταίας της ταινίας, γέμισαν με αφίσες που απεικονίζουν την ίδια παρέα με τον γνωστό παραγωγό και τη φράση «she knew» στο πρόσωπό της.


Πώς ξεκίνησαν όλα - Η κόντρα με τη Ρόουζ ΜακΓκόουαν

Κατά τη διάρκεια της απονομής των Χρυσών Σφαιρών, έπειτα από το μπαράζ αποκαλύψεων για τις σεξουαλικές επιθέσεις του Γουάινσταϊν,ένα από τα θύματα του, η Ρόουζ ΜακΓκόουαν έκανε ένα σχόλιο μέσω Twitter, με το οποίο κάνει επίθεση σε όλους εκείνους τους αστέρες οι οποίοι επέλεξαν να φορέσουν μαύρα στην απονομή προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τη συμπεριφορά του παραγωγού, τονίζοντας ιδιαιτέρως το όνομα της Στριπ.

 

 

Συγκεκριμένα η ανάρτηση έγραφε:

«Ηθοποιοί σαν την Μέριλ Στριπ, που εργάστηκαν ευτυχισμένα με το Σοβινιστικό Τέρας, πρόκειται να φορέσουν μαύρα στις Χρυσές Σφαίρες σε μία σιωπηλή διαμαρτυρία. Η σιωπή σας είναι το πρόβλημα. Θα δεχθείτε ένα ψεύτικο βραβείο, χωρίς ανάσα, και δεν πρόκειται να επιφέρετε καμία αλλαγή. Μισώ την υποκρισία σας. Ίσως θα έπρεπε να φορέσετε όλοι Marchesa».

Στο σχόλιο αυτό η Στριπ απάντησε μέσω της Huffigton Post, δηλώνοντας πως «ποτέ στη ζωή μου δεν προσκλήθηκα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του» και προσέθεσε «με χρειαζόταν πολύ περισσότερο από ό,τι τον χρειαζόμουν εγώ, και έτσι κατέστησε σαφές ότι δεν επρόκειτο να μάθω τίποτα» ενώ για την ίδια την ΜακΓκούαν είπε «Λυπάμαι πολύ που με βλέπει σαν αντίπαλο γιατί και οι δύο, μαζί με όλες τις γυναίκες του κλάδου μας, στεκόμαστε απέναντι στον ίδιο αδυσώπητο εχθρό».

Με αφορμή, όμως, το περιστατικό αυτό ας θυμηθούμε ποια είναι η Μέριλ Στριπ, η αγαπημένη ηθοποιός κριτικών και θεατών, με τις εκπληκτικές ερμηνείες, που έχει καταφέρει να κερδίσει τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσές Σφαίρες στην ιστορία του κινηματογράφου.

Η Μέρι Λουίζ Στριπ γεννήθηκε στο Σάμιτ του Νιου Τζέρσεϊ από τους Μέρι Γουλφ και Χάρι Γουίλιαμ Στριπ Τζούνιορ το 1949. Έχει άλλα δύο αδέρφια, τους Ντέινα Ντέιβιντ και Χάρι Γουίλιαμ ΙΙΙ. H μητέρα της ασχολιόταν με τη διαφήμιση και τις τέχνες, ενώ ο πατέρας της ήταν υπάλληλος σε φαρμακευτική εταιρεία. Στη μητέρα της, η οποία πάντα της έδινε κουράγιο και της έλεγε ότι μπορεί να καταφέρει τα πάντα, χρωστάει την τόση αυτοπεποίθηση που έχει μέχρι και σήμερα.

Αρχικά σχεδίαζε να ασχοληθεί με νομικές σπουδές και έτσι αποφάσισε να γραφτεί στη σχολή. Την ημέρα, όμως, που ήταν η καθιερωμένη συνέντευξη με τους καθηγητές, η Meryl, ευτυχώς για τον κινηματογράφο, παρακοιμήθηκε και έχασε το ραντεβού. Το γεγονός αυτό το εξέλαβε ως «οιωνό» ότι προοριζόταν για άλλα πράγματα.

Στο σχολείο όλοι τη θυμούνται ως το κορίτσι με τα γυαλιά και τα κατσαρά μαλλιά. Από νωρίς έδειξε τις φωνητικές της ικανότητες, συμμετέχοντας σε παραστάσεις του σχολείου και όλοι τότε πίστευαν πως θα γίνει τραγουδίστρια.

Δεν το είχε σκεφτεί να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ηθοποιία μέχρι το κολέγιο όπου έπαιξε για πρώτη φορά, το 1969. Ήταν και είναι εξαιρετική στο να μιμείται προφορές και να αποστηθίζει τις ατάκες της. Όσο σπούδαζε στο Γέιλ για να γίνει ηθοποιός, δούλευε ως σερβιτόρα και δακτυλογραφίστρια.

Η Στριπ ξεκίνησε να κάνει δοκιμαστικά για κινηματογραφικούς ρόλους ήδη από το 1970, ενώ παράλληλα αποφασίζει να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη. Εκεί θα πέρασει από μια αποτυχημένη οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ταινίας Κινγκ Κονγκ (King Kong, 1976). Ο παραγωγός της ταινίας είπε γι' αυτήν στο γιο του στα ιταλικά: "Είναι άσχημη. Γιατί μου έφερες αυτό το πράμα;" και έμεινε έκπληκτος όταν η Στριπ του απάντησε σε άπταιστα ιταλικά.

Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Στριπ ήταν στην ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Τζούλια (Julia) το 1977, όπου υποδύθηκε ένα μικρό, αλλά σημαντικό, ρόλο πλάι στις Τζέιν Φόντα και Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Η Στριπ ζούσε στη Νέα Υόρκη με τον αρραβωνιαστικό της και ηθοποιό Τζον Καζάλ. O Kαζάλ έπαιζε στην ταινία Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter, 1978) και η Στριπ ήταν χαρούμενη που θα συμμετείχε έστω και με ένα μικρό ρόλο επειδή θα της επέτρεπε να είναι μαζί του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Δεν την ενδιέφερε και πολύ ο ρόλος, λέγοντας, "Χρειάζονταν ένα κορίτσι ανάμεσα στους δύο άντρες και εγώ ήμουν αυτό".

Μία νέα βιογραφία για την αγαπημένη ηθοποιό με τον τίτλο «Her Again» ρίχνει φως πίσω στη ζωή της το 1978 και όσα έζησε τότε με τον ηθοποιό. Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1976, όταν ο Καζάλ ήταν ήδη πολύ γνωστός ηθοποιός.

Οι ευτυχισμένες μέρες έμελλε να διαρκέσουν μέχρι τον Μάιο του 1977, όποτε και διαγνωσθεί με καρκίνο τελικού σταδίου στους πνεύμονες, με μεταστάσεις σε πολλά όργανα. Αν και ήταν 14 χρόνια μεγαλύτερος της, τον είχε ερωτευτεί παράφορα. Για τη σοβαρότητα της κατάστασης δεν μίλησαν σε κανέναν, ούτε καν στον αδερφό του, ο οποίος μόνο κατάλαβε ότι κάτι άσχημο συνέβαινε όταν μετά από μία έξοδό τους ο Τζον άρχισε να φτύνει αίμα στη μέση του δρόμου.

Από τους λίγους που γνώριζαν τι συμβαίνει ήταν ο Αλ Πατσίνο, που τον συνόδευε στις ακτινοθεραπείες, παρακαλώντας για ένα θαύμα. Τα έξοδα άρχισαν να γίνονται δυσβάστακτα και η Στριπ έψαχνε παντού δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Τότε βρήκε τον ρόλο της στον «Ελαφοκυνηγό», αλλά αυτό δεν της έφτανε.

Λίγο μετά η Στριπ θα έφευγε για Αυστρία για να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά «Holocaust». Το έκανε μόνο για τα λεφτά και του ζήτησε να πάει μαζί της, αλλά ο Τζον δεν είχε το κουράγιο. Πέρασε πολύ δύσκολα και κόντευε να τρελαθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις γύρισε την τελευταία της σκηνή, σηκώθηκε και έφυγε χωρίς να χαιρετήσει κανένα.

Όταν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, βρήκε τον Τζον σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι περίμενε. Για το επόμενο διάστημα η Στριπ δεν ξαναδούλεψε. Στις αρχές Μαρτίου του 1978, ο 42χρονος Καζάλ εισήχθη ξανά στο Memorial Sloan Kettering. Η Στριπ δεν βγήκε ούτε μισό λεπτό από το νοσοκομείο.

Στις 12 Μαρτίου οι γιατροί της είπαν ότι έφυγε οριστικά από τη ζωή. Ο Αλ Πατσίνο έχει πει: «Ποτέ δεν θα ξεχάσω πώς ήταν μαζί του. Αυτό μετράει για μένα. Όσο σπουδαία και αν είναι στη δουλειά της, πάντα το μόνο που σκέφτομαι όταν τη βλέπω είναι η αγάπη της για τον Καζάλ».

Μετά τον θάνατο του Καζάλ, η Στριπ έπαθε μελαγχολία. Αυτός που στάθηκε στο πλευρό της ήταν ο αδερφός της μαζί με έναν φίλο του, τον Ντον Γκάμερ. Όλοι έπαθαν σοκ όταν τον Σεπτέμβριο του 1978 έμαθαν ότι η Μέριλ και ο Ντον παντρεύτηκαν. Η πορεία του γάμου της (38 χρόνια μαζί και τέσσερα παιδιά) απέδειξε το αντίθετο.

Την μεγάλη απώλεια στη ζωή της ακολούθησαν μεγάλες επαγγελματικές επιτυχίες που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο για την καριέρα της: Κέρδισε βραβείο ΕΜΜΥ για το «Holocaust», ήταν υποψήφια για Όσκαρ για τον Ελαφοκυνηγό και τη ζήτησαν για την ταινία «Κράμερ εναντίον Κράμερ», μια ταινία που θα γίνει μεγάλη επιτυχία.

Ο πρώτος πρωταγωνιστικός της ρόλος έρχεται στην ταινία Η Ερωμένη του Γάλλου Λοχαγού (The French Lieutenant's Woman) για τον οποίο βραβεύτηκε με BAFTA Καλύτερης Ηθοποιού σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο.

Από τότε έχει ενσαρκώσει πολλούς και διαφορετικούς μεταξύ τους ρόλους, οι οποίοι αποδεικνύουν πόσο μεγάλο ταλέντο έχει: μια Πολωνή επιζήσασα του Ολοκαυτώματος (Sophie's Choice), μια ναρκωμανή, μια ακτιβίστρια, μια μαγείρισσα, μια... διαβολική ιδιοκτήτρια περιοδικού μόδας, μια μάγισσα και σχεδόν κάθε ρόλο που ονειρεύεται μια νέα ηθοποιός.

Το 1982 κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία “Η Εκλογή της Σόφι” (Sophie's Choice). Το 2012 κέρδισε το τρίτο της Όσκαρ για την ταινία “Η Σιδηρά Κυρία” (The Iron Lady).

Στην 66η απονομή των Χρυσών Σφαιρών, το 2009, απέσπασε δύο υποψηφιότητες και έγινε η ηθοποιός με τις περισσότερες υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα στην ιστορία της διοργάνωσης ( 25 συνολικά), σπάζοντας το ρεκόρ του Jack Lemmon, που είχε 22 στο σύνολό της καριέρας του.

Ο μεγαλύτερος της φόβος είναι τα ελικόπτερα. Είναι μεγάλη φαν του Leonardo Di Caprio, ενώ οι δικοί της οπαδοί αυτοαποκαλούνται «Streepers».

Με τον άντρα της και γλύπτη Ντον Γκάμερ, στον οποίο ήρθε τόσο κοντά μετά του θάνατο του Καζάλ, έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: Τον Χένρι "Χανκ" Γουλφ Γκάμερ, τη Μέρι Γουίλα "Μάμι" Γκάμερ, την Γκρέις Τζέιν Γκάμερ και τη Λουίζα Τζέικομπσον Γκάμερ.

 

 

Φωτογραφία: Instagram / meryl_streeps_baby


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ