Πώς η γυναίκα αγαπά τον λάθος άνδρα και δεν το καταλαβαίνει

29 Οκτωβρίου 2016

Διγηγείται ο ψυχοθεραπευτής john Gray 

Ασφαλώς είναι φυσικό να είναι κανείς ευτυχισμένος, όταν ηερψενει να του συμβεί κάτι καλό. Αυτό πάντως γίνεται πρόβλημα, όταν η μελλοντική ευτυχία συγκαλύπτει τη σημερινή ευτυχία. Είναι δύσκολο για μια γυναίκα με πολύ πλατιά οπτική να έχει αρκετή συγκέντρωση ώστε να Βιώνει ακριβώς αυτό που αισθάνεται τώρα, όταν δανείζεται ευτυχία από ένα μέλλον που δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Μπορεί ακόμη και να έχει μια σχέση μ’ έναν άντρα που δεν αγαπάει, επειδή φαντάζεται ότι κάποτε η αγάπη της θα τον αλλάξει. Φαντάζεται ότι είναι ο ιδανικός της σύντροφος, επειδή αντιλαμβάνεται ότι διαθέτει το απαραίτητο δυναμικό για να είναι τρυφερός, υστηρικτικός, γεμάτος κατανόηση, αρχίζει να πιστεύει ότι τον έχει ήδη αλλάξει. Ζει σ’ ένα φανταστικό κόσμο. Βλέπει αυτά που θα ’θελε να δει κι όχι αυτά που στην πραγματικότητα υπάρχουν.

Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι κάποιος οας χαρίζει μια επιταγή για ένα εκατομμύριο δολάρια. Είναι εκπληκτικό. Το μόνο εμπόδιό είναι ότι χρειάζεται να περιμένετε ένα μήνα προτού εξαργυρώσετε την επιταγή. Παρ' όλο που χρειάζεται να περιμένετε, σίγουρα θα είστε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Το ίδιο όταν έχετε οχέοη με κάποιον που υπόσχεται πολλά, μπορεί από ενθουσιασμό να νιώσετε πολύ ευτυχισμένοι, ανεξάρτητα με το τι απολαμβάνετε τώρα.

Επιστρέφοντας σπίτι με την επιταγή του ενός εκατομμυρίου δολαρίων οτο χέρι, ήδη νιώθετε σαν εκατομμυριούχος, παρ’ όλο που θα χρειαστεί ένας μήνας μέχρις ότου την εξαργυρώσετε. Αν έχετε πιστωτικές κάρτες, ίσως αρχίσετε να ξοδεύετε χρήματα προτού εισπράξετε την επιταγή. Το να ζει κανείς στο μέλλον είναι σαν να μετράει κότες βλέποντας μόνο αυγά. Λυτή η συμπεριφορά οδηγεί σε απογοήτευση, κυρίως αν η επιταγή μείνει ακάλυπτη.

Ας παρατηρήσουμε το παράδειγμα ενός ζευγαριού που ζει με υποσχέσεις.

Ο Ντάνιελ, 32 ετών, συγγραφέας, είναι παντρεμένος με τη Σούζαν, 33 ετών, ιδιαίτερη γραμματέα. Ο Ντάνιελ δεν ηταν ποτέ σίγουρος ότι ήθελε να παντρευτεί τη Σούζαν. Ηταν ερωτευμένος με μια άλλη κοπέλα. Η Σούζαν, όμως, ήταν σίγουρη οτι για κείνη ήταν ο ιδανικός σύζυγος. Ο Ντάνιελ δεν αγαπούσε ειλικρινά τη Σούζαν. Αντίθετα, ήταν ξετρελαμένος με τον τρόπο που του φερόταν. Όσο εκείνη του έδινε όλη την αγάπη της και την αφοσίωσή της, την αγαπούσε. Όποτε, όμως, νόμιζε ότι δεν του φε-ρόταν καλά, θύμωνε και της κρατούσε μούτρα μέχρι που η Σούζαν να ζητήσει συγγνώμη και να υποσχεθεί ότι θ’ αλλάξει.

Τον περισσότερο καιρό, η Σούζαν πίστευε ότι έπαιρνε την αγάπη που χρειαζόταν. Στην πραγματικότητα δεν την έπαιρνε. Για παράδειγμα, ο Ντάνιελ την αγνοούσε όταν εκείνη έλεγε κάτι. Βαθιά μέσα της πληγωνόταν. Συνειδητά, όμως, δεν την ένοιαζε, γιατί πίστευε ότι αν του έδινε αρκετή αγάπη, θ’ άλλαζε. Η έντονη επιθυμία της να την αγαπήσει εκείνος κάποια μέρα, την έκανε να πνίγει τον πόνο της.

Όπως ακριβώς αυτός που περίμενε να εξαργυρώσει την επιταγή του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, έτσι περίμενε και η Σούζαν μ’ ένα χαμόγελο γεμάτο αφοσίωση στο πρόσωπό της. Τα καταπιεσμένα συναισθήματα δυστυχίας και ανικανοποίητου έβγαιναν μερικές στιγμές με ματιές αποδοκιμασίας και θυμού. Με τον καιρό, άρχισε, ασυνείδητα, την προσπάθεια να τον αλλάξει σύμφωνα με το πρότυπο που είχε στη φαντασία της.

Η υποβόσκουσα ένταοη έδινε αφορμή σε όλο και μεγαλύτερες συγκρούσεις. Η Σούζαν πίστευε ότι αγαπούσε τον Ντάνιελ, εκείνος, όμως, Βαθιά μέσα του εισέπραττε απόρριψη, έπαιρνε ένα μπερδεμένο διπλό μήνυμα, επιφανειακά ήταν ευτυχισμένη μαζί του και συνέχεια επαναλάμβανε ότι οι δυο τους ήταν οι τέλειες "αδελφές ψυχές”. Σ* ένα άλλο, βαθύτερο επίπεδο, ήταν δυσαρεστημένη μαζί του και προσπαθούσε να τον ελέγξει, να τον αλλάξει και να τον επανεκπαιδεύσει. Με έξυπνο τρόπο του έλεγε τι πρέπει να κάνει, τον διόρθωνε, του γκρινιαζε, ήταν απαιτητική κι όλο παραπονιόταν.

Μετά από δύο χρόνια γάμου, ο Ντάνιελ δεν ένιωθε πια καμιά έλξη για τη Σούζαν, ενώ η Σούζαν συνειδητοποίησε ότι ήταν ερωτευμένη μ’ έναν άλλο άντρα, το γιατρό της. Τώρα αυτός ήταν ο “τέλειος σύντροφος”, ο πρόθυμος αποδέκτης της αφοσίωσής της. Ο Ντάνιελ δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να ανεχτεί τα αιοθήματά της γυναίκας του για έναν άλλο άντρα κι έτσι χώρισαν.

Το μήνυμα που πήρε ο Ντάνιελ ήταν ότι ποτέ δεν έκανε ος. Δεν μπορούσε να πιστέψει πόοο εύκολη ήταν αυτή η οχεση. Η Σούζαν τον δεχόταν χωρίς όρους. Τον άκουγε, ουμφωνουοε μαζί του, τον επαινούοε, τον ικανοποιούσε και, το σπουδαιότερο, τον εξυπηρετούσε παντού και σε όλα.

Η Σούζαν έβλεπε στον Ντάνιελ τον ιδανικό, τέλειο σύζυγο. Ήταν αφάνταστα ευτυχισμένη. Στον Ντάνιελ βρήκε τον άντρα που θα τη λάτρευε με τον τρόπο που πάντα ονειρευόταν. Ήταν καλός, στοργικός, υπεύθυνος, δημιουργικός, πνευματικός και κάποτε θα γινόταν πολύ επιτυχημένος. €ίχε τεράστιο δυναμικό. Όλοι τον αγαπούσαν. Το σπουδαιότερο όμως ήταν ότι είχε ανάγκη από την αγάπη της.

Το πρόβλημα ήταν ότι η Σούζαν δεν αγαπούσε τον Ντάνιελ. Ήταν ερωτευμένη με τον τέλειο σύζυγο που πίστευε ότι α γινόταν ο Ντάνιελ, αν εκείνη κατάφερνε να τον αγαπήσει, ο άλλο πρόβλημα ήταν ότι ούτε ο Ντάνιελ την αγαπούσε. Αγαπούσε αυτό που έπαιρνε, είχε ανάγκη από αγάπη και του άρεσε να τον αγαπούν.

Η εικόνα που είχε η Σούζαν για τον Ντάνιελ ήταν απόλυτα ακριβής. Το δίχως άλλο ήταν καλός, στοργικός, υπεύθυνος, κ.λπ. - κι όταν θα είχε την κατάλληλη αγάπη και στήριξη, οι ιδιότητες αυτές θ’ ανθούσαν ακόμη περισσότερο, Εκείνο που δεν έβλεπε είναι ότι δεν ήταν “κατάλληλος” για κείνη, Εκείνη πίστευε ότι, αν θα μπορούσε να είναι “η μία” που θα τον αγαπούσε και θα τον στήριζε, θα είχε για ανταμοιβή την αγάπη του - και θα ζούσαν ευτυχισμένοι.

Στη διάρκεια της σχέσης τους, η Σούζαν αφιερωνόταν στο να είναι “η τέλεια ερωτευμένη σύντροφος”, ενώ ο Ντάνιελ στο να παίρνει αγάπη. Η Σούζαν είχε στο μυαλό της μια εικόνα για το τι πρέπει να κάνει μια ερωτική σύντροφος. Κι αυτό ακριβώς έκανε, αποφασισμένη να κερδίσει την αγάπη του. Η Σούζαν ήταν τόσο απορροφημένη στο να είναι αξιαγάπητη, ώστε ποτε δεν είδε ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο Ντάνιελ.

Όταν η Σούζαν πήγε  οε μια ομάδα συμβουλευτικής, όπου μπόρεσε να καταλάβει ότι ακολουθούσε ένα πρότυπο: πρώτα ερωτευόταν το δυναμικό ενός άντρα και μετά προοπαθούσε να κερδίσει την αγάπη του. ’Εμαθε ότι, προσπαθώντας απεγνωσμένα να κερδίσει αγάπη, δεν έδινε στην πραγματικότητα τίποτα οτον άντρα - κι όχι μόνον αυτό, αλλά οτην ουσία τον απέρριπτε. Λυτό που πίστευε ότι θα της εξασφάλιζε μια επιτυχημένη σχέση, στην πραγματικότητα κατέληγε οτο αδιέξοδο.

Οταν μια γυναίκα ζει με υποσχέσεις, μπορεί να δείχνει οτο σύντροφό της ευτυχισμένη κι ερωτευμένη, αγαπάει όμως μόνο το δυναμικό του κι όχι τον ίδιο τον άντρα. Αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι ότι ο άντρας, όσο πιστεύει ότι εκείνη είναι ευχαριστημένη με τη συμπεριφορά του, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει.

 Το να είσαι αποδεκτός γι' αυτό που είσαι” δεν σημαίνει πως θα είσαι αποδεκτός “γι αυτό που θα γίνεις”. Σίγουρα οι άντρες χρειάζονται εκτίμηση και παραδοχή. Όμως, από την άλλη πλευρά, χρειάζονται έντιμη αξιολόγηση που να τους διευκρινίζει πώς θα μπορούσαν να γίνουν πιο στηρικτικοί στις εναλλασσόμενες ανάγκες της γυναίκας τους. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την αγάπη και την έντιμη επικοινωνία - και εφόσον η γυναίκα ζητάει σταθερά την υποστήριξη του άντρα. Τότε μόνον η αγάπη, η παραδοχή και η εκτίμηση που παίρνει ο άντρας είναι αληθινή.

Η αγάπη δεν απαιτεί να συμφωνείτε με ό,τι λέει και κάνει ο σύντροφός οας. Μια γυναίκα μπορεί να δείχνει αγάπη και παραδοχή εκφράζοντας επίοης αισθήματα απογοήτευσης, οργής, έγνοιας, θυμού, πληγώματος, λύπης και φόβου. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ