Κρίσεις άγχους: Πότε μπορεί να εμφανιστούν και τι πρέπει να κάνεις

6 Ιουλίου 2016
Nατάσσα, 22 ετών ρωτά

Γεια σας

Είμαι 22 χρονών και μέχρι προσφάτως δεν είχα κάποιο θέμα με το σκοτάδι αν και απο τότε που ήμουν μικρή με απασχολούσε Κάποιες φορές με πιάνει κάτι σαν κρίση άγχους ή κάτι παρόμοιο και αυτό με οδηγεί σε πόνους στο στομάχι ή ακόμη και εμετούς Δεν μπορώ να καταλάβω απο που προέρχεται αυτός ο φόβος είμαι απο τους ανθρώπους που αντιμετωπίζω ότι προβλήματα έχω αυτό όμως απο την στιγμή που άρχισα παραστάσεις  είμαι ερασιτέχνης ηθοποιός και είναι οι πρώτες μου παραστάσεις έγινε κάπως χειρότερα και δεν μπορώ να ελέγξω Τι μου προτείνετε Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας

Στο ερώτημά σας απαντά, η Τιτίκα Μητσοπούλου, Ψυχολόγος Msc Κοινωνικής Ψυχιατρικής-Παιδοψυχιατρικής, υπ.Δρ. Ιατρικής Παν/μιο Ιωαννίνων. 


Καλησπέρα σας,  ο φόβος για το σκοτάδι είναι εξελικτικός που σημαίνει ότι μπορεί να εμφανιστεί σε πολλά παιδιά για ασήμαντους ή μη προφανείς λόγους γύρω στα 4 με 6 χρόνια και να εξαφανιστεί με την πάροδο των ετών. Παρόλα αυτά ένας τέτοιος φόβος μπορεί να διαφοροποιείται πχ. να επανεμφανίζεται σε μετέπειτα ηλικίες όταν συντρέχουν λόγοι που μας κάνουν πιο ευάλωτους.  Όλοι οι φόβοι, οι φοβίες και το άγχος συνοδεύονται σχεδόν πάντοτε από αλλαγές στο σώμα και έτσι ίσως δικαιολογούνται οι πόνοι ή και οι εμετοί. Βάζω ίσως γιατί δεν έχω αναλυτικές πληροφορίες για το τι ακριβώς είναι η κρίση άγχους που μου αναφέρετε, μετά από πόσο χρόνο προκαλεί εμετό κ.α. Σε ότι αφορά τώρα το άγχος που μπορεί να νιώθετε πριν ή μόλις βγείτε ή κατά τη διάρκεια μιας παράστασης με τις λίγες πληροφορίες που έχω δεν μπορώ να καταλάβω αν σχετίζεται με το σκοτάδι ή με τις πρώτες εμπειρίες έκθεσης στο κοινό ή και με τα δύο. Όπως και να έχει τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε είναι παρόμοια και τα παραθέτω παρακάτω.

Ξεκινώντας είναι σημαντικό να γνωρίζεις ότι πάρα πολύ άνθρωποι, ομιλητές, ηθοποιοί, τραγουδιστές, ακόμα και όσοι αγαπούν να παρουσιάζουν κάτι μπροστά στο κοινό και το κάνουν επανειλημμένα, εμφανίζουν σωματικά συμπτώματα άγχους. Επομένως, κάτι τέτοιο είναι αναμενόμενο και λογικό και για αυτό να μην φοβάσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με εσένα. Προσπάθησε μιας και όπως είπες είσαι άνθρωπος που δεν τα παρατάς να συνεχίσεις τις παραστάσεις σου και να έχεις στο μυαλό σου δύο τρία βασικά πράγματα.

 Όσο πιο συχνές οι παραστάσεις τόσο καλύτερα για να εξοικειωθείς με την εμπειρία, όσο πιο μεγάλος ο ρόλος και μεγαλύτερη η διάρκεια έκθεσής σου στο κοινό, τόσο πιο γρήγορα θα συνηθίσεις. Για να συμβεί βέβαια αυτό θα πρέπει να μην αποφεύγεις ή να μην καθυστερείς την έκθεσή σου στο κοινό παρότι το μυαλό σου θα σου λέει ακριβώς αυτό. Θέλει κάποιες φορές και κάποιο χρόνο για να μάθει ο οργανισμός σου να μην αγχώνεται, άρα δεν πρέπει να έχεις την προσδοκία ότι δεν θα αγχωθείς.  Ο στόχος δεν είναι να βγεις χωρίς άγχος πάνω στη σκηνή αλλά αν νιώσεις άγχος να μείνεις εκεί και να το αντιμετωπίσεις μέχρι να μειωθεί αναπνέοντας διαφραγματικά και χαλαρωτικά και μένοντας επικεντρωμένος στο κείμενο που παρουσιάζεις, στο τι πρέπει να κάνεις, στην επαφή σου με τους άλλους ηθοποιούς και το κοινό. Παρότι το μυαλό σου και το σώμα σου μπορεί να σου λένε να φύγεις θεώρησε τα μια κακοφωνία που θα κοπάσει αν ριζώσεις και επικεντρωθείς σε ότι κάνεις και όχι στο πως νιώθεις. Ξέρω ότι στην αρχή θα είναι δύσκολο αλλά αν επιμείνεις να το αντιμετωπίζεις θα το ξεπεράσεις. Αν παρόλα αυτά δυσκολεύεσαι υπάρχουν επιπρόσθετες τεχνικές και τρόποι που μπορείς να μάθεις σε συνεργασία με έναν ψυχολόγο γνωσιακής - συμπεριφορικής προσέγγισης.  

Με εκτίμηση, Τιτίκα Μητσοπούλου Ψυχολόγος, Msc. Κοινωνικής Ψυχιατρικής – Παιδοψυχιατρικής, υπ.Δρ Ιατρικής, Παν/μιο Ιωαννίνων. Επιστημ.Συν/της: ΜΘΣ, ΕΠΙΨΥ www.anxietycontrol.gr (υπό κατασκευή)

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ