Διάσχιση: Όταν ο έρωτας χάνει τον προσανατολισμό του

13 Ιουνίου 2016

ΔΙΑΣΧΙΣΗ: Η απώλεια της δυνατότητας για πλήρη θέαση του συνόλου της ζωής.

Κείμενο του συγγραφέα και ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Καραγιάννη 

Από την ιστορία της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής αυτοκρατορίας, στα μαθητικά μου χρόνια, με είχε εντυπωσιάσει η δυσμενής κατάληξη κάποιων ικανών αυτοκρατόρων που εκστράτευαν για να κατακτήσουν νέες περιοχές.

Η εκστρατεία απαιτούσε μακροχρόνιους πολέμους σε μακρινές περιοχές, που τους υποχρέωναν σε πολυετή απομάκρυνση από την πρωτεύουσα. Η απουσία τους δημιουργούσε κενό εξουσίας και επιτήδειοι μηχανορράφοι δολοπλοκούσαν για να τους ρίξουν από τον αυτοκρατορικό θρόνο.

Η αντίστοιχη αίσθηση μου έρχεται όταν συναντώ ικανούς ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, που δίνουν τον εαυτό τους σε απαιτητικές μάχες για την επιβίωση, για την αφιέρωση στην επιστήμη, για την καθημερινή φροντίδα των παιδιών ή για την περίθαλψη των ασθενών γονιών τους. Απορροφιούνται σε βαθμό που εγκαταλείπουν, δίχως να το συνειδητοποιούν, την συντροφική τους σχέση και αυτό μονό επώδυνη έκβαση μπορεί να έχει.

Η ίδια αρνητική κατάληξη υφίσταται και εκεί που εκείνος που εκστράτευσε, ξέχασε τον αρχικό του στόχο και χαμένος στους πολέμους του, έστω και αν ονομάζονται εθνικοί, ή σήμερα οικογενειακοί η επαγγελματικοί, βρέθηκε να ξεχνάει την πατρίδα του ή την συντροφική του σχέση και έχει οδηγη-θει σε μια σχάση ανάμεσα στο εκεί και κάποτε και στο εδώ και τώρα.

Αν ο χρόνος, οι δυνάμεις και το πνεύμα σου είναι ενέχυρα για την εξαγορά μιας μονοδιάστατης επιτυχίας στην επαγγελματική καριέρα, αν οι όποιες σχέσεις σου κινούνται μόνο στα πλαίσια των δημοσίων σχέσεων, τότε μια χαλαρωτική παράλληλη σχέση, δίχως άλλες υποχρεώσεις, είναι η κατάλληλη επιλογή.

Ο κ. Ζ. δεν είχε λόγο για να ασχοληθεί με τα προσωπικά του. Είναι το πρότυπο του επιτυχημένου. Κινείται ανάμεσα σε ρόλους που ο ενας δεν εχει συνεχεία με τον άλλο, αλλά που ομως τους ισορροπεί. Ο επιτυχημένος επαγγελματιας, ο κοινωνικά αναγνωρίσιμος, ο συνεπής εργοδοτης, ο απαιτητικός πατέρας, ο σύζυγος μιας ευπαρουσίαστης γυναίκας και καλής μητέρας, ο υπεραγχωμένος επαγγελματιας που ζητά αποφόρτιση.

Αποφόρτιση που θα βρει στο ποτό, στο συνεργάτη που τον έχει πάντα κοντά του, όχι για την αζία του, αλλά για την ικανότητα να του λέει αυτά που θέλει να ακούσει, η στην συμπληρωματική ευχάριστη θηλυκή παρουσία, που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και που όσο δεν θα του ζητήσει κάτι περισσότερο από εκείνο που είναι διατεθειμένος να της δώσει, θα την χρησιμοποιεί για να του κατευνάζει την έλλειψη που τον βασανίζει, παρά τις όποιες επιτυχίες του.

Θα τηλεφωνήσει ενδιάμεσα στη γυναίκα του για να ακούσει τα νέα της οικογένειας, αλλά στην πραγματικότητα για να τον καθησυχάσει ότι όλα βαίνουν καλώς. Αν η γυναίκα κάνει το λάθος να αναφέρει μια δυσκολία, τότε είναι σίγουρο ότι θα τον θυμώσει και αγανακτισμένος θα της υπενθυμίσει τον μεγάλο όγκο των υποχρεώσεων του και ότι οι δικές της είναι ελάχιστες, απαξιώνοντας το μέγεθος του προβλήματος και την ίδια.

Αν τα καταφέρνει μόνη της, δίχως απαιτήσεις και γκρίνιες, τότε θα της το αναγνωρίσει και θα την ανταμείφει, αρκεί να μην του ζητήσει κάτι που να απαιτεί την ελάχιστη ουσιαστική συμμετοχή του.

Τα έχει όλα τακτοποιημένα και δεν είναι διατεθειμένος οποιοσδήποτε να του πειράζει οτιδήποτε. Δεν δέχεται αμφισβητήσεις γιατί, αν αρχίσουν τα  ερωτήματα, τότε κινδυνεύει το όλο οικοδόμημα.  Τα δύσκολα προβλήματα που παρουσιάζονται στην εργασία, του είναι συναρπαστικά. Είναι τότε που παίρνει γρήγορες αποφάσεις και λύνει τα ζητήματα που θα προκύφουν. Αλλά καγχάζει όταν τού ζητείται να ασχοληθεί με τα συναισθήματα της γυναίκας του. Εξ άλλου όποιος υπάλληλος του δημιουργέ προβλήματα με τη συμπεριφορά του, τον απολύει.

Η γυναίκα που νιώθει ότι ο άντρας της είναι αλλού, τι είδους ποιότητα μητρικής φροντίδας θα πα-ρεχει στα παιδια; θα τα εγκαταλείψει στον βαθμό που και αυτη νιώθει εγκαταλειμμένη ή θα αγκι-στρωθει πάνω τους, ώστε να νιώσει την ζεστασιά που εχει στερηθεί; Η πίκρα και η οργή της εγκαταλειμμένης από τον άντρα της γυναίκας δεν θα μεταδοθεί από την μητέρα στα παιδιά για τον πατέρα τους;

Το ευάλωτο σημείο του κ. Ζ. είναι τα παιδιά του και η εικόνα του. Είναι εκείνα στα οποία έχει επενδύσει και τα οποία συνδέονται μέσα του πολύ έντονα. Νιώθοντας ότι είναι πετυχημένος, ενδιαφέρεται μόνο για την υστεροφημία του. Και έρχεται το παιδί του, «που του έχει προσφέρει τα πάντα», να αποδεικνύεται ανίκανο και προβληματικό. Είναι η αχίλλειος φτέρνα του. Το οικοδόμημα που έχει χτίσει με τοση προσπάθεια, γκρεμίζεται με εκκωφαντικο θόρυβό και τον θάβει και αυτόν στα ερείπιά του.

Ο κ. Ζ. εκ των υστέρων θα απορεί για την «αχαριστία» των παιδιών του και θα κατηγορεί την γυναίκα του για τον τρόπο που τα μεγάλωσε, δίχως βέβαια να συνειόητοποιεί την δική του συμμετοχή, αφού η ιδεολογικοττοιημένη του άποψη δεν θα του επιτρέπει να αναρωτηθεί για τον εαυτό του.

Απόσπασμα από το βιβλίο Έρωτας ή Τίποτα. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Αρμός για την ευγενική παραχώρηση του υλικού. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ