Το Netflix θα ολοκληρώσει το The Other Side of the Wind του Orson Welles

16 Μαρτίου 2017

Τουλάχιστον 1.083 κουτιά γεμάτα μπομπίνες με αρνητικά που παρέμεναν για τουλάχιστον σαράντα χρόνια κλειδωμένα σε στούντιο λίγο έξω από το Παρίσι, πήραν τον δρόμο για το Λος Άντζελες. Εκεί θα γίνει το τελικό μοντάζ του υλικού της τελευταίας ταινίας του Orson Welles, The Other Side of the Wind, τα γυρίσματα της οποίας είχαν ξεκινήσει στις 23 Αυγούστου 1970 αλλά δεν έφθασαν ποτέ στο μοντάζ.

Δεν συμβαίνει κάθε μέρα να βρίσκεται μία χαμένη ταινία του Welles από τα πολλά «ημιτελή του έργα» - όπως ο Δον Κιχώτης (αποσπάσματα του οποίου βρίσκονται διάσπαρτα στην Ευρώπη) μέχρι το Too Much Johnson, τμήματα του οποίου βρέθηκαν στο Πορτενόνε της βόρειας Ιταλίας. Όμως το The Other Side of the Wind έχει μία ιδιαίτερη αξία γιατί πρόθεση του Welles ήταν κάτι σαν καλλιτεχνική παρακαταθήκη - η τελική πράξη ενός σκηνοθέτη που είδε το Χόλυγουντ να αλλάζει γρήγορα διαγράφοντας πολύ γρήγορα τη μνήμη του παρελθόντος.

Και ακριβώς το παρελθόν είναι το θέμα του έργου όπως είχε πει ο ίδιος ο Welles στο ισπανικό περιοδικό για τον κινηματογράφο Dirigido por. Ο Welles αφηγήθηκε την τελευταία ημέρα ενός διάσημου σκηνοθέτη, του J. J. Hannaford, του οποίου την προσωπικότητα είχε δημιουργήσει από ένα σύνολο "χεμινγουεϊανών" ιδεών και προτάσεις από τη ζωή εκείνου που τον ερμήνευσε, δηλαδή του Τζον Χιούστον.

Υπάρχει ωστόσο στην ταινία κάτι πολύ αυτοβιογραφικό, παραδέχτηκε ο Welles όταν είπε ότι ο ήρωας του έργου ήταν «ένας περιπλανώμενος. Τις περισσότερες φορές γύριζε τις ταινίες του μακριά από τα στούντιο της Καλιφόρνιας. Δούλευε στο Χόλυγουντ αλλά γύριζε με την κάμερά του όλο τον κόσμο».

Οι λόγοι που δεν έφθασε η συγκεκριμένη ταινία στο μοντάζ, εκτός από την παροιμιώδη σχολαστικότητα και την έλλειψη μεθοδικότητας του Welles (ο οποίος συνήθιζε να εκπονεί παράλληλα πολλά σχέδια, χωρίς να τελειώνει κανένα), ήταν κατ' εξοχήν οικονομικοί: πρώτον η οικονομική κρίση που έπληξε τον τότε Ιρανό συμπαραγωγό του συνεπεία της πτώσης του Σάχη και επίσης η διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ των κληρονόμων του Welles, της κόρης του Μπεατρίς και της τελευταίας συντρόφου του Ογια Κοντάρ, οι οποίες συχνά προσπάθησαν να εμποδίσουν η μία την άλλη.

Είχε γίνει απόπειρα από τον Πίτερ Μπογκντάνοβιτς να αποκτήσει τα δικαιώματα και να μοντάρει το φιλμ σύμφωνα με τις αναλυτικές οδηγίες που είχε αφήσει ο Welles και τις δικές του μνήμες από τις συνομιλίες τους, αφού ο Μπογκντάνοβιτς ήταν μαζί με τον Τζον Χιούστον ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές.

Όμως από το 2014 όταν ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια και παρά την έκκληση για βοήθεια από τους σινεφίλ του πλανήτη μέσω του indiegogo, η τύχη του εγχειρήματος έμοιαζε αβέβαιη. Τουλάχιστον μέχρι τώρα, αφού ανακοινώθηκε ότι το Netflix ανέλαβε τη χρηματοδότηση του πρότζεκτ και μετά από μια κοπιώδη επαναδιαπραγμάτευση των δικαιωμάτων του πρωτότυπου υλικού, το φιλμ προχωρά ολοταχώς προς την ολοκλήρωσή του.

Οι μπομπίνες βρίσκονται πλέον στο Λος Άντζελες και η διαδικασία του μοντάζ προχωρά κανονικά από την ομάδα του Μπογκντάνοβιτς, του Φρανκ Μάρσαλ και του Φιλιπ Γιαν Ρίμζα, οι οποίοι δηλώνουν ευτυχείς που το Netflix τους δίνει την οικονομική ασφάλεια και την ελευθερία να πάρουν όσο χρόνο χρειάζονται για να ολοκληρώσουν το έργο τους.

Κι ο Τεντ Σαράντος επικεφαλής περιεχομένου για το κανάλι αναφέρει ότι η ολοκλήρωση της ταινίας «είναι ένα έργο αγάπης κι ένας φόρος τιμής στην κινηματογραφική κληρονομιά του Orson Welles, ενός από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στην ιστορία του σινεμά».

Όπως σημειώνει το flix.gr, δεν μπορεί κανείς παρά να αντιληφθεί την ειρωνεία πίσω από το γεγονός ότι ένας από τους πλέον ιδιοφυείς και μυθικούς σκηνοθέτες του παγκόσμιου σινεμά χρειάστηκε τη βοήθεια ενός «καναλιού» για να δει την τελευταία του ταινία ολοκληρωμένη.

 

Πηγή: Corriere della Sera, ΑΠΕ, ΜΠΕ, flix.gr / φωτογραφίες: slashfilm.com

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ