Tα προβλήματα ανάμεσα σε μητέρα- κόρη

1 Ιουλίου 2016
Νίκη, αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Γεια σας Το πρόβλημά μου αφορά τη σχέση με τη μητέρα μου η οποία έχει περάσει από πολλές διακυμάνσεις Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου η μητέρα μου με σύγκρινε πάντα με άλλους Για παράδειγμα ενώ ήμουν μια άριστη μαθήτρια στο σχολείο εκείνη πάντα φρόντιζε να μου υπενθυμίζει πως κάποιος άλλος ή άλλη είναι καλύτεροι από εμένα Αν έπαιρνα πχ 19 σε κάποιο διαγώνισμα και χαιρόμουν γιαυτό η μητέρα μου μού έλεγε αμέσως πως η τάδε φίλη μου πήρε 20 Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποδυθώ σε έναν αγώνα δρόμου να μελετώ σε βαθμό υπερκόπωσης για να καταφέρω να της αποδείξω πως είμαι καλύτερη από τους άλλους και το κατάφερα με την πρωτιά μου στο πανεπιστήμιο Και φυσικά μου στοίχισε σε προσωπικό επίπεδο ένιωθα ανταγωνιστικά προς τα άλλα παιδιά δεν είχα φίλους γιατί διάβαζα συνεχώς και δεν είχα χρόνο Αλλά και πάλι η μητέρα μου δεν ήταν ευχαριστημένη Ακόμη και τώρα στην ενήλικη ζωή μου βρίσκει διαρκώς τρόπους να υπονομεύει την αυτοπεποίθησή μου Όταν δει κάποια κοπέλα συνομήλική μου να είναι αδύνατη εντυπωσιακά ντυμένη καλή σε κάτι κλπ θα τονίσει αμέσως πόσο καλύτερα από εμένα τα κάνει όλα εκείνη Δεν είμαι άσχημη ούτε υπέρβαρη ποτέ δεν ήμουν ωστόσο η μητέρα μου δεν μου επεσήμανε ποτέ κάτι θετικό για την εμφάνισή μου Από τρίτους ακούω καλά σχόλια και από άνδρες από τη μητέρα μου ποτέ Είμαι 30 ετών έχω πάρει διδακτορικό μιλάω 4 γλώσσες προσπαθώ να βρω δουλειά και να ορθοποδήσω όμως εκείνη δεν με βοηθά ψυχολογικά Πάντα μου επισημαίνει ότι κάποιος άλλος ή άλλη έχει καλύτερη δουλειά από μένα η τάδε γνωστή μου παντρεύτηκε ενώ εγώ θα μείνω στο ράφι Μου δείχνει ότι με αγαπά και έχει κάνει πολλά για μένα ωστόσο δεν μπορώ με τίποτα να διαχειριστώ τη σύγκριση στην οποία με υποβάλλει διαρκώς Το κάνει εδώ και 20 χρόνια αυτό και μου έχει καταστρέψει την αυτοπεποίθηση Εκείνη δεν σπούδασε και δεν εργάζεται έμεινε στο σπίτι και αφοσιώθηκε στην οικογένεια Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην έχει καθόλου αυτοπεποίθηση και όλο αυτό το αίσθημα κατωτερότητας το μεταλαμπάδευσε και σε μένα Θα ήθελα πολύ να μου υποδείξετε τρόπους να το διαχειριστώ αυτό καθώς δεν έχω κανέναν να το συζητήσω και υπάρχουν φορές που νιώθω να πνίγομαι Βλέπω μητέρες να έχουν παιδιά χειρότερα από μένα ούτε σπουδές να έχουν κάνει ούτε ιδιαίτερα αξιόλογα να είναι σε κάτι ωστόσο επαινούν τα παιδιά τους κι εκείνα έχουν ισχυρή αυτοπεποίθηση Τα βλέπω όλα αυτά και ζηλεύω τρομερά Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας

Απαντά  o Νίκος Βαμβακάρης Ψυχοθεραπευτής -Σύμβουλος Ψυχικής υγείας.

 

M.A. Κλινικής-Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

 


Αγαπητή αναγνώστρια, το πρόβλημα στο οποιο αναφέρεστε το αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί άνθρωποι συχνά στην επικοινωνία τους με τους γονείς. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσετε ότι όταν συγχωρούμε τους γονείς μας γι' αυτό που ίδιοι είναι τότε και μόνο τότε μπορούμε να ωριμάσουμε κι εμείς και να προχωρήσουμε την ζωή μας. Είναι μάταιο να ασχολείστε με το πως θα κάνετε τον άλλον στην προκειμένη περίπτωση τη μητέρα σας να σας δει με άλλο μάτι. Ένας άνθρωπος που χτίζει με αργά και σταθερά βήματα την αυτοπεποίθησή του φοράει μια πολύ ισχυρή "πανοπλία" που δεν επηρεάζεται ούτε αναλύει  πράγματα τα οποία δεν ισχύουν για τον ίδιο του τον εαυτό. Η σωστή επικοινωνία με τη μητέρα σας αλλά και το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης σας σε ένα διαφορετικό επίπεδο είναι τα κλειδιά για να ξεπέρασε το πρόβλημα σας. Επικοινωνήστε μαζί της ήρεμα, εκφραστείτε μέσω της διεκδητικής συμπεριφοράς για αυτά που σας αφορούν χωρίς να περιμένετε κάτι ως ανταπόκριση κάντε αυτό που πρέπει και θα δείτε ότι σιγά-σιγά ο εαυτός σας θα ενδυναμωθεί και θα νιώσετε καλύτερα.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...