Ρινικοί Πολύποδες: Γιατί εμφανίζονται και πώς αντιμετωπίζονται

15 Ιουλίου 2016

Oι πολύποδες ρινός είναι περιγεγραμμένες οιδηματώδεις προσεκβολές του αναπνευστικού βλεννογόνου, που χαρακτηρίζονται από φλεγμονώδη φαινόμενα (υποβλεννογονία στρογγυλοκυτταρική διήθηση), είναι ημιδιαφανείς και με υγρή επιφάνεια, και εξορμώνται κυρίως από τις ηθμοειδείς κυψέλες.

Eπίσης ο αριθμός τους είναι μεγάλος και γεμίζουν τη μια ή τις δύο ρινικές θαλάμες μερικώς ή εντελώς.

Έχουν χαρακτηριστική εμφάνιση και γι’ αυτόν το λόγο η διάγνωσή τους είναι εύκολη. Όπως αναφέραμε, πρόκειται για στιλπνούς όγκους με ομαλή, επιφάνεια, με χρώμα τεφρό και σε περίπτωση εξωτερικών επιβλαβών επιδράσεων είναι δυνατόν να έχουν λόγω παχύνσεως και της μεταπλασίας του επιθηλίου λευκωπή στιλπνή μορφή.

Θεωρητικά οι πολύποδες εμφανίζονται σε οποιαδήποτε ηλικία-στην συντριπτική τους όμως πλειοψηφία ανευρίσκονται σε άτομα άνω των 30 ετών ιδίως στην καυκάσια φυλή.

Eίναι σπάνιοι στην παιδική ηλικία και θα πρέπει να τονισθεί ότι η εμφάνιση πολυπόδων σε παιδική ηλικία κάτω των 16 ετών πρέπει να μας οδηγεί στην υποψία ινοκυστικής νόσου (1 στα 5 παιδιά με τη νόσο αυτή παρουσιάζουν ρινικούς πολύποδες).

Eπιπλέον είναι συχνό εύρημα σε άτομα με δυσανεξία στην ασπιρίνη (περίπου 45%), σε ασθματικούς (4%-5%) και σε περιπτώσεις χρονίας ρινίτιδας.

H αιτιολογία των ρινικών πολυπόδων στην πραγματικότητα είναι άγνωστη.

H γνωστή συσχέτισή τους με την αλλεργική ρινίτιδα τελευταίως τείνει να εγκαταλειφθεί και δεν φαίνεται τόσο σημαντική όσο ενομίζετο παλαιότερα.

Η αλλεργική ρινίτιδα ανευρίσκεται μόνο στο 10-20% των ασθενών με ρινικούς πολύποδες.

Οι ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα αναπτύσσουν ρινικούς πολύποδες στην ίδια ηλικία με αυτούς που δεν πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα  και με παρόμοιο βαθμό υποτροπής. Επίσης, θα πρέπει να ενοχοποιήσουμε ως αιτία γενέσεως των πολύποδων και διάφορες φλεγμονές των παραρρινικών κόλπων (ηθμοειδείς κυψέλες-ιγμόρεια).

Κατά τις φλεγμονώδεις αυτές εκφυλιστικές επεξεργασίες των ηθμοειδών ιδία κυψελών στα τοιχώματά τους, καταστρέφεται ο βλεννογόνος εξαιτίας της πιέσεως και ο οιδηματώδης βλεννογόνος που βρίσκεται μέσα σ’ αυτές προβάλλει στη σύστοιχο ρινική θαλάμη. Όταν προσβάλλεται το ιγμόρειο άντρο από μια τέτοια φλεγμονή τότε αφού γεμίσει η ίδια η κοιλότητα από πολύποδες εμφανίζεται αρχικά στο στόμιο της εκβολής του ιγμόρειου άντρου προς τον ρινικό θάλαμο (μέσος Ρινικός πόρος) μικρή προπέτεια του βλεννογόνου, που αποτελεί την απαρχή της επεκτάσεως των πολυπόδων μέσα στη μύτη. Μετά από χρονικό διάστημα είναι δυνατόν να επεκταθούν και να καταλάβουν όλη την κοιλότητα της ρινικής θαλάμης και όπως αναφέραμε παραπάνω να φθάσουν μέχρι το ρινοφάρυγγα.

 

Συμπτωματολογία

Τα κυριότερα συμπτώματα που εμφανίζουν οι ασθενείς και για τα οποία  προσέρχονται είναι τα ακόλουθα:

Ρινική απόφραξη (80%)

Ρινικές συμφύσεις (13%)

Συχνοί και ενοχλητικοί πταρμοί (5%)

Επίσταξης (2%)

 

Θεραπεία

Η χειρουργική αφαίρεση των πολυπόδων ρινός είναι η μέθοδος πρώτης επιλογής.

Υπάρχει η απλή πολυποδεκτομή και αν υποτροπιάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα τότε κρίνεται απαραίτητος η διάνοιξις των παραρρινίων κόλπων και καθαρισμός αυτών, μέθοδος κλασσική που εφαρμόζεται ακόμη. Εάν δε προεγχειρητικώς και μετεγχειρητικώς χορηγηθούν κορτικοειδή, ή σε ρινικούς ψεκασμούς, οι ασθενείς παρουσιάζουν καλύτερη πρόγνωση, αν αναλογιστεί κανείς μάλιστα ότι το πρόβλημα αυτό μπορεί να οδηγήσει τον ασθενή πολλές φορές στο χειρουργικό τραπέζι. Προτιμάται η προεγχειρητική χορήγηση των κορτικοειδών λόγω της σμίκρυνσης του μεγέθους των πολυπόδων που επιφέρουν, με αποτέλεσμα το χειρουργικό πεδίο να είναι ευκρινέστερο και να αποφεύγονται τα δυσάρεστα συμβάματα κατά την απόξεση των ηθμοειδών κυψελών.

Από ετών για τις παθήσεις αυτές η θεραπευτική αντιμετώπισή τους γίνεται με τη μέθοδο της Ενδοσκοπικής χειρουργικής, η οποία αποτελεί μια επαναστατική εξέλιξη.

Ο χειρουργός ανάλογα με την εμπειρία και επιδεξιότητά του μπορεί να επιλέξει παραδοσιακή ή συνδυασμό παραδοσιακής και ενδοσκοπικής τεχνικής ή μόνο ενδοσκοπική.

Γεγονός πάντως είναι, ότι ο ασθενής με ρινικούς πολύποδες όπως μια διαφήμιση λέει «έχει τον Ωτορινολαρυγγολόγο του».

 

Γεώργιος Χ. Παπαχρήστου

Ο Γεώργιος Χ. Παπαχρήστου είναι Αμ. Επ. Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, ΩΡΛ, τ. Διευθυντής ΩΡΛ Κλινικής ΝΙΜΤΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ