Θυμός, νεύρα, θλίψη: Πώς να τα διώξεις με τη δύναμη της σκέψης σου

21 Ιουλίου 2016

Εμείς οι άνθρωποι συνήθως έχουμε την εντύπωση πως τα εξωτερι­κά γεγονότα -ό,τι μας συμβαίνει- επιδρούν στη ζωή μας προκαλώντας συναισθήματα: θυμό ή ικανοποίηση, χαρά ή θλίψη... Σύμ­φωνα με την άποψη αυτή λοιπόν, θα υπάρχει άμεση σχέση ανάμε­σα στην επιτυχία και στο συναίσθημα. Για παράδειγμα, αν με εγκαταλείψει η σύζυγός μου, θα λυπηθώ. Αν κάποιος με προσβάλει, θα θιχτώ. Έχουμε την αίσθηση πως υπάρχει μια γραμμική σχέση -αιτίας-αποτελέσματος- μεταξύ των γεγονότων και των συναισθημά­των, η οποία θα έχει την ακόλουθη μορφή:

Εξωτερικά γεγονότα

Εγκατάλειψη, απειλή απόλυσης από διευθυντή, προσβολή γείτονα

Συναισθηματικές αντιδράσεις

Κατάθλιψη, άγχος ή θυμός

Η γνωστική ψυχολογία, η δική μας μέθοδος προσωπικής μετα­μόρφωσης, μας διδάσκει πως αυτό δεν ισχύει. Ανάμεσα στα εξω­τερικά γεγονότα και στις συναισθηματικές αντιδράσεις μεσολαβεί μία μέση κατάσταση: αυτή των σκέψεων. Αν εγώ πάθω κατάθλιψη σε περίπτωση που με εγκαταλείψει η γυναίκα μου, αυτό δε θα οφείλεται στο γεγονός αυτό καθεαυτό: θα συμβεί γιατί εγώ μπορεί να μονολογώ: «Θεέ μου, είμαι μόνος, είναι τραγικό, θα δυστυχήσω!» και οι σκέψεις αυτές προκαλούν μέσα μου το αντίστοιχο συναί­σθημα, στην προκειμένη περίπτωση απελπισία και κατάθλιψη.

Είναι οι σκέψεις, η ερμηνεία της εγκατάλειψης, ο εσωτερικός μου διάλογος που με καταθλίβουν, όχι το γεγονός ότι έφυγε η γυναίκα μου. Γιατί είναι πολλοί εκείνοι που όταν τους αφήνει η γυναίκα τους όχι μόνο δε λυπούνται, αλλά το γιορτάζουν κιόλας!

Εξωτερικά γεγονότα

Εγκατάλειψη, απειλή απόλυσης από διευθυντή, προσβολή γείτονα -)

Σκέψεις αρνητικές 

Συνέπειες - Κατάθλιψη, άγχος ή θυμός

Αυτό ακριβώς έλεγε ο Επίκτητος και προαναφέραμε: «Ταράττει τους ανθρώπους ου τα πράγματα, αλλά των περί πραγμάτων δόγματα».

Όλοι έχουμε την εντύπωση πως τα γεγονότα προκαλούν -αυ­τόματα- τα συναισθήματα, και το σφάλμα αυτό είναι ο βασικός εχθρός της προσωπικής ανάπτυξης. Γ ια παράδειγμα, πολλές φορές λέμε φράσεις του τύπου: «Ο Πέτρος με εκνευρίζει», και εδώ ακριβώς κάνουμε το σφάλμα για το οποίο συζητάμε. Δεν είναι ο Πέτρος που με εκνευρίζει, γιατί αυτός που εκνευρίζεται είμαι εγώ!

Αν αναλύσουμε προσεκτικά τη νοητική μας εργασία, θα δούμε πως ο Πέτρος κάνει συγκεκριμένες πράξεις -υποτίθεται ενοχλητικές- κι εγώ μονολογώ: «Αυτό δεν μπορώ να το ανεχτώ! Δεν αντέχεται πια!»

Οι ιδέες αυτές έχουν τη δύναμη να με εκνευρίσουν, όχι οι πρά­ξεις του Πέτρου, οι οποίες, σε ό,τι αφορά τα συναισθήματα, είναι ου­δέτερες. Πράγματι, δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο απέναντι στον Πέπε: Κάποιους τους εκνευρίζει περισσότερο από κάποιους άλλους. Ορισμένοι μάλιστα δεν εκνευρίζονται καθόλου. Τα πάντα εξαρτώνται από τον εσωτερικό διάλογο του καθενός. Από αυτόν πηγάζουν -ενίοτε ανύποπτα- τα συναισθήματα.

Απόσπασμα από το βιβλίο Η Τέχνη της Ευτυχισμένης Ζωής - Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Ψυχογιός για την ευγενική παραχώρηση του υλικού 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Όσκαρ Ουάιλντ
Η Σκέψη της ημέρας
17:58 Όσκαρ Ουάιλντ