"Η γεωπολιτική προστασία που παρείχαν οι ΗΠΑ κινδυνεύει να χαθεί"

9 Νοεμβρίου 2016

Την προοπτική να υπάρξουν κατακλυσμιαίες αλλαγές στο αμερικανικό πολιτικό και κομματικό σύστημα μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ανέπτυξε ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Θανάσης Διαμαντόπουλος σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Νομίζω πως το αποτέλεσμα της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ είναι η υπερατλαντική προέκταση των εκφράσεων του αντισυστημισμού στην Ευρώπη, όπως αυτός προέκυψε μετά το γαλλικό δημοψήφισμα για την ΕΕ, το Brexit, ή το ελληνικό δημοψήφισμα. Αποτελεί την εναντίωση όλων εκείνων των πολιτών χαμηλού επιπέδου απέναντι στις πολιτικές και κοινωνικές δομές που έχει επιβάλει η ελίτ. Τούτη η αντίδραση στο αμερικανικό σύστημα φέρνει τον Τραμπ στην προεδρία, αλλά επιτρέψτε μου την άποψη ότι, λόγω της ακρότητας και του λαϊκισμού στην ρητορεία του Τραμπ, δεν αποκλείω να υπάρξει σύντομα μία διάσπαση τόσο στο Ρεπουμπλικανικό, όσο και στο Δημοκρατικό Κόμμα, καθώς εντείνεται η κρίση που διέρχεται ο δικομματισμός ως πολιτικό κατεστημένο στις ΗΠΑ, ενώ βλέπω να αποκαθίσταται μία ούτως ή άλλως υποκρυπτόμενη τρικομματική πολιτική διάσταση, που είτε θα οδηγήσει στην επανασύνθεση του πολιτικού συστήματος, ή θα αποτρέψει τον Τραμπ από την έκφραση των ακραίων θέσεών του. Βέβαια, η παρούσα κατάσταση καθιστά κάθε ελπίδα παρακινδυνευμένη και την όποια ανησυχία δικαιολογημένη».

Ο κ. Διαμαντόπουλος εκτίμησε επίσης στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως είναι πιθανό να επισυμβούν ακόμη μεγαλύτερες περιπλοκές στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. «Σε περίπτωση που στην καταμέτρηση των ψήφων αποδειχθεί πως η Χίλαρι Κλίντον έχασε έχοντας συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους, μπορεί να υπάρξει μία αναπροσαρμογή του εκλογικού αποτελέσματος και επανάληψη των εκλογών, καθώς θα είναι η δεύτερη φορά που κάποιος Πρόεδρος εκλέγεται με λιγότερες ψήφους», υποστήριξε ο κ. Διαμαντόπουλος, προσθέτοντας ότι θα είναι μία αναπροσαρμογή του μακρόβιου και παρωχημένου εκλογικού συστήματος «που απαντούσε στις ανάγκες του 18ου αιώνα, με την ανάδειξη Προέδρου από τους εκλέκτορες», το οποίο πλέον δεν αντανακλά τις ανάγκες και τις συνθήκες ενός σύγχρονου κράτους.

Στην ερώτηση του ΑΠΕ για το ενδεχόμενο ο αντισυστημικός λόγος του Τραμπ να έχει επιπτώσεις και στα ομοειδή ρεύματα στην Ευρώπη, ο κ. Διαμαντόπουλος σημείωσε πως «αυτό ήδη καταφαίνεται στις περισσότερες δυτικές κοινωνίες, όπως η Γαλλία, όπου ο δεξιός αντισυστημισμός, όποτε ερχόταν στο προσκήνιο με τον Λεπέν και τις ακροδεξιές τάσεις, είχε ως αντίβαρό του έναν αριστερό αντισυστημισμό. Όμως τώρα στο περιβάλλον του πολιτικά ορθού λόγου, όπου είχε επικρατήσει ένας λόγος για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των μειονεκτικών ομάδων, εκφράζεται μία αντίδραση, που με άξονα τα προβλήματα που έχουν προκύψει λόγω του μεταναστευτικού, ερμηνεύουν ένα βαθιά ακροδεξιό πνεύμα, που δεν παρουσιάζεται ανεκτικό και σχετίζονται με την αμφιθυμία της σχέσης ανάμεσα στο κράτος, ως νόμο και την κοινωνία, ως πολίτες, όπως την είχε εκφράσει ο Πολ Βαλερί με την φράση: εάν το κράτος είναι ισχυρό μας συντρίβει, εάν είναι αδύναμο, χανόμαστε -- Si l' Etat est fort, il nous écrase; Si il est faible, nous périssons».

Σχετικά με την επικείμενη επίσκεψη Ομπάμα στην Ελλάδα, ο κ. Διαμαντόπουλος εξέφρασε την άποψη ότι «το μόνο θετικό που μπορεί να σηματοδοτήσει είναι ότι εμείς, όπως κι οι άλλοι Ευρωπαίοι, θα πρέπει πλέον να αντιληφθούμε πως αυτή η προστασία με όρους γεωπολιτικής σημασίας, που παρείχε με διάφορους τρόπους η πολιτική των ΗΠΑ κι εξασφάλιζε σταθερότητα σε μία εύφλεκτη περιοχή, και την οποία κατά κάποιον τρόπο αμφισβητούσαμε, τώρα κινδυνεύει να χαθεί και να προκαλέσει ανισορροπίες σε μία γεωπολιτικά ευαίσθητη ζώνη — όμως, δυστυχώς, κάτι το εκτιμούμε όταν το χάνουμε».

Αναφορικά με την πολιτική Τραμπ έναντι της Ρωσίας, αλλά και τον ενθουσιασμό με τον οποίο φάνηκε να αντιμετωπίζει η Άγκυρα την εκλογή Τραμπ, ο κ. Διαμαντόπουλος είπε: «Ανησυχώ με το γεγονός ότι τόσο στην Τουρκία, όσο και στη Ρωσία ηγούνται προσωπικότητες χαμηλού πολιτικού επιπέδου κι έντονου ταμπεραμέντου. Επιπλέον σε τούτες τις δύο χώρες, τη Ρωσία και την Τουρκία περιστέλλονται τα ανθρώπινα δικαιώματα από ένα καθεστώς μίας κοινωνιολογικού τύπου δικτατορίας, διότι στην Τουρκία τύποις το πολίτευμα εξακολουθεί να είναι μεν κοινοβουλευτικό, αλλά ουσιαστικά ασκείται ένας πολιτικός έλεγχος από τον Πρόεδρο, όπως και στη Ρωσία, με έναν λόγο που χαρακτηρίζεται από τον λαϊκισμό κι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ένας Πρόεδρος με τα ίδια χαρακτηριστικά να συνδράμει αυτές τις συμπεριφορές, μπορεί να αποτελέσει έναν επικίνδυνο συνδυασμό, μπορεί να λειτουργήσει ως μία ενίσχυση αυτών των τάσεων».

 

Πηγή: ΑΠΕ, ΜΠΕ

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ