Oι 3 τύποι ριψοκίνδυνου παιδιού: Πώς να προλάβετε τραυματισμούς

30 Ιουνίου 2016

Παράλληλα με την προφανή υπερέκκριση αδρεναλίνης, τα παιδιά ρισκάρουν για να προσελκύσουν προσοχή και σεβασμό. Υπάρχουν τρεις τύποι ριψοκίνδυνου παιδιού:

1. Το παιδί που επιζητεί τη συγκίνηση. Αυτό το παιδί αγαπάει την πρόκληση και την άγνωστη αίσθηση που θα νιώσει, πηδώντας από τον γκρεμό. Μπορεί να έχει γονείς υπερπροστατευτικούς, άρα δεν έχει μάθει ακόμα τους κινδύνους της ζωής. Δεν το άφησαν να γρατζουνιστεί και να μελανιάσει, όπως το συνηθισμένο παιδί. Βγαίνει στον δρόμο και νομίζει ότι βγήκε βόλτα στον παράδεισο. Η λύση: χωρίς ν’ αφήσετε να το πατήσει αυτοκίνητο, δώστε του να καταλάβει ότι κινδυνεύει, αν δεν προσέξει. Για παράδειγμα, αφήστε το να πέσει πάνω στον τοίχο, αν επιμένει να κάνει πατίνι με κλειστά μάτια μέσα στο δωμάτιο.

2. Το αντιδραστικό. Θέλει ν’ αψηφήσει τους γονείς του που συνήθως αντιδρούν υπερβολικά στις ακροβασίες του. Σκαρφαλώνει στο τραπέζι κι εκείνοι το κυνηγούν σαν υστερικοί, κρατώντας ένα δίχτυ. Η λύση: μην αντιδράτε, όταν σας προκαλεί. Αν αναγκαστείτε να επέμβετε (ας πούμε, για να του σώσετε τη ζωή), κάντε το όσο το δυνατόν πιο ήρεμα, ώστε να μην καταφέρει αυτό που θέλει.

3. Ο Σούπερμαν. Θέλει να εντυπωσιάσει τους φίλους του με το θάρρος και την αψηφισιά του για τον θάνατο. Η λύση: δεν μπορείτε να ελέγξετε το παιδί, όταν είναι με άλλα παιδιά. Η καλύτερη μέθοδος είναι η πρόνοια 

Μην είστε υπερπροστατευτικοί. Αν το παιδί έρθει μαζί σας περίπατο και δεν κοιτάζει πού πηγαίνει, αφήστε το να σκοντάψει σε μια πέτρα και να πέσει με τα μούτρα στις λάσπες. Κακοί θα γίνετε, μόνο αν γελάσετε. Αλλωστε, το παιδί μπορεί να ζήσει και με γδαρμένο πόδι. Πρέπει να μάθει να προσέχει και μόνο του, γιατί δεν θα είστε για πάντα οι φύλακες άγγελοί του.

Αποφύγετε τις επιπλήξεις. Είναι μάταιο να πείτε στο παιδί «θα βγάλεις κάνα μάτι μ’ αυτό το ξύλο» ή «θα σπάσεις τα μούτρα σου», αφού το έχετε ξαναπεί εκατό φορές. Απλώς ορίστε κανόνες ασφαλείας και προσπαθήστε να τους τηρήσετε. Δεν παίζουμε με μυτερά ξύλα, δεν κάνουμε πατίνι με κλειστά μάτια. Κι αν το παιδί τρέχει πάνω κάτω στο δρόμο, όταν το βγάζετε περίπατο, κρατήστε το επίμονα από το χέρι, ώσπου να καταλάβει ότι πρέπει να περπατάει στο πεζοδρόμιο.

Δώστε του να φροντίσει ένα κατοικίδιο ζωάκι. Αν είναι υπεύθυνο για το γατάκι του, θα συνειδητοποιήσει τι σημαίνει κίνδυνος.

H Αναθέστε του την επίβλεψη μικρότερων παιδιών. Το παιδί θα μάθει τι σημαίνει πρόνοια και προσοχή.

Αν το παιδί χτυπήσει, αφήστε το να καθαρίσει και να δέσει το τραύμα του. Έτσι, όχι μόνο θα διατηρήσει την περηφάνια του, αλλά και δεν θα πετύχει αυτό που επιδίωκε: την προσοχή σας. Ό,τι κι αν κάνετε, πάντως, μην αρχίσετε τα «καημενούλι μου» ή «είδες που σου το ’λεγα;»

Το ριψοκίνδυνο παιδί θέλει περισσότερη επίβλεψη από ένα πιο προσεκτικό παιδί.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ