Μοχάμεντ Άλι: Οι 4 γάμοι, ο άπορος γιος, η περιούσια και το κλεμμένο ποδήλατο που τον οδήγησε στα ρινγκ

6 Ιουνίου 2016

«Γνωρίζω που πάω και γνωρίζω την αλήθεια και δεν είμαι υποχρεωμένος να είμαι αυτός που θέλετε εσείς. Είμαι ελεύθερος να είμαι ο εαυτός μου» συνήθιζε να λέει ο θρυλικός πυγμάχος, μια φράση που έκανε τελικά τρόπο ζωής. Έχασε τη μάχη με τη ζωή στα 74 του χρόνια στις 4/6. Ο θρύλος του μποξ άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Αριζόνα βυθίζοντας στο πένθος τα αγαπημένα του άτομα. Είχε ήδη εισηχθή στο νοσοκομείο εξαιτίας αναπνευστικού προβλήματος τις προηγούμενες ημέρες και πέθανε από σηπτικό σοκ. Η κηδεία έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή. Τα 32 τελευταία χρόνια ταλαιπωρούταν από τη νόσο του Πάρκινσον και ζούσε ήρεμα με την τελευταία από τις τέσσερις συζύγους του, την Lonnie στην Αριζόνα. Έζησε όμως μια γεμάτη και αντισυμβατική ζωή: αρνήθηκε να πολεμήσει στο Βιετνάμ, ασπάστηκε το Ισλάμ και έμεινε στην ιστορία. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. 

Οι τελευταίες του φωτογραφίες 

Γεννήθηκε στο Λούισβιλ, στις 17 Ιανουαρίου του 1942, ως Κάσιους Μάρσελους Κλέι Τζούνιορ. Ο πατέρας του σχεδίαζε πινακίδες και η μητέρα του ασχολιόταν με τα οικιακά. Μπήκε στο ρινγκ όταν ήταν μόλις 12 ετών και αφορμή υπήρξε η... κλοπή του ποδηλάτου του. Ο 12χρονος τότε Κάσσιους ανακάλυψε ότι το ποδήλατό του έλειπε και πήγε στο προπονητικό κέντρο Κολούμπια, όπου ο αστυνομικός Τζόε Μάρτιν ήταν επικεφαλής του προγράμματος πυγμαχίας, για να τον βοηθήσει να βρει τον ένοχο. Εκείνος συμβούλεψε τον πιτσιρικά να «δουλέψει» τις γροθιές του, πριν κυνηγήσει τον κλέφτη. Η αρχή είχε ήδη γίνει. 

Με τον Τζόε Μάρτιν, τον πρώτο δάσκαλό του στην πυγμαχία, το 1960. 

Μέσα στη δεκαετία του '60 αλλάζει το όνομά του αρχικώς σε Cassius X και στη συνέχεια σε Μοχάμεντ Αλι- δηλαδή ο «αξιέπαινος»- όταν ασπάστηκε το Ισλάμ και προσχώρησε στην οργάνωση των «Μαύρων Μουσουλμάνων», γιατί θεωρούσε ότι έως τότε είχε το όνομα ενός δούλου. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκινά όταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη όπου κατακτά το χρυσό μετάλλιο. 

Στον πρώτο επαγγελματικό αγώνα του με τον Τάνεϊ Χανσκέικερ, στις 30 Οκτωβρίου του 1960. Έμεινε αήττητος έως το 1963 με ρεκόρ 19-0. 

Το 1964 γίνεται ο μικρότερος πρωταθλητής βαρέων βαρών σε ηλικία μόλις 22 ετών. Μετά τη νίκη του, ο Άλι πήρε το μικρόφωνο και ανακοίνωσε ότι θα γίνει ο καλύτερος στον κόσμο. Είναι η εποχή που ασπάζεται το Ισλάμ και αλλάζει το όνομά του και οι αντίπαλοί του αρνιόντουσαν να τον αποκαλέσουν με το νέο του όνομα εξοργίζοντας τον. Όταν αρνήθηκε να παρουσιαστεί στο στρατό για τον πόλεμο του Βιετνάμ, χάνει τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο ίδιος υποστήριξε ότι από τη στιγμή που δεν κήρυξε το Ισλάμ τον πόλεμο, το Κοράνι απαγόρευε να συμμετάσχουν οι Μουσουλμάνοι σε πολέμους Χριστιανών, ενώ η δήλωση του «δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους Βιετκόνγκ» εξόγισε το αμερικανικό συντηρητικό κατεστημένο και σύντομα του αφαιρέθηκε η άδεια πυγμαχίας.

Με τη μητέρα του, παρουσιάζοντάς της την ροζ Cadilac που της έκανε δώρο μετά τον πρώτο επαγγελματικό του αγώνα το 1960.

Για 3,5 χρόνια πάλευε να βγάζει τα προς το ζην δίνοντας ομιλίες σε πανεπιστήμια και εμφανίσεις στο Μπρόντουγεϊ. Δικάστηκε, του επιβλήθηκε πρόστιμο και ποινή φυλάκισης για πέντε χρόνια, ωστόσο αναιρέθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα από το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. Κατά τη διάρκεια όλης της δεκαετία του '60, ξεχώρισε γενικά για τη στάση του και εξελίχθηκε ως η φωνή των καταπιεσμένων σε όλο τον κόσμο. Έμεινε σταθερός στις απόψεις του δηλώνοντας αργότερα ότι: «Θα ήθελα να με θυμούνται σαν τον άνθρωπο που κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο τρεις φορές, που είχε χιούμορ και που του αντιμετώπιζε όλους ίσα. Σαν έναν άνθρωπο που ποτέ δεν υποτίμησε εκείνους που τον θαύμαζαν, που υπερασπίστηκε τα πιστεύω του, που προσπάθησε να ενώσει όλη την ανθρωπότητα μέσω της πίστης και της αγάπης. Κι αν αυτό είναι πολύ, υποθέτω θα μπορούσα να συμβιβαστώ με το να με θυμούνται ως έναν μεγάλο μποξέρ, που έγινε ηγέτες και πρωταθλητής για τους ανθρώπους του. Δεν θα με πείραζε καν αν ξεχνούσαν πόσο όμορφος ήμουν».

Ο Κάσιους Κλέι πανηγυρίζει τη νίκη του επί του Σόνι Λίστον που του έδωσε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο (25/2/1964)

Μέσα στο ρινγκ, ξεχώρισε για την ταχύτητά του. Τα γρήγορά του χέρια αλλά και το αριστερό του «jab» (χτύπημα με μικρό άλμα), αλλά και η γρήγορη κίνησή του στα πόδια, ήταν από μόνα τους αρκετά για να κερδίσει έναν αγώνα. Όταν είχε απέναντί του έναν αντίπαλο, κρατούσε χαμηλά τα χέρια του και προσπαθούσε να αποφύγει τα χτυπήματα με τη στάση του σώματος. Συνήθιζε να απευθύνεται με υπεροπτικό και ειρωνικό ύφος προς τους αντιπάλους του, υιοθετώντας για τον εαυτό του το παρατσούκλι «ο Μέγιστος» (The Greatest). Ιστορική έχει μείνει η φράση με την οποία αυτοχαρακτηριζόταν: «πετάω σαν πεταλούδα, τσιμπάω σαν μέλισσα».

Στα ρινγκ επιστρέφει το 1970 κι ενώ ο τίτλος του πρωταθλητή ανήκει πλέον στον Τζο Φρέιζερ. Φυσικά ο Μοχάμεντ δεν είναι τόσο ενεργητικός όπως ήταν στις αρχές της πορείας του μετά από 3,5 χρόνια απουσίας και είχε μόλις τρεις μήνες για να προετοιμαστεί. Μπορεί το 1971 να έγινε πρωταθλητής, όμως ηττήθηκε από τον Φρέιζερ για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του, στα σημεία, μετά από αγώνα 15 γύρων που χαρακτηρίστηκε ως «η αναμέτρηση του αιώνα». Τόσο βίαιος ήταν ο αγώνας που μετά τη λήξη του και οι δύο μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. 

Ο Τζο Φρέιζερ γκρεμίζει τον Μοχάμεντ Αλί στο Fight of the Century (8/3/1971).

Ανέκτησε τον τίτλο το 1974, όταν επέστρεψε στο ρινγκ, κόντρα στον Τζορτζ Φόρμαν σε έναν αγώνα που διοργανωθεί στην Κινσάσα του τότε Ζαΐρ. Εχασε τον τίτλο του από τον Λέον Σπινκς στις 15 Φεβρουαρίου του 1978 και τον ανέκτησε στη ρεβάνς στις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Στην αυτοβιογραφία του το 1975, αναφερόμενος στο χρυσό του μετάλλιο που απέκτησε στη Ρώμη, εξομολογήθηκε ότι πέταξε το μετάλλιό του στον ποταμό Οχάιο, εξαιτίας της άρνησης ενός εστιατορίου "μόνο για λευκούς" να δεχτεί τον ίδιο και την παρέα του, κάτι που οδήγησε σε καυγά με τους λευκούς υπεύθυνους ασφαλείας. Τελικά, το χαμένο μετάλλιο αντικαταστάθηκε με ένα άλλο που του έδωσε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή το 1996 στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα.

Μόλις το 1981 δίνει τον τελευταίο του αγώνα με ήττα στα σημεία από τον Τζαμαϊκανό Τρέβορ Μπέρμπικ, στις 11 Δεκεμβρίου του στο αθλητικό κέντρο Βασίλισσα Ελισάβετ στο Νασάου.



Στα 42 του χρόνια διεγνώσθη πως πάσχει από το σύνδρομο Πάρκινσον και κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί. Συνολικά έφτασε τις 56 νίκες, με μόλις πέντε ήττες. Ήταν ο πρώτος που κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή βαρέων βαρών.

Αφού αποσύρθηκε, τιμήθηκε αρκετές φορές για τη συνεισφορά του στον αθλητισμό, ενώ το 1996 επιλέχθηκε για την αφή της ολυμπιακής φλόγας κατά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων που διοργανώθηκαν στην Ατλάντα των ΗΠΑ. Το 2005 τιμήθηκε με το «Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας» και με το χρυσό «Μετάλλιο Ειρήνης Otto Hahn» για την πολύχρονη συμμετοχή του στο αμερικανικό κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη χειραφέτηση των μαύρων παγκοσμίως, καθώς και για το έργο του ως πρεσβευτής καλής θέλεησης των Ηνωμένων Εθνών. Στις 19 Δεκεμβρίου 2005 ιδρύθηκε προς τιμή του το μη κερδοσκοπικό «Κέντρο Μοχάμεντ Άλι», αφιερωμένο στη ζωή του, στην αθλητική σταδιοδρομία του και στα ιδανικά που υπερασπίστηκε.

Οι τέσσερις γάμοι και οι απιστίες

Όσο σταθερός υπήρξε στα πιστεύω του και στα ιδανικά του, άλλο τόσο δεν ήταν στην προσωπική του ζωή. Έχει κάνει 4 γάμους και έχει αποκτήσει 9 παιδιά, 7 κόρες και 2 γιους. Η πρώτη του σύζυγος ήταν σερβιτόρα και μετά τον ένα μήνα γνωριμίας τους, αποφάσισαν να παντρευτούν, στις 14 Αυγούστου του 1964. Η Sonji Roi τον αγαπούσε πολύ, αλλά οι αντιδράσεις της σε κάποια θρησκευτικά έθιμα των μουσουλμάνων τους οδήγησαν στο διαζύγιο δύο χρόνια αργότερα. 

Η επόμενή του γυναίκα, η Belinda Boyd, ασπάστηκε το Ισλάμ λίγο μετά το γάμο, τον Αύγουστο του 1967, ενώ άλλαξε και το όνομά της σε Khalilah Ali. Oι φίλοι της ωστόσο και η οικογένειά της, συνέχισαν να την αποκαλούν Belinda. Οι δυο τους απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά: τους Maryum, τα δίδυμα Jamillah και Rasheda και τον Muhammad Ali, Jr. 

Από το 1975 ξεκίνησε η σχέση του με το μοντέλο και ηθοποιό Veronica Porsche την οποία γνώρισε σε μια προπόνηση. Πήρε διαζύγιο και την παντρεύεται το 1977. Αποκτούν μαζί δύο κόρες, την Hanna και την Laila. Kαι αυτός ο γάμος όμως οδήγησε σε διαζύγιο το 1986.

Η κόρη του Λέιλα, παρά τις πολλές αντιρρήσεις του πατέρα της, έγινε επαγγελματίας πυγμάχος το 1999.

Το 1986 ξαναπαντρεύεται για τελευταία φορά, την Yolanda ("Lonnie") Williams. Οι δυό τους ήταν φίλοι ήδη από τα παιδικά τους χρόνια στο Louisville. Υιοθέτησαν ένα 5χρονο αγοράκι, τον Asaad Amin, ενώ λίγο αργότερα, ο Ali απέκτησε δυο ακόμη κορίτσια τις Miya και Khaliah, από περιστασιακές σχέσεις. Οι πρώην αγαπημένες του δεν δίστασαν να τον χαρακτηρίσουν ιδιαίτερα άπιστο. Παρόλα αυτα, τα τελευταία χρόνια τα ζούσε κοντά στην Lonnie και οι κακές γλώσσες αναφέρουν ότι ήθελε να τον κρατήσει και μακριά από τον γιο του Muhammad Jr. Αυτή διαχειριζόταν την περιουσία του και πριν από δέκα χρόνια είχε πουλήσει σε εταιρεία μάνατζμεντ τα δικαιώματα εκμετάλλευσης της εικόνας του έναντι 30 εκατ. $. Η περιουσία του ανέρχεται στα 50 εκατ. δολάρια.

Ο 43χρονος γιος του, που φέρει το ονοματεπώνυμο τού θρύλου του μποξ νιώθει ότι από τον πατέρα του εισέπραξε εγκατάλειψη. Ζει σε μια κακόφημη γειτονιά του Σικάγου, έχει δύο κοριτσάκια και μένει σε μία σοφίτα που του έχουν εκχωρήσει τα πεθερικά του, κάνει δουλειές του ποδαριού και συντηρεί την οικογένειά του με κουπόνια. 

Family time: It's likely that the millions of dollars accumulated throughout Muhammad Ali's lifetime will be split among Muhammad Ali's children and devoted wife. Above he poses with some of his nine children at his most recent birthday party in January 2016

Frail: The boxing legend who died Friday is survived by his fourth wife, Lonnie (right), whom he married in 1986, and his nine children. He became dependent on his wife, Lonnie, and her sister, Marilyn Williams (left), after Parkinson's took hold

To 2007 πούλησαν το σπίτι στο Μίσιγκαν για να αγοράσουν ένα σπίτι στο Κεντάκι έναντι 1,8 εκατομμυρίων δολαρίων. 

Σε χαλαρές στιγμές στο σπίτι στο Μίσιγκαν. 

To σπίτι στο Κεντάκι 

Το σπίτι που μεγάλωσε.




ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Edgar Wallace
Η Σκέψη της ημέρας
3:17 Edgar Wallace