Εμπάργκο από διοργανωτές συναυλιών σε Θέατρο Βράχων, Κατράκειο, Κηποθέατρο Παπάγου

13 Μαΐου 2016

Του Δημήτρη Κανελλόπουλου, efsyn.gr

Ξεχάστε το Θέατρο Βράχων. Και το Κατράκειο στη Νίκαια. Και το μικρό Κηποθέατρο στου Παπάγου. Συναυλίες εκεί δεν θα δούμε το φετινό καλοκαίρι. Συναυλίες πολλές εννοώ, γιατί κάποια σκόρπια και μεμονωμένα live προφανώς και θα γίνουν.

Αιτία, το εμπάργκο που κήρυξε στους συγκεκριμένους χώρους ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Διοργανωτών που εκπροσωπεί το σύνολο των εταιρειών-διοργανωτών συναυλιών. Ζήτησε από τους δήμους στους οποίους ανήκουν τα θέατρα αυτά να ρίξουν τις τιμές ενοικίασης, οι δήμοι δεν ανταποκρίθηκαν ή έκαναν ένα μικρό σκόντο, με αποτέλεσμα οι promoters να τους αποκλείσουν από τις διοργανώσεις τους.

Γι’ αυτό και όλες οι ελληνικές συναυλίες του Ιουνίου οδεύουν προς το Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη, το Βεάκειο στον Πειραιά και την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων. Σημειωτέον πως φέτος κατά πάσα πιθανότητα δεν θα λειτουργήσει και ο Κήπος του Μεγάρου Μουσικής, άλλο ένα πλήγμα για το αθηναϊκό συναυλιακό κοινό.

«Απευθυνθήκαμε σε δήμους και φορείς όλης της Ελλάδας που διαθέτουν θέατρα προς διεξαγωγή συναυλιών προκειμένου να προχωρήσουν σε μείωση του μισθώματος», μας λέει η ταμίας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Διοργανωτών, Κατερίνα Σταματάκη. «Ο συνδυασμός της χαμηλής τιμής των εισιτηρίων και του ΦΠΑ 23%, 10% πάνω σε σχέση με πέρυσι, καθιστά την παραγωγή συναυλιών εξαιρετικά δύσκολη και οικονομικά επίπονη δουλειά.»

Κάποιοι ανταποκρίθηκαν λοιπόν, κάποιοι όχι. «Ζητήσαμε να πληρώνουμε ένα ενοίκιο 6% επί του καθαρού εισιτηρίου, αφού αφαιρεθούν ο ΦΠΑ και η ΑΕΠΙ, αλλά οι δήμοι που διαχειρίζονται τα παραπάνω θέατρα, Βράχων, Κατράκειο και Κηποθέατρο, δεν αποδέχτηκαν την πρόταση.»

Το Θέατρο Βράχων, που πέρυσι τον Ιούνιο γνώριζε πιένες με πολλά sold out φέρνοντας έσοδα στον Δήμο Βύρωνα-Υμηττού, φέτος θα χάσκει κενό. Μόνο θεατρικές παραστάσεις θα φιλοξενήσει και καμιά σκόρπια συναυλία που δεν θα την κάνει κάποιο από τα 52 μέλη του συνδέσμου.

Το Θέατρο Βράχων επέμενε να ζητάει 10% επί της τιμής του εισιτηρίου, ενώ οι υπόλοιποι έπεσαν στο 6%. Οταν είδε να χάνει τις συναυλίες έκανε μια μικρή μείωση στο 9% και τέλη Μαρτίου το πήγε στο 8%. Και πάλι όμως οι διοργανωτές πιστεύουν πως είναι ασύμφορο το τίμημα.

Η αλήθεια είναι πως οι συναυλίες αποτελούν ακριβό σπορ. Και ας είναι πιο φτηνό το εισιτήριο πια. Ολα τα ελληνικά ονόματα παίζουν με τιμές από 10 έως 15 ευρώ (όταν είναι δύο ή τρεις καλλιτέχνες μαζί). Παλιότερα οι τιμές ήταν διπλάσιες, πριν από το 2009 δεν έβλεπες live με λιγότερα από 20-25 ευρώ.

Το Κατράκειο ζητάει 1 ευρώ για κάθε εισιτήριο στα live που φιλοξενεί. Και το Κηποθέατρο το ίδιο, 1 ευρώ, 10% δηλαδή αν το εισιτήριο είναι ως συνήθως στα 10 ευρώ. Η Τεχνόπολη, που είναι o πιο πλήρης χώρος, παίρνει 5% επί της τιμής κι ένα εφάπαξ ποσό έξι χιλιάδων ευρώ.

Το Θέατρο Πέτρας και το Βεάκειο έριξαν το ποσοστό τους στο 6%. Το πιο ακριβό παραμένει το Ηρώδειο που θέλει 24 χιλιάδες ευρώ για μία βραδιά, όπως και το Μέγαρο Μουσικής που το ενοίκιό του για τις αίθουσές του φτάνει, περίπου, στο 20% της τιμής του εισιτηρίου.

«Θα απευθυνθούμε στην πολιτεία ζητώντας κι εδώ μείωση του μισθώματος», επισημαίνει η Κατερίνα Σταματάκη. «Οπως και μείωση του ΦΠΑ. Γιατί οι θεατρικές παραστάσεις να έχουν 6% ΦΠΑ και οι συναυλίες 23%;».

Η ΑΕΠΙ δεν συζητάει το 7%, τη μείωσή του εννοώ. Εχει «καεί» άλλωστε, «έφαγε» φέσια από διάφορους συλλόγους που διοργάνωναν συναυλίες, ειδικά στην επαρχία, και δεν την πλήρωσαν ποτέ. Ετσι, πια, η ΑΕΠΙ ζητάει προκαταβολικά 1.500 ευρώ (1.800 μαζί με τον ΦΠΑ) προκειμένου να δώσει την άδεια για να πραγματοποιηθεί ένα live.

Πολλοί σύλλογοι δεν μπορούν να προκαταβάλουν τόσα χρήματα (μαζί με την προκαταβολή των καλλιτεχνών) με αποτέλεσμα να μη γίνονται συναυλίες.

«Αλλο ένα χαμένο έσοδο για μας», σημειώνει με πίκρα η ταμίας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Διοργανωτών. Και μου δίνει, αποχαιρετώντας με, ένα τελευταίο ραπόρτο: «Τόσο εμείς οι διοργανωτές όσο και οι καλλιτέχνες απλώς βιοποριζόμαστε. Τίποτε περισσότερο, μπορεί και λιγότερο».

Ανάλυση του εισιτηρίου

Το 23% είναι ΦΠΑ (24% από 1η Ιουλίου). Συν 7% η ΑΕΠΙ για τα δικαιώματα. Συν περίπου 3% το ticketing, η διαχείριση των εισιτηρίων. Αν προσθέσουμε και το 6 με 10% ενοίκιο του χώρου φτάνουμε αισίως στο 43% που είναι έξοδα, εντελώς ανελαστικά.

Και από εκεί και πέρα έχουμε κόστος για διαφήμιση (αφίσες, καταχωρίσεις, στάσεις λεωφορείων, διαφημιστικά σποτ κ.λπ. - έως και 10 χιλ. ευρώ η επιβάρυνση για μεγάλα live), μετακινήσεις καλλιτεχνών, διαμονή και διατροφή όταν αναφερόμαστε σε επαρχία, σεκιούριτι για τη βραδιά, ασφάλιση (βροχής ή αστικής ευθύνης - από 500 έως 1.000 ευρώ), ηχητικές και φωτιστικές εγκαταστάσεις, γεννήτριες, αμοιβές και ΙΚΑ μουσικών κ.ά.

«Χωρίς υπερβολή», κάνει τον λογαριασμό η Κατερίνα Σταματάκη, «το 80% του εισιτηρίου εξανεμίζεται πριν ξεκινήσει καν το live». Το υπόλοιπο 20%, αν πετύχει μια συναυλία, μένει για να πληρωθούν το γραφείο παραγωγής και ο καλλιτέχνης.

Η Κατερίνα είναι απόλυτη: «Οι καλλιτέχνες δεν βγάζουν χρήματα πλέον. Ακόμα και τα πολύ μεγάλα ονόματα με τις πολυπληθείς συναυλίες δεν έχουν πια τη δυνατότητα να αποταμιεύουν.  Μην ξεγελιέστε από την εικόνα. Μπορεί να δείτε μια συναυλία στο Θέατρο Βράχων με 4 χιλιάδες κόσμο και, όμως, μόλις να βγήκαν τα έξοδά της.»

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ