Πώς τα βακτήρια του εντέρου συσχετίζονται με την σκλύρυνση κατά πλάκας

30 Ιουνίου 2016



Τα βακτήρια του εντέρου επηρεάζουν τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου σύμφωνα με μια νέα μελέτη, η οποία γεννά νέες ελπίδες για την θεραπεία νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, μέσω της ρύθμισης του σχηματισμού της μυελίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα. 


 


Η έρευνα γύρω από την χλωρίδα του εντέρου προχωράει με ταχύτατους ρυθμούς την τελευταία δεκαετία, καθώς φαίνεται ολοένα και περισσότερο ότι υπάρχει μια αμφίδρομη γραμμή επικοινωνίας μεταξύ του εντέρου και του εγκεφάλου. Η εντερική μικροχλωρίδα φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία καθώς οι μεταβολές στη σύνθεση της έχουν εμπλακεί σε ένα ευρύ φάσμα νευρολογικών και ψυχιατρικών καταστάσεων, όπως του αυτισμού, του χρόνιου πόνου και της νόσου του Πάρκινσον.


Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι τα πειραματόζωα που εκτρέφονταν σε περιβάλλον στείρο μικροβίων, εμφάνιζαν αλλοιωμένη έκφραση των γονιδίων στην αμυγδαλή, την περιοχή του εγκεφάλου που είναι ζωτικής σημασίας για την έκφραση των συναισθημάτων και της κοινωνικής συμπεριφοράς. 


Με βάση το εύρημα αυτό, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Cork ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο τα βακτήρια του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν τη δραστηριότητα των γονιδίων σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου. Συγκεκριμένα οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την τεχνολογία της αλληλουχίας του RNA για να εξετάσουν την έκφραση των γονιδίων στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, που παίζει καθοριστικό ρόλο στο συντονισμό των εγκεφαλικών δραστηριοτήτων.


Από τα αποτελέσματα της μελέτης, εντόπισαν περίπου 90 γονίδια που εκφράζονταν διαφορετικά στα ποντίκια που ήταν στείρα μικροβίων και προς έκπληξή τους βρήκαν ότι πολλά από τα βακτήρια του εντέρου εμπλέκονται στην μυελίνωση (τη διαδικασία κατά την οποία οι νευρώνες του εγκεφάλου περιτυλίγονται με μυελίνη, μια ουσία που επιτρέπει στα μηνύματα να μεταβιβάζονται αστραπιαία και αποτελεσματικά από και προς τον εγκέφαλο) και φαίνεται να είναι πολύ πιο δραστική στον προμετωπιαίο φλοιό των πειραματόζωων τα οποία ήταν στείρα μικροβίων σε σύγκριση με τα φυσιολογικά ζώα.

Επίσης μελετώντας τον εγκέφαλο των πειραματόζωων σε μικροσκόπιο, ανακάλυψαν ότι οι διαφορές στην έκφραση των γονιδίων συνδέθηκαν με παρατηρήσιμες ανατομικές διαφορές, καθώς τα πειραματόζωα που ήταν στείρα μικροβίων είχαν περισσότερη μυελίνη στις νευρικές ίνες του εγκεφάλου, σε σχέση με τα πειραματόζωα με φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι αυτό ήταν πολύ πιο εμφανές στα αρσενικά ποντίκια από ό, τι στα θηλυκά, και αυτό θα μπορούσε να αντιστραφεί εν μέρει με την εισαγωγή βακτηρίων στο έντερο αμέσως μετά τον απογαλακτισμό των νεογνών ποντικιών. 


Τι είναι η μυελίνωση


Αξίζει να σημειωθεί ότι η μυελίνη είναι μια λιπαρή ουσία που αναδιπλώνεται γύρω από τις νευρικές ίνες, εμποδίζοντας τη διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος και διευκολύνοντας έτσι τη μεταφορά των νευρικών σημάτων από και προς των εγκέφαλο. Η μυελίνη παράγεται στον εγκέφαλο παράγεται από εξειδικευμένα κύτταρα που ονομάζονται ολιγοδενδροκύτταρα, καθένα από τα οποία έχει ένα μικρό αριθμό κλάδων που σχηματίζουν ένα επίπεδο στρώμα μυελίνης και τυλίγονται γύρω από έναν άξονα.

Η διαδικασία της μυελίνωσης είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και ωρίμανση του εγκεφάλου. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, ο εγκέφαλος υφίσταται μια παρατεταμένη περίοδο αυξημένης νευρικής πλαστικότητας, κατά την οποία πολλές νευρικές συνάψεις αποβάλλονται στον προμετωπιαίο φλοιό και ένα “κύμα” μυελίνωσης σαρώνει όλη αυτή την περιοχή του εγκεφάλου.

Η μυελίνωση είναι επίσης κρίσιμη για την κανονική, καθημερινή λειτουργία του εγκεφάλου και η κατάρρευσή της θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες. Για παράδειγμα, στην σκλήρυνση κατά πλάκας, η μείωση της μυελίνης στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης και κινητικά προβλήματα, και σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε πλήρη τύφλωση και παράλυση.

“Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που δείχνει μια σαφή σχέση μεταξύ του ανθρώπινου μικροβιώματος και της μυελίνωσης στον εγκέφαλο. Τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλες ασθένειες”, τόνισαν οι επικεφαλής της έρευνας. 


Πηγή: www.drtsoukalas.com


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ