Υπάρχει κύκλωμα στη δικαιοσύνη;

16 Ιουλίου 2016

Παύλος Τσίμας, huffingtonpost.gr

Δίκαζε βραδέως…

Αν έτυχε να βρεθείτε ποτέ απογευματάκι στην Ευελπίδων, όταν οι συνεδριάσεις των δικαστηρίων έχουν ολοκληρωθεί, θα έχετε ασφαλώς δει την γνώριμη σκηνή: ένας δικαστής να σπρώχνει ένα καροτσάκι σούπερ-μάρκετ γεμάτο δικογραφίες, να τις φορτώνει στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου και να φεύγει για το σπίτι. Οι διεθνείς στατιστικές μεταφράζουν την εικόνα αυτήν σε αριθμούς: Η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο βραδυφλεγή και αργοκίνητα συστήματα απονομής δικαιοσύνης στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Ο μέσος χρόνος απόδοσης δικαιοσύνης έχει υπολογιστεί στις 1589 ημέρες- 4,3 χρόνια. Στα διοικητικά δικαστήρια ο μέσος όρος είναι πολύ πιο ψηλός και η απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες κολοσσιαία. Οι εκκρεμείς υποθέσεις μετρούνται σε εκατοντάδες χιλιάδες.

Αντιστοιχούν σχεδόν 3,5 εκκρεμείς διοικητικές υποθέσεις για κάθε 100 κατοίκους, όταν σε καμμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν υπάρχουν περισσότερες από μία ανά 100 κατοίκους. Και οι καταδίκες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για αργή απονομή δικαιοσύνης, αριθμούν πολλές δεκάδες. Μία, η πιο πολυσυζητημένη, αφορά σε υπόθεση που χρειάστηκε 27 χρόνια για να τελεσιδικήσει!

Τι φταίει;

Έχουμε πολλές υποθέσεις που εισάγονται σε δίκη; Ναι- ιδίως ποινικές και διοικητικές υποθέσεις. Αλλά, σύμφωνα με τις εκθέσεις της ευρωπαϊκής επιτροπής (justice scoreboard) ο μεγάλος, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αριθμός υποθέσεων που φθάνουν στο ακροατήριο δεν αρκεί για να εξηγήσει την πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με τις άλλες χώρες καθυστέρηση στην έκδοση αποφάσεων.

Έχουμε μήπως λίγους δικαστές; Όχι. Η Ελλάδα έχει μια από τις υψηλότερες αναλογίες δικαστών σε σχέση με τον πληθυσμό, στην Ευρώπη. Αλλά οι δικαστές έχουν ελάχιστη ή ανύπαρκτη γραμματειακή και τεχνολογική υποστήριξη. Η Ελλάδα είναι η χώρα με το απολύτως χαμηλότερο ποσοστό του προϋπολογισμού της αφιερωμένο στην δικαιοσύνη και είναι η χώρα με την χαμηλότερη δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής δικογράφων.

Επιπλέον: Η Ελλάδα είναι η χώρα (μαζί με το μικροσκοπικό Λουξεμβούργο- για ευνόητους λόγους αυτό) με την μεγαλύτερη αναλογία δικηγόρων στον πληθυσμό. Και- προπάντων- είναι η χώρα με τους περισσότερους νόμους.

Η Πρόεδρος των διοικητικών δικαστών είχε προ μηνών υπολογίσει ότι μέσα σε 30 μήνες είχαν εκδοθεί 6 αμιγώς φορολογικοί νόμοι, με 177 άρθρα, ενώ είχαν ψηφιστεί άλλες 71 φορολογικές διατάξεις, μέσω άλλων 17 άσχετων νόμων, κι έχουν εκδοθεί 111 υπουργικές αποφάσεις και 138 διευκρινιστικοί εγκύκλιοι για φορολογικά θέματα. Στα 42 χρόνια από την μεταπολίτευση έχουν ψηφιστεί συνολικά 250 φορολογικοί νόμοι- πάνω από 6 το χρόνο. Μέτρο σύγκρισης: Στις ΗΠΑ, στα 250 χρόνια της ανεξαρτησίας, έχουν ψηφιστεί μόλις 10 ομοσπονδιακοί φορολογικοί νόμοι! Και δεν είναι μόνον τα φορολογικά. Έχει υπολογιστεί ότι στα χρόνια μετά την μεταπολίτευση ψηφιζόταν ένας νέος νόμος κάθε 3,5 μέρες.

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εγώ, με αυτά τα δεδομένα, βρίσκω υποκριτικό και υποτιμητικό της νοημοσύνης μας το καυγαδάκι που για άλλη μια φορά στήνει η αδιόρθωτη τάξη των πολιτικών γύρω από το σκάνδαλο των αναβολών στις μεγάλες δίκες για τα μεγάλα σκάνδαλα. Έχοντας αυτούς τους αριθμούς προ οφθαλμών, εξακολουθώ να οργίζομαι ως πολίτης και να ντρέπομαι προ του κινδύνου να παραγραφούν υποθέσεις που συγκλόνισαν το πανελλήνιο και κλόνισαν εκ θεμελίων την εμπιστοσύνη στον δημόσιο βίο. Οργίζομαι, αλλά δεν ξαφνιάζομαι- δυστυχώς...

Κώστας Βαξεβάνης, koutipandoras.gr

Ενα θυμωμένο κείμενο

Δεν υπάρχουν κυκλώματα στη δικαιοσύνη, υποστήριξε ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Δεν αρκέστηκε να πει μόνο αυτό, αλλά τοποθετήθηκε με τρόπο που εκθέτει όποιον άλλο κυβερνητικό παράγοντα έχει πει πως τον προβληματίζει η λειτουργία της δικαιοσύνης.

Είπε ο κύριος Παρασκευόπουλος: «Είναι αυτονόητο ότι για θέματα δικαιοσύνης η κυβέρνηση εκφράζεται προφανώς από τον Πρωθυπουργό και κατεξοχήν από τον υπουργό Δικαιοσύνης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης τυγχάνει να μιλά νομικά. Αυτά περί «κυκλωμάτων» δεν τα έχετε ακούσει από εμένα. Το θέμα είναι να μιλήσουμε με νομική ορολογία».

Είναι επίσης σημαντικό πως αυτά τα είπε απευθυνόμενος στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου, του οποίου η σχέση με ομάδες και παραομάδες στη δικαιοσύνη είναι συχνά αντικείμενο δημοσιευμάτων. Ο κύριος Παρασκευόπουλος απευθύνθηκε στον υπουργό της ΝΔ που αμνήστευσε με νόμους και αποφάσεις του, από οικονομικούς εγκληματίες με νόμους μερικών ημερών έως εμπόρους ναρκωτικών, και απολογήθηκε για τα «κυκλώματα στη δικαιοσύνη» αντί να τον ρωτήσει αν ξέρει κάτι.

Την ίδια ώρα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, τόνιζε με νόημα σε συνέντευξή του ότι έχει εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη αλλά όχι στους επίορκους στη δικαιοσύνη. Δεν το είπε επειδή θέλησε και αυτός να μιλήσει για τη δικαιοσύνη εν κενώ, αλλά επειδή μια σειρά από εξελίξεις, με κορύφωση αυτή στην υπόθεση της SIEMENS, δείχνουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο πως υπάρχει ένα βαρύ κύκλωμα στη δικαιοσύνη. Για την ακρίβεια δεν υπάρχει απλώς κύκλωμα, αλλά εγκληματική ομάδα, που φροντίζει να χειρίζεται υποθέσεις επώνυμων στην Εισαγγελία Εφετών, με τρόπο που να παράγει το επιθυμητό νομικό αποτέλεσμα.

Όλα αυτά θα τα ήξερε ο κύριος Παρασκευόπουλος, αν διάβαζε τις αναφορές που του έχουν στείλει πολίτες αλλά και εισαγγελείς, αν έκανε μια βόλτα από τα δικαστήρια και αν αφουγκραζόταν τι λέει η κοινωνία. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, συστηματικά, επιδεικνύει άγχος να διαβεβαιώσει την κοινή γνώμη, πως η θεσμικότητα, είναι η πλαδαρή συμπεριφορά απέναντι σε κυκλώματα που ναρκοθετούν τη δικαιοσύνη, πως είναι η υποκριτική παραδοχή πως «όλα βαίνουν καλώς». Για να πείσει μάλιστα γι' αυτό, συχνά πυκνά, επικαλείται τη νομική, τα νομικά, την έδρα του στο Πανεπιστήμιο και άλλα όσα επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα προφίλ επιστημονικότητας ακόμη και αν η κοινωνία βοά. Ο κύριος Παρασκευόπουλος δεν το λέει, αλλά αφήνει να εννοηθεί, πως το δικό του νομικό σαβουάρ βιβρ, είναι η θεσμική συμπεριφορά, η οποία δεν έχει καμμία σχέση (πάλι δεν το λέει ο κύριος Παρασκευόπουλος αλλά φροντίζει να εννοείται) με τις δηλώσεις Πολάκη, Παπαγγελόπουλου ακόμη και του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Οι τοποθετήσεις Παρασκευόπουλου μοιάζουν περισσότερο με τις θέσεις της απελθούσας Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Γκουτζαμάνη (την οποία με κόπο δίωξε πειθαρχικά παρά την αναφορά του Εισαγγελέα Αγγελή) παρά με τις θέσεις Δικαστών και Εισαγγελέων που αγωνιούν για όσα γίνονται στη δικαιοσύνη.

Σίγουρα οι θέσεις του Παρασκευόπουλου δεν είναι αυτές του μέσου πολίτη, ούτε του αριστερού, ούτε του θαρραλέου, ούτε αυτού που έχει πάρει την απόφαση να κόψει το κεφάλι της διαπλοκής. Συστηματικά, όποτε υπάρξουν εξελίξεις που καταδεικνύουν την κακή λειτουργία τμημάτων της δικαιοσύνης, ο κύριος Παρασκευόπουλος είναι καθησυχαστικός, «θεσμικός», εναρμονισμένος με το κατεστημένο που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα.

Η προσωπική μου άποψη είναι πως και ο ίδιος ο Υπουργός Δικαιοσύνης αποτελεί τμήμα του κατεστημένου της δικαιοσύνης, πασπαλισμένου με αστερόσκονη δικαιωματισμού και ανησυχίας, που θεωρητικολογεί βερμπαλιστικά και νομικίστικα πάνω από το βόθρο με τα σκατά, με οίστρο διάλεξης.

Αν με αυτά που γράφω διακρίνεται ένα θυμωμένο κείμενο, ναι, είναι ένα θυμωμένο κείμενο. Είναι ντροπή, ένας υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ να απολογείται στον Χαράλαμπο Αθανασίου για το αν υπάρχουν ή όχι κυκλώματα. Είναι ντροπή και ανεντιμότητα να αδειάζει συνεχώς τους συναδέλφους του στην κυβέρνηση που δίνουν μάχη με τη διαπλοκή διατηρώντας το προφίλ του «καλούλη» και του Καθηγητή. Είναι μεγαλύτερη ντροπή να αδειάζει στο πρόσωπο μιας ταλαιπωρημένης κοινωνίας θεωρίες μη κυκλωμάτων. Δεν ξέρω αν ο κύριος Παρασκευόπουλος είναι οικείος στην Αριστερά και δεν με ενδιαφέρει, είναι ξένος σε αυτό που οφείλει να κάνει μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση έχει μικρό χρονικό περιθώριο για να αποδείξει πως στον αντίποδα όσων αναγκαίων κακών θα εφαρμόσει, δημιουργεί μια διαφορετική Ελλάδα, απαλλαγμένη από κυκλώματα, διαπλοκή και διαφθορά. Πως ως αντάλλαγμα για την οικονομική ταλαιπωρία δημιουργεί το όραμα και τη σταθερότητα. Οι συμβάσεις που αναγκάζεται να κάνει στη συμφωνία με τον εξωτερικό παράγοντα πρέπει να ισοσκελιστούν με την αποφασιστικότητα στο εσωτερικό. Με την αλλαγή της χώρας. Η χώρα δεν αλλάζει έχοντας στο τιμόνι αυτούς που φοβούνται να σπάσουν αυγά και κυρίως το πλέγμα των σχέσεών τους με το κατεστημένο. Δεν αλλάζει με θεωρίες ίσων αποστάσεων από το έγκλημα και την κοινωνική ανάγκη, δηλαδή από το θύτη και το θύμα.

Ο κύριος Παρασκευόπουλος ανήκει σε μια άλλη εποχή. Στην εποχή του καθηγητικού Σημιτικού καθωσπρεπισμού, τότε που από έξω υπήρχε εμφάνιση και εκσυγχρονισμός, όπως έλεγε μια παλιά διαφήμιση αλλά από μέσα η διαπλοκή έκανε πάρτυ.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, όσο και αν επικαλείται την ευγένεια και τη μετριοπάθεια, συστηματικά εκθέτει συναδέλφους του στην κυβέρνηση και δημιουργεί εικόνα διγλωσσίας, εκεί που χρειάζεται η αποφασιστικότητα των πράξεων της κυβέρνησης. Άλλωστε και ο Βγενόπουλος, στη συνέντευξή του, στην οποία επιτέθηκε στην κυβέρνηση, φρόντισε να διαχωρίσει τον καλό κύριο Παρασκευόπουλο.

Την ώρα που αποκαλύπτεται πως ένα κύκλωμα στη δικαιοσύνη φροντίζει να παραγράψει τα σκάνδαλα SIEMENS, το οποίο εμφανώς ταυτίζεται με αυτούς που χειρίστηκαν την υπόθεση Βγενόπουλου, όχι μόνο υποστηρίζει πως δεν υπάρχει κύκλωμα, αλλά λέει με νόημα «τα περί κυκλωμάτων δεν τα έχετε ακούσει από μένα». Εννοεί τα έχετε ακούσει από άλλους, εγώ είμαι ο καλός. Ή μήπως ο δικός σας;

Υ.Γ.: Αλήθεια κύριε Παρασκευόπουλε, γιατί ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τη δικαιοσύνη να κάνει αυτοκάθαρση;

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Τα Ζώδια σήμερα
Αστρολογία
14:29 Τα Ζώδια σήμερα