Πώς μαθαίνουμε στο παιδί να υπερασπίζεται τον εαυτό του

21 Ιουνίου 2016

Όλοι οι γονείς γινόμαστε μάρτυρες ή ερχόμαστε αντιμέτωποι με εκδηλώσεις βίαιων συμπεριφορών τόσο μέσα στο σπίτι μας όσο και σε παιδικά πάρτι, στο πάρκο, στην παιδική χαρά κλπ. Σπρώχνονται για να πάρουν τη σειρά, μιλάνε άσχημα, αρπάζουν παιχνίδια που δεν τους ανήκουν, χτυπάνε, φτύνουν ή και απειλούν.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής μας εξηγεί ότι το πόσο επιθετικό είναι ένα παιδάκι εξαρτάται από εγγενείς αλλά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες.


Αυτά μπορεί να συμβαίνουν είτε από ή προς το δικό μας παιδί
• Αν μέσα στο σπίτι μας επικρατεί φασαρία βιαιότητα από τους γονείς τότε και τα παιδιά είναι πολύ πιθανό να μιμηθούν και να  υιοθετήσουν μία παρόμοια συμπεριφορά
• Ωστόσο, η επιθετικότητα  σαν μία συμπεριφορά, δεν περιλαμβάνει μόνο αρνητικά στοιχεία, αλλά και θετικά
• Πρέπει να βρούμε τον τρόπο και να εκμεταλλευτούμε τις θετικές ιδιότητες της επιθετικότητας, χωρίς βέβαια να της δώσουμε υπεραξία και να ακυρώσουμε όλες τις καλές συμπεριφορές και ηθικές αξίες, όπως είναι ο αλληλοσεβασμός, η ελευθερία λόγου κλπ.

Όσο και αν ο γονέας προσπαθήσει και καταφέρει να μεταδώσει όλες τις καλές αξίες στο παιδί του, να μάθει να μοιράζεται, να προσφέρει, να είναι ευγενικό κλπ. κάποια στιγμή θα έρθει αντιμέτωπο με την σκληρή πραγματικότητα, που είναι:
• αυτή της αδικίας,
• της ασέβειας
• του ψέματος
• και πολλές φορές της βίας

Πώς θα μάθουμε στα παιδιά μας να υπερασπίζονται τον εαυτό τους σε τέτοιου είδους καταστάσεις και ποια πρέπει να είναι η θέση τους;
Αυτό το ερώτημα έχει σαν αρχή την ίδια την επιθυμία μας ως γονείς
• Το παιδί μας να γίνει ανεξάρτητο
• Να κατακτήσει νέες γνώσεις
• Να έχει έναν αρχηγικό ρόλο στην ομάδα του, της παρέας του, στο σχολείο
• Να ορίζει τα δικαιώματά του,
• Να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του και έτσι σιγά σιγά να γίνεται αυτόνομο και με αυτοπεποίθηση
• Θέλουμε να αντιμετωπίζει εμπόδια και δύσκολες καταστάσεις με αποτελεσματικό τρόπο
• Να είναι πρώτος, να συναγωνίζεται, να διεκδικεί, να απαντά σε προκλήσεις

Όλα αυτά αποτελούν αυτό που ονομάζουμε στην παιδοψυχολογία "λειτουργική επιθετικότητα"

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ