Μητσοτάκης: "Μεταρρυθμιστής στα λόγια, λαϊκιστής στην πράξη"

30 Σεπτεμβρίου 2016

του Γιώργου Μελιγγώνη, avgi.gr 

Η πρωτοβουλία του Κυρ. Μητσοτάκη να καλωσορίσει στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής στη συζήτηση για την παιδεία, την πρώην υπουργό και ευρωβουλευτή Μαρ. Γιαννάκου δεν ήταν μόνο κίνηση αβρότητας, αλλά και πολιτικού συμβολισμού.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ επιμένει να φιλοτεχνεί εικόνα “μεταρρυθμιστή” και το προφίλ που θέλει να χτίσει προφανώς και “κολλάει” με τη φιλελεύθερη πορεία της πρώην υπουργού. Ή μήπως όχι;

«Θέλω, με την ευκαιρία, να καλωσορίσω στην αίθουσα αυτή τη Μαριέττα Γιαννάκου, μια μεγάλη αγωνίστρια της παράταξης. Μια πολιτικό που υπηρέτησε με πάθος και γενναιότητα τις ιδέες της» επισήμανε ο Πρόεδρος της ΝΔ, έχοντας στα αριστερά του, στις διακεκριμένες θέσεις εντός της αίθουσας της Ολομέλειας της Βουλής, το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ.

Μόνο που η “μεταρρυθμιστική” διάθεση που επιδεικνύει ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν έχει καμμία σχέση με την πορεία της Μαρ. Γιαννάκου. Και αυτό φαίνεται τούτες τις ημέρες, με τη θέση που παίρνει η ΝΔ υπέρ της εκκλησίας και κατά του υπουργείου Παιδείας σε ό,τι αφορά το μάθημα των θρησκευτικών. Ειδικά αν συγκρίνει κανείς τον τρόπο που η ΝΔ του “μεταρρυθμιστή” Κυρ. Μητσοτάκη υπέκυψε στις ακραίες φωνές του σκοταδισμού και των παπάδων με τη γενναία στάση που είχε κρατήσει η Μαρ. Γιαννάκου, ως υπουργός Παιδείας, όταν αντιμετώπισε πολύ χειρότερες αντιδράσεις από τις τωρινές ως προς το περίφημο βιβλίο ιστορίας της Στ' Δημοτικού.

Η Μαρ. Γιαννάκου ήταν υπουργός ενός Πρωθυπουργού που κυβερνούσε για τις δημοσκοπήσεις και με βάση τις δημοσκοπήσεις. Ενός Πρωθυπουργού που, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε "θωπεύσει" τα πλέον ταπεινά και λαϊκίστικα ένστικτα των δεξιών και των θρησκευόμενων ψηφοφόρων, βάζοντας φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του στο δημοψήφισμα του Χριστόδουλου.

Κι όμως, η Μαρ. Γιαννάκου δεν υποχώρησε. Δεν έκανε πίσω, ακόμη κι όταν το τότε Μαξίμου ασκούταν σε διαρροές περί “δυσφορίας” του Κ. Καραμανλή. Η ίδια έδωσε μάχη αξιών και έμεινε αμετακίνητη ως το τέλος, υπερασπιζόμενη την ανάγκη να διδάσκεται η ιστορία αλλιώς στα σχολεία: χωρίς τους μύθους των “κρυφών σχολειών”, χωρίς το μόνιμο μοτίβο του “περιούσιου λαού” που ήταν είτε... ήρωας, είτε θύμα.

Η επιμονή της Μαρ. Γιαννάκου στις -πραγματικά φιλελεύθερες- αξίες της πληρώθηκε ακριβά. Η ίδια ήρθε 10η στην Α' Αθηνών στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007, όταν η ΝΔ εξέλεξε 7 βουλευτές και, άρα, έμεινε εκτός Βουλής και κυβέρνησης. Και ο διάδοχός της στο υπουργείο Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδης έσπευσε να... εξαγγείλει την απόσυρση του βιβλίου με το που ορκίστηκε υπουργός - στις 25 Σεπτεμβρίου.

Αυτά το 2006 και το 2007. Γιατί το 2016 ένας υποτιθέμενος “μεταρρυθμιστής” και “φιλελεύθερος” πολιτικός κάνει το ακριβώς αντίθετο: χαϊδεύει αυτιά και αμφισβητεί την αρμοδιότητα της πολιτείας να καθορίζει το πρόγραμμα σπουδών, όπως επίσης και την ανάγκη να πάψει να έχει ομολογιακό χαρακτήρα το μάθημα των θρησκευτικών. Βεβαίως, αυτό δεν προκαλεί έκπληξη. Εδώ ο Κυρ. Μητσοτάκης, προς άγραν ψήφων, είχε ζητήσει την παραίτηση του Γ. Μουζάλα για το όνομα της “Μακεδονίας”, θα δίσταζε τώρα να ταχθεί στο πλευρό των σκοταδιστών και της εκκλησίας; Αλίμονο...

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ