Παιδί: Άλλαξε σχολείο και δεν το παίζουν τα άλλα παιδιά

14 Νοεμβρίου 2016
Mίνα, αναγνώστριά μας ρωτά

Ο γιος μου είναι 9 ετών και πριν ένα μήνα άλλαξε σχολικό περιβάλλον λόγω βίας εντάχθηκε εύκολα στο νέο σχολείο  αλλά το πρόβλημα είναι πως δεν τον παίζουν ταλλα παιδάκια γιατί τον θεωρούν αργό στο κυνηγητό και δεδομένου ότι αυτό είναι το παιχνίδι τους  ο μικρός νιώθει απομωνομενος τι με συμβουλεύετε;

Στο ερώτημα απαντά η Μαρκέλλα Καπλάνη

M.A. Κλινικής-Συμβουλευτικής Ψυχολογίας
PgCert. Ειδικής Αγωγής  
B.Sc. Ψυχολογίας
 
 www.normavitae.com
Αγαπητή Αναγνώστρια,
 
Όταν λέτε "λόγω βίας¨εννοείτε ότι ο γιος σας έφυγε από το προηγούμενο σχολείο επειδή υπέστη σχολικό εκφοβισμό και σωματική βία από άλλα παιδιά; Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, και σε συνδυασμό με το ότι βιώνει απομόνωση και στο νέο του σχολείο παρά την ομαλή ένταξή του, θα σας πρότεινα να επισκεφθείτε παιδοψυχολόγο ή κάποιον σχετικό ειδικό με σκοπό να εξερευνήσετε τα αίτια που ενισχύουν τέτοιες συμπεριφορές από συνομήλικους του. Ποτέ κανένα παιδί δεν φταίει για την λεκτική, σωματική ή ψυχολογική βία εναντίον του μα είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν κάποια πρότυπα που έχουν τα παιδιά που γίνονται θύματα εκφοβισμού, τα οποία μπορούν να εξαλειφθούν με την κατάλληλη υποστήριξη. Μπορεί, για παράδειγμα, ένα παιδί να είναι πολύ ντροπαλό και να μην έχει ιδιαίτερη άνεση στην επικοινωνία του με τους συνομήλικους του κι έτσι να παραγκωνίζεται. Άλλα θύματα εκφοβισμού είναι παιδιά που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση κι έτσι προβάλουν τον εαυτό τους ως αδύναμο, ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο, κι έτσι θυματοποιούνται. Βοηθώντας τα παιδιά να αναπτύξουν μια ισχυρή αυτοεικόνα καθώς και δίνοντας τους τα εργαλεία για να εγκαταστήσουν υγιή και θετική επικοινωνία με τους συνομηλίκους τους, τα βοηθάμε να αποτρέψουν μελλοντικό σχολικό εκφοβισμό ή ακόμη και να τον αντιμετωπίσουν με τον κατάλληλο τρόπο εάν αυτός προκύψει ώστε να μην συνεχιστεί. 
 
Πέρα από αυτό, στην περίπτωση που το περιστατικό είναι μεμονωμένο (δηλαδή δεν υπήρχε βία κατά του γιου σας στο προηγούμενο σχολείο ούτε κανένα άλλο περιστατικό απομόνωσης ή ψυχολογικού, λεκτικού, ή σωματικού εκφοβισμού), και το αίτιο περιορίζετε στις κινητικές ικανότητες του παιδιού, σας προτείνω να μιλήσετε με την δασκάλα του γιου σας με στόχο να βρείτε από κοινού κι άλλα παιδάκια που μπορεί να μην έχουν τόση κλίση στην σωματική δραστηριότητα (παντού υπάρχουν παιδιά που προτιμούν να διαβάσουν, να συζητήσουν ή να παίξουν κάτι πιο ήπιο) και να βοηθήσετε τον γιο σας να ξεκινήσει φιλία με ένα τέτοιο παιδί. Επίσης, καλό είναι, η δασκάλα να κάνει συζητήσεις με τα παιδιά της τάξης σε τακτά χρονικά διαστήματα σχετικά με θέματα σεβασμού, διαφορετικότητας, κατανόησης και συμπαράστασης, χωρίς να γίνεται κανένα παιδί ο στόχος ή το παράδειγμα αλλά με σκοπό τα παιδιά να μαθαίνουν αξίες ζωής και να κατανοήσουν πως μπορεί να μην 'τρέχουμε' όλοι στην ίδια ταχύτητα, μα είμαστε όλοι εξίσου άξιοι της αποδοχής.
  


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...