Οι φοβοι των παιδιών μας: Τι πρέπει να κάνετε και τι όχι

29 Ιουνίου 2016

Οι γονείς που αντιμετωπίζουν έντρομοι και με μεγάλη ανησυ­χία τους φόβους των παιδιών τους τους περνούν μηνύματα αστάθείας, με αποτέλεσμα ο παιδικός φόβος να μεγιστοποιείται και να μην είναι ελεγχόμενος. Ας έχουμε στον νου μας ότι πολλές φορές τα παιδιά φαίνεται να μην παρακολουθούν μία συζήτηση ή την τηλεόραση όταν είναι ανοιχτή και ακούμε, π.χ., ειδήσεις όμως αυ­τά έχουν ακούσει τα πάντα αλλά κι έχουν παράλληλα αφουγκραστεί τα συναισθήματα που μας διακατέχουν. Τα παιδιά είναι οι πιο ευαίσθητοι και ισχυροί δέκτες συναισθημάτων.

Οι ψίθυροι και τα σχόλια γίνονται αντιληπτά και καταγράφο­νται άμεσα σε μυαλό και ψυχή, επηρεάζοντας διττά τον νοητικό και τον ψυχοσυναισθηματικό τους κόσμο. Ας είμαστε ενήμεροι αλλά όχι υπερβολικοί στις εκφράσεις μας, ιδιαίτερα όταν γνωρί­ζουμε ότι τα παιδιά βρίσκονται στον χώρο του σπιτιού.

Μπορείτε να διαβεβαιώσετε το παιδί σας επίσης ότι δεν είναι το μόνο που φοβάται. Να μοιραστείτε μία δική σας εμπειρία φόβου ή, αν εσείς δεν είχατε, κάποιου άλλου παιδιού που έχετε ακούσει. Εί­ναι σημαντικό το παιδί να καταλάβει ότι όσο μεγαλώνει θα μάθει να αντιμετωπίζει τους φόβους του με γενναιότητα και θάρρος.

Μπορείτε, επιπλέον, να εφαρμόσετε πρακτικούς τρόπους για να απαλύνετε τον φόβο του παιδιού σας.

Για παράδειγμα, αν φο­βάται το σκοτάδι, να βάλετε ένα φωτάκι στο δωμάτιό του. Καλό θα ήταν τα αδερφάκια σε μικρή ηλικία να κοιμούνται μαζί για να έχουν παρέα. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί γονείς παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους, ειδικά μεταξύ 4-6 ετών, πηγαίνουν στο κρεβάτι τους. Είναι ένα στάδιο που παρατηρείται στα περισσότερα παιδά­κια μικρής ηλικίας, γιατί δε θέλουν να αποχωριστούν την ασφάλεια που νιώθουν όταν είναι κοντά στα αγαπημένα τους πρόσωπα. Δώ­στε χρόνο στο παιδί σας και προσπαθήστε να κάνετε μερικά δια­λείμματα ξεκούρασης, αφήνοντάς το σε γιαγιάδες-παππούδες κά­ποιο Σαββατοκύριακο για να ανακτήσετε δυνάμεις. Υπομονή και ψυχραιμία!

Επίσης μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί να εξοικειωθεί σταδια­κά με το αντικείμενο που φοβάται. Συνήθως, όταν το κρατάτε αγκα­λιά, νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια κι εξοικειώνεται πιο γρήγορα. Και να θυμάστε ότι η ρουτίνα της καθημερινότητας αρέσει στα παιδιά, γιατί τους προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς.

Ζητήστε βοήθεια από τον δάσκαλο ή τη δασκάλα, αν δεν μπορείτε να βοηθήσετε μόνοι σας το παιδί. Οι δάσκαλοι πολλές φορές μπορεί να δώσουν λύσεις που δεν έχετε σκεφτεί, αλλά και να επηρεάσουν το παιδί, γιατί αποτελούν σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του. Ο ρόλος του δασκάλου θεωρείται και είναι πολύ σημαντικός, ιδιαίτερα όταν οι γονείς δεν μπορούν να «τιθασεύσουν» τα παιδιά τους.

Από τη συγγραφέα Γιούλη Μιγγειρου. Απόσπασμα από το βιβλίο Μαμά Μπαμπά σε χρειάζομαι. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Ψυχογιός για την ευγενική παραχώρηση του υλικού

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ