Σχετικά με τη διδασκαλία των θρησκευτικών στα σχολεία

23 Σεπτεμβρίου 2016

Γιώργος Μελιγγώνης, avgi.gr

'Επιλεκτική πολυλογία'

Ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει -και μάλιστα μετ' επιτάσεως- έναν συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου κατά την πρώτη, “πανηγυρική” συνεδρίαση του οργάνου μετά τις εκλογές του περσινού Σεπτεμβρίου. Ακριβώς πριν από έναν χρόνο δηλαδή. Ο Αλ. Τσίπρας αξίωσε από τους υπουργούς να μην περνούν χρόνο στα τηλεπαράθυρα, στον τηλεοπτικό και τον ραδιοφωνικό “αέρα”, αλλά στα υπουργεία τους, προσπαθώντας να λύσουν τα προβλήματα των πολιτών και μετέχοντας στη συλλογική προσπάθεια να βγει η χώρα από την κρίση με την κοινωνία όρθια. Μια προσπάθεια, ομολογουμένως, δύσκολη.

Ωστόσο, πέραν αυτής της προσπάθειας και παρά την επιτακτική προτεραιότητα των θεμάτων που συνδέονται με τη συμφωνία και με την πορεία εξόδου της χώρας από την κρίση, η κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να προσπαθεί να αφήσει αριστερό και προοδευτικό “χνάρι” και σε άλλα θέματα. Εξάλλου, μετά τον περασμένο Ιούνιο, όταν επικυρώθηκε η εν πολλοίς ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και ελήφθησαν οι αποφάσεις-δεσμεύσεις των δανειστών για το χρέος, η τάση επιστροφής στην κανονικότητα άρχισε να γίνεται φανερή. Και τότε η κυβέρνηση, ορθώς, άρχισε να δείχνει ότι “κυβερνά” γενικώς και δεν υλοποιεί απλώς μία συμφωνία. Η διακυβέρνηση αφορά όλα τα θέματα, δεν περιορίζεται στην εξαντλητική διαπραγμάτευση και επαναδιαπραγμάτευση για “προαπαιτούμενα” και χρέος .

Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση της Αριστεράς άφησε το πρώτο αμιγώς αριστερό αποτύπωμα με τη θεσμοθέτηση της απλής αναλογικής. Και τώρα έχει έρθει η ώρα να υπηρετηθούν άλλες αξίες της Αριστεράς. Αξίες διαχρονικές, εγγεγραμμένες στον πυρήνα της ανανεωτικής Αριστεράς σε όλες τις μορφές και τις ιστορικές φάσεις της. Τέτοιου τύπου αξίες, που πλέον συναντούν την κοινωνική αποδοχή, εκφράζουν οι μεταρρυθμίσεις που επιχειρεί στο υπουργείο Παιδείας ο Ν. Φίλης. Μεταρρυθμίσεις συμβολικές, αλλά και ουσιαστικές. Μεταρρυθμίσεις όπως οι πρωτοβουλίες για την αλλαγή της διδασκαλίας στο μάθημα των θρησκευτικών, οι οποίες, συν τοις άλλοις, λαμβάνονται έπειτα από εξαντλητικό διάλογο με την εκκλησία και τις θεολογικές ενώσεις, αλλά και με υποχωρήσεις ικανές να διασφαλίσουν τη συναινετική προώθηση των αλλαγών.

Παρά τον συναινετικό τρόπο με τον οποίο το υπουργείο προσπάθησε να προωθήσει τις εν λόγω μεταρρυθμίσεις, η εκκλησία βρίσκεται “στα όπλα” με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να δείχνει ένα άλλο πρόσωπο από αυτό που μας είχε συνηθίσει και να χαρακτηρίζει την αλλαγή στο μάθημα των θρησκευτικών ως “απαράδεκτη και επικίνδυνη”. Οι αντιδράσεις που καταγράφονται αίφνης από την εκκλησία ήδη “αξιοποιούνται” από πλείστα όσα ΜΜΕ, αλλά και από τη ΝΔ, που επενδύουν στην πτώση της κυβέρνησης και προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα ασφυκτικό περιβάλλον κατά του ΣΥΡΙΖΑ εφ' όλης της ύλης και για όλα τα θέματα.

Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς, από τότε που “έσκασε” αυτή η ιστορία και άρχισε να διαφαίνεται ότι ανοίγει νέο μέτωπο, ορισμένους εκ των λαλίστατων υπουργών να στηρίξουν τον Ν. Φίλη. Να στηρίξουν αυτονόητες αλλαγές στην παιδεία που φέρνουν τη χώρα λίγο εγγύτερα προς την Ευρώπη και τον Διαφωτισμό. Κι όμως, ορισμένοι λαλίστατοι υπουργοί, από εκείνους που όχι μόνο αψηφούν τις οδηγίες του Αλ. Τσίπρα τέτοια μέρα σαν πέρυσι, αλλά δημιουργούν και προβλήματα στην κυβέρνηση με “παρεξηγήσιμες” και... “αξιοποιήσιμες” δηλώσεις, έχουν πιει το αμίλητο νερό. Στο μόνο έως τώρα θέμα που θα έπρεπε να έχουν αποδειχθεί λαλίστατοι.

Αντώνης Πανούτσος, protagon.gr

'Οι ψυχαναγκασμοί των θρησκευτικών'

Εδώ και τέσσερα χρόνια έχω φάει το εξής κόλλημα. Το πρωί προτού καβαλήσω την μηχανή κάνω τρεις φορές τον σταυρό μου, λέω νοερά τα ονόματα των τεσσάρων αρχάγγελων. «Ουριήλ, Ραφαήλ, Μιχαήλ, Γαβριήλ», αυστηρά σε αυτή την σειρά και κοιτάζω προς τον ουρανό να δω μία πυραμίδα που στην κορυφή της έχει έναν σταυρό. Δεν την βλέπω αλλά βλέπω προς πού το πάει ο καιρός. Και μετά ξεκινάω με τη δύναμη της πίστης για να αντιμετωπίσω λακκούβες, λάδια και τογιότες κορόλες με συνεργεία ελαιοχρωματισμού μέσα και βούρτσες στην σκεπή, που πετάγονται στα stop.

Επίσης ξέρω ότι για πρωινό ξεκίνημα είναι ό,τι πρέπει. Επειδή έχω προσθέσει στο τέλος της προσευχής «και τώρα πάμε να τους πηδήξουμε», πηγαίνω για να παίξω τένις δυναμικός και με το ηθικό ακμαιότατο. Γελοίο; Προφανώς. Αλλά μπορώ να διαβεβαιώσω ότι από την στιγμή που το εφάρμοσα, το forehand μου έχει βελτιωθεί δραματικά. Και όποιος παίζει τένις καταλαβαίνει ότι για ένα καλό forehand όχι τους τέσσερις αρχάγγελους λες στην σειρά, αλλά τον Εωσφόρο, τον Βελζεβούλ, τον Ασμοδαίο, και τον Ασταρώθ, στη σειρά της αρεσκείας τους.

Αλλο όμως ο κατ’ επιλογή ψυχαναγκασμός –αφού αυτές οι τελετές ψυχαναγκαστικές είναι, αντίστοιχες με το να μην πατάς τις ενώσεις στα πλακάκια του πεζοδρομίου– και άλλο ο κρατικά θεσμοθετημένος. Οι προσευχές και η διδασκαλία των θρησκευτικών στα σχολεία αυτόν τον σκοπό έχει. Να δημιουργήσει συνήθειες. Παιδιά που όταν γίνουν ενήλικες θα έχουν τόσο εθιστεί στην διαδικασία που θα πιστεύουν ότι αν την αμελήσουν «κάτι κακό θα τους βρει». Σαν τα γράμματα που έριχναν πριν χρόνια κάτω από τις πόρτες και έλεγαν ότι ένας που το αντέγραψε 10 φορές έπιασε το τζόκερ, ενώ ένας άλλος που το πέταξε πέθανε η οικογένεια του και καταστράφηκε το forehand του.

Οποιο παιδί νιώθει μεταφυσικές ανησυχίες υπάρχει η εκκλησία με τα κατηχητικά που μπορεί να τις καλύψει. Το κράτος όμως πρέπει να είναι κοσμικό. Και η γνώση αντίστοιχα. Επειτα από 12 χρόνια θρησκευτικά δεν ξέρω αν το καλυμμαύχι είναι το stove hat όπως του Λίνκολν ή τα φορετά ζιλέ τα οποία στο λαμέ φοράνε οι ορθόδοξοι ιερείς και στο πορτοκαλί πλαστικό οι αναπληρωματικοί στο ποδόσφαιρο.

Ο,τι όμως και να είναι, το καλυμμαύχι δεν έχει καμμία δουλειά στην διδακτέα ύλη των σχολείων. Ο Θεός να μου κόβει μέρες και να τις δίνει τυρόπιτες στον Νίκο Φίλη αν καταργήσει τα θρησκευτικά. Ο κάθε ένας πρέπει να είναι ελεύθερος να βρίσκει τον θρησκευτικό του ψυχαναγκασμό. Η πολιτεία, όπως με το σεξ συμφωνούντων ενηλίκων, όσο πιο μακριά μένει, τόσο το καλύτερο.

Δήλωση του Νίκου Φίλη (ΑΠΕ / ΜΠΕ)

«Αναφέρθηκα σε δύο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας, την Κατοχή και τη Χούντα, και στον αρνητικό ρόλο που διαδραμάτισαν κορυφαίοι παράγοντες της επίσημης εκκλησίας. Τα γεγονότα έχουν καταγραφεί, στην ιστορία και τη λαϊκή συνείδηση. Δεν χρειάζεται να αναλωθούμε σε μια ιδεολογική αντιπαράθεση για το παρελθόν.

Το ζητούμενο είναι να βρούμε σημεία συνεννόησης για να βγει η χώρα από την κρίση, να βελτιωθεί στο σύνολό της η εκπαίδευση και να αναμορφωθεί το μάθημα των θρησκευτικών, ανταποκρινόμενο στις σύγχρονες κοινωνικές και παιδαγωγικές προκλήσεις. Χωρίς κινήσεις αντιπερισπασμού, που ενισχύουν τον αναχρονισμό.

Το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων βλέπει μπροστά, προσηλωμένο στις αξίες της σύγχρονης, ανεξίθρησκης, ανοικτής και δημοκρατικής παιδείας.»

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ