Υποσπανδίας: Όταν τα ούρα του παιδιού δε βγαίνουν από το σωστό σημείο

30 Ιουνίου 2016

Από το Ινστιτούτο Μελέτης Ουρολογικών Παθήσεων - Θεσσαλονίκη

Τι είναι ο υποσπαδίας;

Είναι η κατάσταση, κατά την οποία το άνοιγμα της ουρήθρας βρίσκεται στην κάτω πλευρά του πέους αντί στην άκρη του. Η ουρήθρα είναι ο σωλήνας, μέσω του οποίου τα ούρα από την ουροδόχο κύστη εξέρχονται  από το σώμα. Ο υποσπαδίας ταξινομείται ανατομικά ανάλογα με το σημείο του πέους, όπου εντοπίζεται το άνοιγμα της ουρήθρας:

  • Πρόσθιος (το άνοιγμα βρίσκεται στο έξω τριτημόριο του πέους).
  • Ενδιάμεσος (στο μέσο τριτημόριο).
  • Οπίσθιος (στο έσω τριτημόριο του πέους προς το περίνεο).

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τον υποσπαδία είναι:

  • Κληρονομικότητα. Φαίνεται ότι σε οικογένειες με παιδί με υποσπαδία υπάρχει κίνδυνος περίπου 7% για επανεμφάνιση.
  • Σε λίγες περιπτώσεις, φαίνεται να σχετίζεται με διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος του νεογνού.
  • Η πολύ μικρή ή η μεγάλη ηλικία της μητέρας, καθώς και τα μωρά που γεννιούνται με μικρό σωματικό βάρος, φαίνεται να έχουν υψηλότερο κίνδυνο για υποσπαδία.

Πώς γίνεται η διάγνωση του υποσπαδία;

Σήμερα, στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών, η διάγνωση γίνεται κατά τη γέννηση. Η διάγνωση πρέπει να περιλαμβάνει και επιπλέον πληροφορίε,ς όπως:

  • Τη θέση, το πλάτος και το σχήμα του στομίου της ουρήθρας.
  • Το μέγεθος του πέους.
  • Την καμπυλότητα του πέους.

Επίσης, θα πρέπει να αξιολογηθεί η θέση των όρχεων, γιατί, σε ένα ποσοστό περίπου 10% παιδιών με υποσπαδία, υπάρχει και συνοδός κρυψορχία. Η ούρηση θα πρέπει να αξιολογηθεί και να είναι ελεύθερη, ώστε να αποκλειστεί κάποιο στένωμα της ουρήθρας. Η συχνότητα εμφάνισης συγγενών ανωμαλιών στα νεφρά και στην κύστη στα παιδιά με υποσπαδία δεν διαφέρει από του γενικού πληθυσμού.

Ποια είναι η θεραπεία του υποσπαδία;

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για την αντιμετώπιση του υποσπαδία, η οποία είναι χειρουργική. Οι ενδείξεις είναι:

Λειτουργικές

  • Η θέση του στομίου της ουρήθρας πάνω στο πέος.
  • Το στένωμα της ουρήθρας που εμποδίζει την ούρηση.
  • Η κύρτωση του πέους.

Αισθητικές

Αυτές συνδέονται τόσο με την ψυχολογία του γονέα όσο και του παιδιού, όταν αυτό μεγαλώσει, και έχουν να κάνουν με τη μη φυσιολογική εμφάνιση του πέους.

Υπάρχει μία πληθώρα επεμβάσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος, που στόχο έχουν να διορθώσουν την καμπυλότητα του πέους και να σχηματίσουν μία ουρήθρα επαρκή σε μέγεθος, ώστε να μεταφερθεί το έξω στόμιο της στην κορυφή του πέους. Αισθητικά, θα γίνει προσπάθεια το πέος να μοιάζει όσο περισσότερο με το φυσιολογικό. Η βαρύτητα της επέμβασης θα εξαρτηθεί από τη σοβαρότητα του υποσπαδία. Επειδή μπορεί να υπάρξουν επιπλοκές, θα πρέπει να γίνει μία λεπτομερής ενημέρωση των γονέων. Η καλύτερη ηλικία, για να υποβληθεί το παιδί στο χειρουργείο, είναι μεταξύ 6-18 μηνών, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν και επανεπεμβάσεις. Όταν το πέος είναι πολύ μικρό σε μέγεθος, σε αρχική φάση μπορεί να φανεί χρήσιμη η ορμονική υποβοήθηση, ώστε να αναπτυχθεί και μετά να ακολουθήσει η χειρουργική αποκατάσταση.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ