Ψυχολογία: Πώς μπορείς να βοηθήσεις έναν καρκινοπαθή

20 Μαρτίου 2017
Mαρω, αναγνώστριά μας ρωτά

Γεια σας Λοιπόν το πρόβλημα δεν το έχω εγώ αλλά μια φίλη μου της οποίας ένας φίλος της διαγνώστηκε με καρκίνο παντρεμένος μεσήλικας 50 αλλά δυστυχώς ενώ θέλει να βοηθήσει να του μιλήσει να να να... εντούτοις ενώ τον παίρνει τηλέφωνο και του έχει στείλει  και μηνύματα SMS και έχει εκφράσει την αμέριστη συμπαράσταση της το τελευταίο SMS της δεν έχει καν παραληφθεί το κινητό το έχει κλειστό εδώ και μέρες ενώ ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί άλλες ιατρικές εξετάσεις που έχουν γίνει Δυστυχώς και το περιβάλλον το οποίο ζει ο καρκινοπαθής δεν είναι και ότι καλύτερο η γυναίκα του δεν δουλεύει και δεν ξέρει πώς να τον προσσεγίσει Τηλέφωνο της γυναίκας του δεν υπάρχει για επικοινωνία Πώς γίνεται να έρθουμε σε επαφή με έναν τέτοιον άνθρωπο και πώς θα μπορούσαμε γενικότερα να τον βοηθήσουμε τι λέμε γιατί μερικές φορές ένας καλός λόγος μπορεί να βοηθήσει ή κάτι άλλο Ευχαριστώ πολύ 

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Δήμητρα Φιλοπούλου 

Αγαπητέ αναγνώστη,

Ο φίλος της φίλης σας βιώνει μία εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, καθώς είναι

Θα πρέπει να έχετε κατά νου πως ο κύριος αυτός δεν είναι μόνο αντιμέτωπος με το πρόβλημα υγείας του, αλλά και με τις μυριάδες δυσκολίες που αυτό φέρνει μαζί του: την σφοδρότητα της θεραπείας, την αγωνία του περιβάλλοντος του, τις οικονομικές επιπτώσεις, το ενδεχόμενο της δικής θνητότητας.

Ο τρόπος που ο κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει τις δυσκολίες διαφέρει. Μπορεί ο κύριος αυτός να έχει ανάγκη να απομονωθεί ή να είναι κοντά στους πολύ δικούς του ανθρώπους. Καμιά φορά, ειδικά σε τέτοιες ασθένειες, αυτό που ταράζει τους ασθενείς είναι ο τρόπος που τους κοιτάει ο περίγυρος τους – είτε από λύπηση, είτε από φόβο.

Θα σας πρότεινα να έρθετε σε επαφή με κάποιον φίλο του ή συγγενή του, κάποιον που να μπορεί να σας κατευθύνει ως προς το πώς να τον προσεγγίσετε.

Αν ο ίδιος δεν επιθυμεί να έχετε επικοινωνία, τότε ίσως μπορείτε να βοηθήσετε κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας – να στηρίξετε δηλαδή αυτόν/αυτήν που στηρίζει το φίλο σας. Το πρώτο μας ένστικτο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να συνδράμουμε τον ασθενή, αλλά και οι φροντιστές έχουν ανάγκη να μιλήσουν, να ακουστούν, να νιώσουν ότι έχουν στήριξη.

 

Σας εύχομαι ότι καλύτερο!


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ